صفر تحریم

هنوز به مکالمه در توییتر Briefer بپیوندید.

آیا یک همکار مختصر را برای شما پیش می برد؟برای دریافت نسخه بسیار شخصی خود از طریق دکمه زیر ثبت نام کنید.

این یک موضوع خاص تک موضوعی از خلاصه ای است که تغییرات سیاست دسترسی عمومی OSTP و پیامدهای آنها را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد

سناریویی که طی یک دهه گذشته در ذهن ناشران قرار گرفته است (و توسط بسیاری از ناشران در سناریوهای برنامه ریزی استراتژیک گنجانیده شده است) امکان "تحریم صفر" است. در سال 2013 ، دفتر سیاست علوم و فناوری کاخ سفید (OSTP) در قالب تفاهم نامه OSTP در مورد "افزایش دسترسی به نتایج تحقیقات علمی با بودجه فدرال" ، راهنمایی های سیاسی را به آژانس ها صادر کرد ("یادداشت 2013" نیز به طور گسترده ای ارجاع شدبه عنوان "یادداشت هولدرن" زیرا توسط جان هولدرن صادر شده است ، در زمان مدیر OSTP). یادداشت Holdren به آژانس های فدرال در ایالات متحده با بودجه سالانه تحقیق و توسعه بیش از 100 میلیون دلار برای تدوین سیاست های دسترسی برای اطمینان از دسترسی عمومی به تحقیقات با بودجه فدرال هدایت می کند. در حالی که یادداشت Holdren در بسیاری از مشخصات ، عرض جغرافیایی گسترده ای را برای آژانس ها فراهم می کرد ، این یادداشت دوره تحریم 12 ماهه پس از انتشار را به عنوان یک راهنما ارائه می داد. با "دوره تحریم پس از انتشار" ، یادداشت هولدرن به دوره بین انتشار مقاله ای که ناشی از تحقیقات بودجه در یک ژورنال و انتشار عمومی آزادانه در آن مقاله ژورنال در قالب هر یک از نویسنده بود ، اشاره داشت (AAM) یا نسخه نهایی منتشر شده از Record (VOR).

OSTP دفتر کاخ سفید است و به همین ترتیب سیاست هایی را به نمایندگی از رئیس جمهور ایالات متحده تعیین می کند. آژانس های فدرال ایالات متحده - از جمله موسسه ملی بهداشت (NIH) ، وزارت انرژی (DOE) ، وزارت دفاع (DOD) ، بنیاد ملی علوم (NSF) ، وزارت کشاورزی (USDA) ، اداره ملی هوانوردی و فضایی (NASA) ، و غیره - بخشی از قوه مجریه و بنابراین تحت نظارت کاخ سفید هستند. هر سیاست OSTP را می توان توسط یک دولت بعدی اصلاح کرد ، و یک احتمال همیشه این بود که تحریم 12 ماهه پس از انتشار می تواند کوتاه شود ، به طور بالقوه به صفر. در واقع ، چنین سناریویی تقریباً در زمان دولت ترامپ اتفاق افتاد که چنین تفاهم نامه ای تهیه شد ، اگرچه هرگز در نهایت صادر نشد.

شایعات ماه ها در حال پخش است که دولت بایدن در حال بررسی یادداشت هولدرن به عنوان بخشی از بررسی گسترده تر از سیاست علمی علنی است. هفته گذشته ، آلندرا نلسون (در حال حاضر به عنوان OSTP) یادداشتی با عنوان "اطمینان از دسترسی رایگان ، فوری و عادلانه به تحقیقات با بودجه فدرال" ("یادداشت 2022 یا" یادداشت نلسون ") صادر کرد. یادداشت نلسون با بیانیه تأثیرگذاری با عنوان "چشم انداز اقتصادی سیاست دسترسی عمومی فدرال" ("بیانیه تأثیر 2022") همراه است ، که طبق قانون تخصیص های ادغام شده ، 2022 به کنگره ارسال شد. یادداشت 2022 آژانس های فدرال را راهنمایی می کند تا توسعه یابدسیاست هایی که نیاز به انتشار عمومی مقالات تحقیقاتی پس از انتشار دارند ، و این که کلیه داده های تحقیقاتی در پشت مقاله به طور مشابه بلافاصله و آزادانه در دسترس قرار می گیرند.

