آدرس افتتاحیه رئیس جمهور

به همین مناسبت سوگند من قبل از تو گرفته ام و قبل از خدا تنها مال من نیست ، بلکه ما با هم است. ما یک ملت و یک نفر هستیم. سرنوشت ما به عنوان یک ملت و آینده ما به عنوان یک قوم نه بر یک شهروند بلکه بر همه شهروندان استراحت می کند.

این عظمت و معنای این لحظه است.

برای هر نسلی سرنوشت وجود دارد. برای برخی ، تاریخ تصمیم می گیرد. برای این نسل انتخاب باید خود ما باشد.

حتی اکنون ، یک موشک به سمت مریخ حرکت می کند. این به ما یادآوری می کند که جهان برای فرزندان ما یا حتی برای خودمان در طی سالهای کوتاه یکسان نخواهد بود. مرد بعدی که در اینجا بایستد ، در صحنه ای که با خودمان متفاوت است نگاه خواهد کرد.

ما زمان تغییر است-تغییر و تغییر خارق العاده-تحمل اسرار طبیعت ، ضرب ملت ها ، قرار دادن سلاح های جدید برای تسلط و نابودی ، تکان دادن ارزش های قدیمی و از بین بردن روش های قدیمی.

سرنوشت ما در میان تغییر بر شخصیت بدون تغییر مردم ما و ایمان آنها خواهد بود.

میثاق آمریکایی آنها به اینجا آمدند-تبعید و غریبه ، شجاع اما ترسیده-برای یافتن مکانی که یک مرد بتواند مرد خودش باشد. آنها با این سرزمین میثاق درست کردند. در عدالت ، که در آزادی نوشته شده است ، که در اتحادیه قرار دارد ، تصور می شد که یک روز برای الهام بخشیدن به امیدهای همه بشریت بود. و هنوز ما را به هم متصل می کند. اگر شرایط آن را حفظ کنیم ، شکوفا خواهیم شد.

عدالت و تغییر در ابتدا ، عدالت این قول بود كه همه كسی كه این سفر را انجام داده اند در ثمرات سرزمین به اشتراک می گذارند.

در سرزمین ثروت بزرگ ، خانواده ها نباید در فقر ناامید زندگی کنند. در سرزمین غنی از برداشت ، کودکان فقط نباید گرسنه شوند. در سرزمین معجزه شفابخش ، همسایگان نباید رنج بکشند و از بین بروند. در یک سرزمین بزرگ یادگیری و دانشمندان ، جوانان باید به خواندن و نوشتن آموزش داده شوند.

بیش از 30 سال است که من به این ملت خدمت کرده ام ، معتقدم که این بی عدالتی برای مردم ما ، این هدر رفتن منابع ما ، دشمن واقعی ما بود. به مدت 30 سال یا بیشتر ، با منابعی که داشته ام ، با هوشیاری علیه آن جنگیده ام. من آموخته ام و می دانم که به راحتی تسلیم نمی شود.

اما تغییر به ما سلاح های جدیدی داده است. قبل از پایان این نسل از آمریکایی ها ، این دشمن نه تنها عقب نشینی می کند بلکه فتح خواهد شد.

عدالت ما را به یاد می آورد: وقتی هر شهروند همکار خود را انکار می کند و می گوید: "رنگ او مال من نیست یا اعتقادات او عجیب و متفاوت است" ، در آن لحظه او به آمریکا خیانت می کند ، هرچند پیشانی های او این ملت را ایجاد کرده است.

آزادی و تغییر آزادی دومین مقاله میثاق ما بود. این خودمختاری بود. این لایحه حقوق ما بود. اما بیشتر بودآمریکا مکانی خواهد بود که هر مرد می تواند خود را افتخار کند: استعدادهای خود را دراز می کند ، از کار خود شادی می کند ، در زندگی همسایگان و ملت خود مهم است.

این امر در دنیایی دشوارتر شده است که به نظر می رسد تغییر و رشد فراتر از کنترل و حتی داوری مردان است. ما باید برای ارائه دانش و محیط اطراف تلاش کنیم که می تواند امکانات هر شهروند را بزرگ کند.

