چه زمانی گزینه ای در نظر گرفته می شود که "در پول" باشد؟

برایان بیرز یک ویراستار دیجیتال ، نویسنده ، تولید کننده نامزد امی و متخصص محتوا با 15+ سال تجربه نوشتن در مورد امور مالی و حسابداری شرکت ، تجزیه و تحلیل اساسی و سرمایه گذاری است.

توماس جی کاتالانو یک مشاور CFP و ثبت نام شده در ایالت کارولینای جنوبی است ، جایی که وی شرکت مشاوره مالی خود را در سال 2018 راه اندازی کرد.

پیت راتبورن یک نویسنده مستقل ، ویرایشگر کپی و حقایق با تخصص در اقتصاد و امور مالی شخصی است. وی بیش از 25 سال را در زمینه آموزش متوسطه گذرانده است ، از جمله موارد دیگر ، ضرورت سواد مالی و امور مالی شخصی برای جوانان هنگام شروع زندگی استقلال.

سرمایه گذاری می تواند یک تجربه بسیار با ارزش باشد. اما همه چیز می تواند کمی دلهره آور باشد ، نه اینکه از همه گزینه های موجود در آنجا استفاده کند. بیشتر سرمایه گذاران با سهام ، اوراق قرضه و صندوق های متقابل (در میان دیگران) شروع می کنند زیرا آنها ساده ترین و مشترک ترین وسایل نقلیه هستند که از آنها انتخاب می کنند.

سرمایه گذاری های دیگر برای ایجاد سود به کمی تجربه و/یا تحقیق نیاز دارند. معاملات گزینه ها یکی از آنهاست. هرچه بیشتر در مورد نحوه کار آنها بدانید ، تشخیص اینکه در کجا فرصت ها وجود دارد ، آسان تر خواهد بود.

گزینه Put برعکس گزینه تماس است. در مورد گزینه تماس ، دارنده حق دارد قبل از رسیدن به تاریخ انقضا ، امنیت اساسی را با قیمت اعتصاب مشخص خریداری کند. یک مورد که در این پول وجود دارد ، ارزش ذاتی دارد. در این مقاله ، ما می بینیم که چگونه گزینه ها کار می کنند و چگونه می توانید در هنگام پول سود کسب کنید.

غذای اصلی

• سرمایه گذاران با گزینه های PUT حق دارند اما تعهد به فروش سهام در یک امنیت اساسی با قیمت مشخص تا یک تاریخ مشخص دارند.
• گفته می شود وقتی قیمت اعتصاب بالاتر از قیمت بازار امنیت باشد ، گزینه ای قرار داده شده است.
• سرمایه گذاران معمولاً از گزینه ها به عنوان حفاظت از نزولی استفاده می کنند که باعث کاهش یا جلوگیری از کاهش ارزش می شود.
• در صورت افزایش قیمت دارایی زیربنایی ، ممکن است در معرض ریسک محدود به سرمایه گذاران با ریسک محدود باشد.
• مقدار زمان گزینه Put ، که یک حق بیمه اضافی است که یک سرمایه گذار بالاتر از ارزش ذاتی گزینه را پرداخت می کند ، می تواند بر ارزش گزینه نیز تأثیر بگذارد.

گزینه های تعریف قرارداد گزینه ها

گزینه ها: یک مرور کلی

یک قرارداد گزینه یک مشتق مالی است که نماینده دارنده ای است که قراردادی را که توسط یک نویسنده فروخته می شود خریداری می کند. گزینه ها می توانند هم تماس و هم قرار بگیرند. هر دوی اینها می توانند برای تجارت هر تعداد دارایی یا اوراق بهادار مورد استفاده قرار گیرند. این موارد شامل سهام ، اوراق بهادار ، کالاها ، ارزها ، فهرست ها و معاملات آینده است.

یک گزینه قرار داده شده حق را به دارنده می دهد اما تعهد به فروش مبلغ مشخصی از دارایی یا امنیت اساسی را تا یک تاریخ خاص (تاریخ انقضا) با یک قیمت خاص. به این قیمت قیمت اعتصاب گفته می شود. هر دو تماس و گزینه های قرار داده شده می توانند خارج از پول (OTM) ، با پول و یا در پول (ITM) باشند. این پول گزینه ها (خواه آنها تماس بگیرند و چه قرار می دهند) وضعیتی را توصیف می کند که قیمت اعتصاب یک مشتق را به قیمت امنیت اساسی آن مربوط می کند.

گزینه ای که در پول وجود دارد ، یکی از قیمت های اعتصاب آن از قیمت بازار دارایی اساسی است. این بدان معنی است که دارنده قرار داده شده حق دارد زیربنای آن را با قیمتی که بیشتر از جایی است که در حال حاضر معامله می کند ، بفروشد. هنگامی که یک گزینه در پول است ، در صورتی که دارنده قرارداد سهام را به قیمت بازار خریداری کند ، سود فوری را امکان پذیر می کند. بنابراین ، قیمت ITM باعث تغییر در دارایی یا امنیت اساسی می شود.