سناریوی تحریم صفر رسیده است.

در یادداشت 2022 چیست؟

تعداد زیادی از این یادداشت 8 صفحه ای وجود دارد. این برنامه یک برنامه جاه طلبانه سیاست را تشریح می کند که فراتر از از بین بردن دوره تحریم 12 ماهه است. در حالی که جزئیات زیادی وجود دارد که باید از طریق برنامه های اجرای آنها توسط آژانس ها روشن شود ، جنبه های اصلی این دستورالعمل عبارتند از:

1. 1. این (در حال حاضر) یک دستورالعمل بی حساب است. هیچ بودجه اضافی برای تأمین هزینه انتشار یا در دسترس بودن داده ها در این یادداشت ارجاع نشده است ، اگرچه بخش سه بعدی این یادداشت آژانس های فدرال را راهنمایی می کند تا "به محققان اجازه دهند هزینه های معقول و هزینه های مرتبط با ارسال ، درمان ، مدیریت داده ها و ویژه را شامل شوند. رسیدگی به دستورالعمل ها به عنوان هزینه های مجاز در کلیه بودجه های تحقیق. "مشخص نیست که آیا بودجه اضافی فدرال برای تأمین این هزینه ها در دسترس خواهد بود یا اینکه آیا هزینه های انتشار باعث کاهش بودجه موجود برای تحقیق می شود. گزارش ارزیابی تأثیر ، خاطرنشان می کند: "چندین آژانس فدرال ، از جمله NSF و NIH ، در حال حاضر اجازه انتشار هزینه های انتشار را در هزینه های مجاز" و "گسترش این کمک هزینه توسط کلیه آژانس های فدرال با بودجه های تحقیق و توسعه که از انتشارات علمی پشتیبانی می کند ، دسترسی عمومی را بهبود می بخشد. اجرای سیاست و کمک به کنترل هزینه ها با جبران هرگونه بار مالی جدید برای نویسندگان. "این که آیا این "گسترش" مستلزم بودجه اضافی اضافه شده به کمک های مالی است یا تغییر وجوه موجود به دور از تحقیق و به سمت انتشار هنوز مشخص نشده است. هرگونه بودجه اضافی باید توسط آژانس ها ارزیابی و بودجه ارزیابی شود و توسط کنگره اختصاص یابد.
   2. این یادداشت یک خط مشی «دسترسی عمومی» را توصیف می کند، نه یک خط مشی «دسترسی باز». این یادداشت به آژانس ها دستور می دهد تا برنامه های "دسترسی عمومی" را توسعه دهند. همانطور که توسط OSTP و آژانس های فدرال تعریف شده است، این بدان معناست که مقالات و داده ها باید در دسترس عموم قرار گیرند، اما بدون هیچ گونه الزامات مجوز استفاده مجدد (به عنوان مثال، مجوزهای CC BY که امکان استفاده مجدد و استفاده مجدد آزاد را فراهم می کند). با این حال، این خط مشی در مورد لزوم استفاده مجدد از شرایط در خط مشی های فردی آن ها به اختیار آژانس ها می گذارد. این امکان وجود دارد که الزامات مجوز خاصی در سطح آژانس وجود داشته باشد.
   3. همه آژانس های فدرال که تحقیقات را تأمین مالی می کنند در این سیاست گنجانده شده اند. تفاهم نامه 2013 فقط آژانس هایی را مشخص کرده بود که سالانه بیش از 100 میلیون دلار برای بودجه تحقیقاتی هزینه می کنند. تفاهم نامه 2022 الزامات را به همه آژانس های فدرال گسترش می دهد (و به هر حال شامل وقف ملی برای علوم انسانی و بنیاد ملی هنرها می شود - بنابراین مجلات علوم انسانی مستثنی نیستند).