جهان و تغییر میثاق آمریکایی از ما خواسته است تا به نشان دادن راه برای رهایی انسان کمک کنیم. و این امروز هدف ماست. بنابراین ، اگر به عنوان یک ملت ، خارج از کنترل ما وجود داشته باشد ، زیرا مردم هیچ غریبه ای خارج از امید ما نیست.

تغییر معنای جدیدی را برای آن مأموریت قدیمی به ارمغان آورده است. ما هرگز نمی توانیم دوباره کنار بگذاریم ، و در انزوا افتخار می کنیم. خطرات و مشکلات فوق العاده ای که قبلاً "خارجی" می نامیدیم که اکنون دائماً در میان ما زندگی می کنند. اگر زندگی آمریکایی باید به پایان برسد و گنج آمریکایی در کشورهایی که به سختی می شناسیم ، ریخته شود ، پس این قیمتی است که تغییر خواستار محکومیت و میثاق ماندگار ما بوده است.

به دنیای ما فکر کنید همانطور که از آن موشکی که به سمت مریخ حرکت می کند به نظر می رسد. این مانند کره کودک است که در فضا آویزان است ، این قاره مانند نقشه های رنگی به سمت خود گیر کرده است. همه ما مسافر همکار در یک نقطه از زمین هستیم. و هر یک از ما ، در طول زمان ، واقعاً فقط یک لحظه در بین همراهان خود داریم.

چقدر باورنکردنی است که در این وجود شکننده باید از یکدیگر متنفر باشیم و از یکدیگر نابود کنیم. امکاناتی وجود دارد که همه کسانی که تسلط بر دیگران را ترک می کنند تا تسلط بر طبیعت را دنبال کنند. دنیا به اندازه کافی وجود دارد که همه بتوانند به روش خودشان به دنبال خوشبختی خود باشند.

دوره ملت ما کاملاً واضح است. ما به هیچ چیز متعلق به دیگران آرزو نمی کنیم. ما به دنبال هیچ تسلط بر همکار خود هستیم ، بلکه تسلط انسان بر استبداد و بدبختی است.

اما بیشتر مورد نیاز است. مردان می خواهند بخشی از یک شرکت مشترک باشند ، دلیلی بزرگتر از خودشان. و هر یک از ما باید راهی برای پیشبرد هدف ملت پیدا کنیم ، بنابراین هدف جدیدی برای خودمان پیدا می کنیم. بدون این ، ما به سادگی ملتی از غریبه ها خواهیم شد.

اتحادیه و تغییر مقاله سوم اتحادیه است. برای کسانی که کوچک بودند و در برابر بیابان اندک بودند ، موفقیت آزادی خواستار قدرت اتحادیه بود. دو قرن تغییر دوباره این واقعیت را ایجاد کرده است.

دیگر نیازی به سرمایه داری و کارگر ، کشاورز و منشی ، شهر و حومه شهر نیست ، برای تقسیم فضل ما تلاش نمی کند. با کار کردن شانه به شانه در کنار هم می توانیم فضل همه را افزایش دهیم. ما کشف کرده ایم که هر کودکی که می آموزد ، و هر مردی که کار پیدا می کند ، و هر بدن بیمار که به طور کامل ساخته شده است-مانند یک شمع اضافه شده به یک محراب به امید همه وفادار.

بنابراین اجازه دهید ما از بین ما که به دنبال بازگشایی زخمهای قدیمی و بازگرداندن نفرت های قدیمی هستیم ، رد کنیم. آنها در راه یک ملت جستجو ایستاده اند.

بگذارید اکنون به دلیل ایمان و عمل به تجربه بپیوندیم تا وحدت علاقه خود را به وحدت هدف تبدیل کنیم. برای ساعت و روز و زمان در اینجا برای دستیابی به پیشرفت بدون نزاع ، دستیابی به تغییر بدون نفرت است. نه بدون اختلاف نظر بلکه بدون تقسیمات عمیق و پایدار که اتحادیه را برای نسل ها جای می دهد.