در گزینه های پول همیشه Deltas بیشتر از 0. 50 است.

چگونه گزینه ها کار می کنند

یک خریدار گزینه حق این حق را دارد اما تعهد به فروش مقدار مشخصی از امنیت اساسی با قیمت اعتصاب از پیش تعیین شده در تاریخ یا قبل از تاریخ انقضا. از طرف دیگر ، فروشنده یا نویسنده یک گزینه Put موظف است در صورت استفاده از گزینه Put مربوطه ، امنیت اساسی را با قیمت اعتصاب از پیش تعیین شده خریداری کند.

گزینه های قرار داده شده به عنوان حفاظت از نزولی استفاده می شوند ، که استراتژی هایی هستند که برای کاهش - اگر به طور کامل از آن جلوگیری نشود - کاهش ارزش آن استفاده می شود. دلیل این امر این است که داشتن دارایی زیربنایی با حق فروش آن با مقداری قیمتی به طور مؤثر قیمت کف تضمین شده را به شما می دهد. اگر فکر می کنید قیمت آن کاهش می یابد ، می توانید از گزینه های قرار دهید برای حدس زدن در مورد زیربنایی نیز استفاده شود. بنابراین ، در صورت افزایش امنیت اساسی ، در صورت افزایش امنیت اساسی ، می تواند در معرض خطر کوتاه با ریسک محدود قرار بگیرد.

گزینه Put فقط باید در صورتی اعمال شود که امنیت اساسی در پول باشد.

چه زمانی گزینه "در پول" قرار داده شده است؟

گزینه Put در پول (ITM) در نظر گرفته می شود که قیمت فعلی بازار امنیت زیر گزینه زیر گزینه Put باشد. گزینه Put در پول است زیرا دارنده گزینه Put حق دارد امنیت اساسی را بالاتر از قیمت فعلی بازار خود بفروشد. هنگامی که حق فروش امنیت زیربنایی با قیمت بالاتر از قیمت اعتصاب خود وجود دارد ، حق فروش دارای ارزش برابر با حداقل مبلغ قیمت فروش کمتر از قیمت فعلی بازار است.

بنابراین ، گزینه ITM قرار داده شده در جایی است که قیمت اعتصاب بالاتر از قیمت فعلی بازار است. هنگامی که یک سرمایه گذار گزینه ITM را در زمان انقضا نگه می دارد ، این بدان معنی است که قیمت سهام زیر قیمت اعتصاب است. این بدان معنی است که کاملاً ممکن است که این گزینه ارزش ورزش را داشته باشد. خریدار یک گزینه Put می خواهد قیمت سهام به اندازه کافی زیر اعتصاب گزینه سقوط کند تا حداقل هزینه حق بیمه خرید Put را بپردازد.

مبلغی که قیمت اعتصاب گزینه قرار داده شده بیشتر از قیمت فعلی امنیت است ، به عنوان ارزش ذاتی شناخته می شود زیرا گزینه قرار داده شده حداقل به این مبلغ ارزش دارد.

ملاحظات خاص

گزینه های قرار دادن به دارنده قرارداد اجازه می دهد تا در یک زمان از پیش تعیین شده ، دارایی زیرین را بفروشد. به یاد داشته باشید ، گزینه Put به دارنده حق (اما نه تعهد) را به فروش سهام یا دارایی تا تاریخ انقضا با قیمت اعتصاب می دهد. هنگامی که یک گزینه منقضی می شود ، حل می شود. این گزینه ممکن است بی ارزش باشد یا با مقداری از ارزش باقی مانده باشد. قیمت دارایی زیرین می تواند ارزش یک گزینه Put (و یک تماس) را به همراه یک عامل دیگر نوسان کند که به عنوان مقدار زمانی آن شناخته می شود.

مقدار زمان یک حق بیمه اضافی است که سرمایه گذاران مایل به پرداخت بالاتر از ارزش ذاتی گزینه هستند. فرمول اصلی برای مشخص کردن مقدار زمان یک گزینه ، کم کردن مقدار ذاتی آن از حق بیمه است:

سرمایه گذاران غالباً مایل به پرداخت این حق بیمه هستند زیرا معتقدند قبل از منقضی شدن ارزش این گزینه افزایش می یابد. مقدار زمان گزینه زمانی بیشتر است که مدت زمان بیشتری وجود داشته باشد تا زمان منقضی شود. وقتی گزینه در پول عمیق تر شود ، ارزش ذاتی آن افزایش می یابد. سرمایه گذاران می توانند از فرمول فوق استفاده کنند تا تعیین کنند که چقدر مایل به صرف یک گزینه هستند. به عنوان مثال ، شما می خواهید اطمینان حاصل کنید که حق بیمه بالاتر از مقدار ذاتی گزینه است. اگر اینطور نیست ، در نهایت با از دست دادن خرید.