   4. این خط مشی برای همه نویسندگان یک نشریه اعمال می شود، نه فقط نویسندگان مربوطه. این یادداشت تصریح می کند که این خط مشی برای «همه نشریات علمی با داوری همتا که توسط افراد یا مؤسسات حاصل از تحقیقات با بودجه فدرال تألیف یا تألیف شده اند...» اعمال می شود.
   5. این یادداشت به وضوح مشخص نمی کند که این سیاست برای چه نسخه ای از مقالات تحقیقاتی اعمال می شود. به نظر می رسد هر آژانس تعیین کند که آیا الزام برای دسترسی آزاد به مقالات تحقیقاتی (از طریق مخازن تعیین شده توسط آژانس) در مورد نسخه های خطی پذیرفته شده نویسنده (AAMs) یا نسخه نهایی و منتشر شده رکورد (VOR) اعمال می شود. خط مشی های آژانس فعلی AAM یا VOR را می پذیرد.
   6. این یادداشت فقط برای مقالات پژوهشی اصلی قابل اجرا نیست. این خط مشی شامل «مقالات پژوهشی با بازبینی همتا یا دست نوشته های نهایی» است، اما به آژانس ها اجازه می دهد که فصل های کتاب، سرمقاله ها و مجموعه مقالات کنفرانس را نیز درج کنند.
   7. دسترسی عمومی فوری به داده های اساسی مورد نیاز است. این خط مشی مستلزم آن است که داده های علمی زیربنای انتشارات علمی بررسی شده توسط همتایان در زمان انتشار در دسترس عموم قرار گیرد (با توجه به اینکه در برخی موارد محدودیت هایی در دسترسی و استفاده از داده ها وجود خواهد داشت). به نظر می رسد این بخش از سیاست توسعه نیافته است و اصلاً در برآورد هزینه OSTP که از طریق بیانیه تأثیر 2022 به کنگره ارائه شده است، وجود ندارد.
   8. ابرداده یک تمرکز است. این سیاست مستلزم جمع آوری و ایجاد ابرداده در دسترس عمومی (با استفاده از شناسه های مداوم) مرتبط با تحقیقات و انتشار علمی مانند نام های نویسنده و وابستگی (برای همه نویسندگان) ، تاریخ انتشار و منابع بودجه (از جمله جوایز کمک هزینه) است. این بخش از این یادداشت به ویژه با حفظ و بازگرداندن اعتماد عمومی به علوم با بودجه فدرال مرتبط است ، و چنین ابرداده ای به مردم این امکان را می دهد تا "از کدام آژانس های فدرال با توجه به سرمایه گذاری در علم ، دانشمندانی که آن تحقیق را انجام می دهند ، پشتیبانی کنندکه بررسی همسالان انجام شد. "
   9. این سیاست تا سال 2026 به مرحله اجرا در می آید. هنوز مشخص است که آیا این بدان معنی است که مقالات و داده های کمک های مالی موجود مشمول شرایط جدید خواهند بود ، یا (به احتمال زیاد) این سیاست جدید با کمک های مالی صادر شده پس از 1 ژانویه 2026 اجرا می شود. این یک جدول زمانی بلندپروازانه است ، زیرا چندین آژانس بیش از سه سال طول کشید تا یک سیاست را در پاسخ به خواسته های کمتر تفاهم نامه 2013 (و حتی زمان بیشتری برای عملی کردن آن سیاست ها و اجرای آنها) تدوین کنند.