اعتقاد آمریکایی تحت این میثاق عدالت ، آزادی و اتحادیه ما به یک ملت تبدیل شده ایم-مؤثر ، بزرگ و توانا. و ما آزادی خود را حفظ کرده ایم. اما ما هیچ قولی از جانب خدا نداریم که عظمت ما تحمل خواهد کرد. به ما اجازه داده شده است که با عرق دست و قدرت روح خود به دنبال عظمت باشد.

من اعتقاد ندارم که جامعه بزرگ گردان مرتب ، تغییر یافته و استریل مورچه ها است. این هیجان تبدیل شدن به همیشه تبدیل شدن ، تلاش ، کاوش کردن ، سقوط ، استراحت و تلاش مجدد است-اما همیشه تلاش می کنید و همیشه به دست می آورید.

در هر نسل ، با زحمت و اشک ، مجبور شدیم دوباره میراث خود را بدست آوریم. اگر اکنون شکست بخوریم ، ما به وفور آنچه را که در سختی آموخته ایم فراموش خواهیم کرد: این دموکراسی بر ایمان استوار است ، که آزادی بیشتر از آنچه می دهد می پرسد ، و داوری خدا برای کسانی که بیشترین طرفداری را دارند ، سخت ترین است.

اگر ما موفق شویم به دلیل آنچه داریم ، نخواهد بود ، اما به دلیل آنچه ما هستیم خواهد بود. نه به خاطر آنچه ما در اختیار داریم ، بلکه به دلیل آنچه ما اعتقاد داریم.

زیرا ما یک کشور مؤمن هستیم. ما در زیر زوزه ساختمان و عجله پیگیری های روز خود ، ما معتقد به عدالت و آزادی و اتحادیه خودمان هستیم. ما معتقدیم که هر مرد باید روزی آزاد باشد. و ما به خودمان ایمان داریم.

و این اشتباهی است که دشمنان ما همیشه مرتکب شده اند. در طول زندگی من ، در افسردگی و در جنگ آنها منتظر شکست ما بودند. هر بار ، از مکانهای مخفی قلب آمریکا ، ایمانی را که نمی توانستند ببینند یا حتی نمی توانند تصور کنند ، بیرون می آمد. و این پیروزی ما را به ارمغان آورد. و دوباره

زیرا این همان چیزی است که آمریکا در مورد آن است. این بیابان بی نظیر و خط الراس بدون بند است. این ستاره ای است که به آن نرسیده و برداشتی که در زمین غیرمستقیم می خوابد. آیا دنیای ما از بین رفته است؟ما خداحافظی می کنیم. آیا دنیای جدیدی در حال آمدن است؟ما از آن استقبال می کنیم و آن را به امید انسان خم خواهیم کرد.

و به این کارمندان عمومی قابل اعتماد و به خانواده من ، و آن دسته از دوستان نزدیک من که مرا از یک جاده پر پیچ و خم طولانی دنبال کرده اند ، و برای همه مردم این اتحادیه و جهان ، امروز آنچه را که در آن روز غم انگیز گفتم تکرار می کنمدر نوامبر سال گذشته: من رهبری خواهم کرد و بهترین کاری را که می توانم انجام خواهم داد.

اما شما ، باید در قلب خود به وعده های قدیمی و رویاهای قدیمی نگاه کنید. آنها بهترین شما را از همه هدایت می کنند.

برای خودم ، من فقط به قول یک رهبر باستانی می پرسم: "اکنون به من خرد و دانش بدهید تا من بیرون بروم و قبل از این مردم بیایم: زیرا چه کسی می تواند این قوم تو را قضاوت کند ، این بسیار عالی است؟"< Pan> زیرا این چیزی است که آمریکا در مورد آن است. این بیابان بی نظیر و خط الراس بدون بند است. این ستاره ای است که به آن نرسیده و برداشتی که در زمین غیرمستقیم می خوابد. آیا دنیای ما از بین رفته است؟ما خداحافظی می کنیم. آیا دنیای جدیدی در حال آمدن است؟ما از آن استقبال می کنیم و آن را به امید انسان خم خواهیم کرد.