ارزش ذاتی هر ابزار مالی اندازه گیری ارزش آن با استفاده از محاسبات عینی به جای قیمت فعلی بازار است. گزینه های ITM با تعریف دارای ارزش ذاتی هستند.

نمونه ای از گزینه "در پول"

در اینجا یک مثال فرضی برای نشان دادن چگونگی کار گزینه ها هنگام پول در پول ارائه شده است. فرض کنید که شما گزینه ای برای سهام در شرکت XYZ دارید. این قرارداد به شما حق می دهد 100 سهام شرکت را با قیمت اعتصاب 100 دلار بفروشید. و شما با این عقیده که قیمت سهام قبل از تاریخ انقضا کاهش می یابد ، گزینه Put را با حق بیمه 10 دلار خریداری کردید.

شکار شما ثابت می کند که در تاریخ انقضا درست است و قیمت سهام به 75 دلار در هر سهم کاهش می یابد و گزینه قرار داده شده را در پول ارائه می دهد. شما می توانید این گزینه را به دست آورید و سود خود را 15 دلار در هر سهم خالص کنید ، که این تفاوت بین قیمت اعتصاب و قیمت واقعی سهام و حق بیمه ای است که پرداخت کرده اید (25 - 10 دلار). اگر آن را با تعداد سهام (100) ضرب کنید ، پس از آن 1500 دلار سود کسب می کنید.

سوالات متداول

چه اتفاقی می افتد اگر گزینه قرار داده من در پول منقضی شود؟

گزینه ها می توانند خارج از پول ، با پول یا پول باشند. هنگامی که یک گزینه در پول منقضی می شود ، سهم دارنده قرارداد در امنیت زیربنایی با قیمت اعتصاب فروخته می شود ، مشروط بر اینکه سرمایه گذار سهام داشته باشد. اگر سرمایه گذار این کار را نکند ، موقعیت کوتاهی با قیمت اعتصاب آغاز می شود. این به سرمایه گذار اجازه می دهد تا دارایی را با قیمت پایین تر خریداری کند.

گزینه در پول پول چیست؟

هنگامی که قیمت دارایی زیرین پایین تر از قیمت اعتصاب در تاریخ انقضا باشد ، گزینه ای در پول در نظر گرفته می شود. بنابراین ، قیمت ورزش بالاتر از قیمت فعلی بازار است. قرار گرفتن در پول به دارنده قرارداد اجازه می دهد تا امنیت مربوط را با قیمتی بالاتر از جایی که معامله می شود با انقضای قرارداد گزینه قرار دهد ، بفروشد.

چه اتفاقی می افتد اگر من گزینه ای را در پول بفروشم؟

هنگامی که یک گزینه در پول قرار دارد ، می توانید آن را انتخاب کنید. این بدان معنی است که شما می توانید سهام دارایی زیربنایی را که در قرارداد با قیمت اعتصاب بیان شده است بفروشید و سود کسب کنید. این با کم کردن قیمت فعلی دارایی از قیمت اعتصاب ایجاد می شود ، سپس حق بیمه ای را که پرداخت کرده اید کم می کند. اگر تصمیم به استفاده از آن ندارید ، ممکن است تصمیم بگیرید که قرارداد را به یک خریدار دیگر بفروشید.

آیا بهتر است گزینه های ITM یا OTM را خریداری کنید؟

گزینه های ITM دارای ارزش بیرونی (زمان) و ارزش ذاتی هستند و آنها را از نظر حق بیمه گران تر می کند. این گزینه ها همچنین دارای دلتایی بالاتری هستند و باعث می شوند که آنها بیشتر شبیه خود باشند. برای اهداف محافظت و گمانه زنی ، معامله گران گاهی اوقات گزینه های OTM را ترجیح می دهند زیرا حق بیمه کمتری و دلتاهای کوچکتر دارند.

خط پایین

سرمایه گذاری در گزینه ها ، خواه تصمیم به سرمایه گذاری در تماس ها و یا قرار دادن آنها انتخاب کنید ، در ابتدا می تواند بسیار مرعوب کننده به نظر برسد. دلیل این امر این است که بسیاری از تفاوت های ظریف وجود دارد که باید قبل از اینکه بتوانید نحوه کار آنها را کاملاً درک کنید ، باید از آن استفاده کنید. اما پس از درک اساسی ، ممکن است بتوانید بازده بزرگی ایجاد کرده و خط پایین خود را افزایش دهید.

Investopedia مالیات ، سرمایه گذاری یا خدمات مالی و مشاوره را ارائه نمی دهد. این اطلاعات بدون در نظر گرفتن اهداف سرمایه گذاری ، تحمل ریسک یا شرایط مالی هر سرمایه گذار خاص ارائه می شود و ممکن است برای همه سرمایه گذاران مناسب نباشد. سرمایه گذاری شامل ریسک ، از جمله از دست دادن احتمالی مدیر است.