   تأثیر و پیامدهای صنعت

   یادداشت سال 2013 - توسعه یافته با ورودی گسترده ناشران و جوامع حرفه ای ، و استفاده به عنوان سیاست ها و شیوه های مدل که در NIH وجود دارد - رویکردی را ارائه می دهد که دسترسی عمومی رایگان به مقالات حاصل از تحقیقات با بودجه فدرال را فراهم می کند ، نیازی به فدرال اضافی نخواهد داشتبودجه ، و الگوی کسب و کار غالب برای مجلات علمی (اشتراک) را تضعیف نمی کند. همه سیاست ها با تجارت همراه هستند و دولت فعلی مشخص کرده است که پنجره تحریم 12 ماهه دیگر یک تجارت قابل قبول نیست ، با توجه به:

   "سالها بازخورد عمومی نشان داده است که محدودیت اصلی یادداشت 2013 تحریم 12 ماهه اختیاری از دسترسی عمومی هر نشریه ناشی از تحقیقات با بودجه فدرال است."

   با از بین بردن تحریم 12 ماهه ، یادداشت 2022 لزوماً تجارت مختلفی را انجام می دهد. تحریم 12 ماهه اجازه ادامه مدل اشتراک را داد و نیازی به بودجه اضافی برای هزینه های انتشار نداشت. تحریم صفر احتمالاً (در نهایت) مدل اشتراک را برای بسیاری از مجلات ، اگر نه بیشتر ، غیرقابل قبول می کند و نیاز به افزایش بودجه آژانس برای حمایت از هزینه های انتشار دارد. این به طور گسترده ای در بیانیه تأثیر 2022 تأیید شده است ، که تخمین هزینه را برای سناریوی "تلنگر کامل" ارائه می دهد و این بیانیه (تحت) را ارائه می دهد:

   "تشخیص اینکه صنعت جهانی انتشارات علمی در حال حاضر در این انتقال فعال به سمت دسترسی بیشتر عمومی از طریق جنبش دسترسی آزاد است ، احتمالاً هرگونه تغییر در سیاست فدرال منجر به فشار نزولی بر ناشران برای تطبیق مدل های تجاری خواهد شد."

   چشم انداز انتشارات علمی بسیار متفاوت از سال 2013 است ، با سه تحول مهم: < Pan> با از بین بردن تحریم 12 ماهه ، یادداشت 2022 لزوماً تجارت مختلفی را ایجاد می کند. تحریم 12 ماهه اجازه ادامه مدل اشتراک را داد و نیازی به بودجه اضافی برای هزینه های انتشار نداشت. تحریم صفر احتمالاً (در نهایت) مدل اشتراک را برای بسیاری از مجلات ، اگر نه بیشتر ، غیرقابل قبول می کند و نیاز به افزایش بودجه آژانس برای حمایت از هزینه های انتشار دارد. این به طور گسترده ای در بیانیه تأثیر 2022 تأیید شده است ، که تخمین هزینه را برای سناریوی "تلنگر کامل" ارائه می دهد و این بیانیه (تحت) را ارائه می دهد:

   1. 1. "تشخیص اینکه صنعت جهانی انتشارات علمی در حال حاضر در این انتقال فعال به سمت دسترسی بیشتر عمومی از طریق جنبش دسترسی آزاد است ، احتمالاً هرگونه تغییر در سیاست فدرال منجر به فشار نزولی بر ناشران برای تطبیق مدل های تجاری خواهد شد."
      2. چشم انداز انتشارات علمی بسیار متفاوت از سال 2013 است ، با سه تحول مهم: با حذف تحریم 12 ماهه ، یادداشت 2022 لزوماً تجارت مختلفی را انجام می دهد. تحریم 12 ماهه اجازه ادامه مدل اشتراک را داد و نیازی به بودجه اضافی برای هزینه های انتشار نداشت. تحریم صفر احتمالاً (در نهایت) مدل اشتراک را برای بسیاری از مجلات ، اگر نه بیشتر ، غیرقابل قبول می کند و نیاز به افزایش بودجه آژانس برای حمایت از هزینه های انتشار دارد. این به طور گسترده ای در بیانیه تأثیر 2022 تأیید شده است ، که تخمین هزینه را برای سناریوی "تلنگر کامل" ارائه می دهد و این بیانیه (تحت) را ارائه می دهد:
      3. "تشخیص اینکه صنعت جهانی انتشارات علمی در حال حاضر در این انتقال فعال به سمت دسترسی بیشتر عمومی از طریق جنبش دسترسی آزاد است ، احتمالاً هرگونه تغییر در سیاست فدرال منجر به فشار نزولی بر ناشران برای تطبیق مدل های تجاری خواهد شد."

      چشم انداز انتشارات علمی بسیار متفاوت از سال 2013 است ، با سه تحول مهم:

      تحقیقات بسیار بیشتری از طریق سالن های دسترسی آزاد منتشر می شود. سیاست جدید OSTP از اجرای برنامه S پیروی می کند ، که نیاز به دسترسی فوری به تحقیقات تأمین شده توسط سرمایه گذاران ائتلاف (ائتلافی از آژانس های تأمین مالی عمدتا اروپایی به همراه بنیاد بیل و ملیندا گیتس و HHMI) دارد. همچنین از توسعه توافق نامه های انتشار و خواندن بین ناشران و مؤسسات دانشگاهی و کنسرسیوم ، پدیده ای که در بیانیه تأثیر 2022 شرح داده شده است ، پیروی می کند. چنین توافق نامه هایی از انتشار دسترسی آزاد دانشکده ها ، کارمندان و دانشجویان وابسته پشتیبانی می کند. بسیاری از این توافق نامه ها در سطح ملی قرار دارند و (به عنوان مثال) پشتیبانی از انتشار دسترسی آزاد برای تقریباً همه محققان در آلمان (Projekt Deal) ، هلند (VSNU) ، سوئد (Bibsam) ، انگلستان (JISC) و غیره را ارائه می دهند. بر. در حالی که در ایالات متحده گسترده نیست ، چنین معاملات در حال شروع به کار واسطه ای است ، با تنظیمات قابل توجه بین ناشران و دانشگاه کالیفرنیا ، MIT و اتحاد آکادمیک بزرگ 10 ، در میان دیگران. فراتر از این ابتکارات ، انتشارات OA طلا (دسترسی آزاد فوری ، پرداخت شده توسط نویسنده) به صورت ارگانیک رشد کرده است. ناشران "Bo-OA" مانند PLOS ، Frontiers ، MDPI ، انتشارات JMIR ، ELIFE ، PEERJ و دیگران در حال شکوفایی هستند. ناشران مستقر ، از جمله Springer Nature (ناشر گزارش های علمی ، بزرگترین مجله دسترسی به جهان) ، Elsevier ، Wiley و سایرین ، اوراق بهادار گسترده ای از مجلات کاملاً باز را توسعه داده اند و تقریباً کلیت مجلات اشتراک را در پرتفوی خود به انتشار هیبرید تبدیل کرده اندمدل ها (انتشار هر دو OA و اشتراک). این ناشران سالانه صدها هزار مقاله را به صورت دسترسی آزاد منتشر می کنند (از سال 2020 ، تقریباً 30 ٪ از کل مقاله ها از طریق OA طلا منتشر می شوند) ، که بسیاری از آنها توسط محققان بدون نیاز به دسترسی آزاد فعلی تألیف می شوند.

      محتوای باز به راحتی در سیستم عامل ها قابل کشف است. پس از یادداشت سال 2013 ، ناشران شروع به واریز داوطلبانه مقالات با بودجه فدرال به مخازن آژانس (مانند PubMed Central) و همچنین از طریق کر کردند. در حالی که بسیاری از این مقالات نسخه های خطی پذیرفته شده از نویسنده (AAM) هستند و نه مقاله یا نسخه نهایی Record (VOR) ، آنها در نتایج جستجوی Google Scholar و همچنین در سایر خدمات نمایه سازی گنجانده شده اند. شبکه های همکاری علمی مانند ResearchGate و Academia همچنین میلیون ها مقاله دسترسی آزاد را که در ابتدا در جاهای دیگر منتشر می شوند ، میزبان هستند.

      ابزارهای جدید ، كتابداران را قادر می سازد تا محتوای دسترسی آزاد را در مجلات با دقت تجزیه و تحلیل كنند. ابزارهای تجزیه و تحلیل Unsub ، Counter 5 و مشابه به کتابخانه ها کمک می کنند تا اشتراک ها را بر اساس استفاده از محتوای مشترک ارزیابی کنند و هرگونه محتوای موجود را در دسترس قرار دهند. در نتیجه ، كتابداران به طور فعال در حال نظارت بر نسبت (و استفاده) از محتوای باز در مجله ها هستند و این تجزیه و تحلیل ها در حال حاضر منجر به لغو اشتراک می شوند.

      در سال 2013 ، ممکن است برای مدل اشتراک با یک سیاست OSTP صفر Embargo ادامه یابد. در سال 2022 - به میزان محتوایی که قبلاً منتشر می شود ، کشف محتوای باز در مخازن و شبکه های همکاری علمی و ابزارهای تجزیه و تحلیل به کار رفته توسط کتابداران - دوره اشتراک ژورنال ممکن است نزدیک به پایان آن باشد.

      منظور ما این نیست که دلالت کنیم که لغو اشتراک گسترده بلافاصله پس از اجرای سیاست OSTP توسط آژانس ها انجام می شود. این بسیار بعید است. به احتمال زیاد این است که اشتراک های مجلات علمی در طی یک دوره طولانی به طور گسترده قابل استفاده خواهد شد (و هیچ کس مجلات اشتراک جدید را راه اندازی نمی کند - پدیده ای که به طور فزاینده ای نادر است). چه مدت این دوره از زنده ماندن اشتراک برای برنامه های اجرای آژانس های فدرال تا حد زیادی بستگی دارد.

      تصمیمات نتیجه: کدام مجوز و نسخه مقاله؟

      دو تصمیم مهم (برای ناشران ژورنال) که توسط آژانس ها اتخاذ می شود ، الزامات مربوط به استفاده مجدد از مجوزها و نسخه مقاله واریز شده در مخازن تعیین شده آژانس است. به عنوان مثال ، اگر آژانس های اصلی با استفاده از مجوز استفاده مجدد به CC لیبرال نیاز داشته باشند ، این امر باعث کاهش چشمگیر اشتراک می شود. این امر به این دلیل است که به هر کسی امکان می دهد این مقالات را از جمله برای اهداف تجاری جمع کند."ابرقدرت" نتیجه اجتناب ناپذیر است ، و این باعث می شود ناشران بتوانند استفاده کافی را در وب سایت های خود حفظ کنند (حتی اگر سوپراکتین ها فقط میزبان AAM باشند) ، تسریع در لغو اشتراک و کاهش درآمد تبلیغاتی. مجوزهای لیبرال همچنین جریان های درآمد مجله ثانویه ، مانند چاپ مجدد ، مجوزها و مجوزها را پیش بینی می کنند. اینها برای برخی از مجلات جریان قابل توجهی درآمدی است. مجوز کمتری (مانند CC BY-NC-ND ، که استفاده مجدد از تجاری و مشتق را محدود می کند) ، یا به هیچ وجه (به عنوان مثال ، ناشر یا نویسنده کپی رایت را حفظ می کند) ، احتمالاً زنده ماندن اشتراک ها را طولانی تر می کند. به طور مشابه ، سپرده فوری نسخه رکورد ، فرسایش اشتراک را سریعتر از واریز نسخه خطی پذیرفته شده نویسنده تسریع می کند.

      طول عمر مدل اشتراک

      بسته به این جزئیات ، طول عمر اشتراک ها ممکن است طولانی تر یا کوتاه تر باشد - با این وجود ، این خط مشی بر هر ژورنال متفاوت خواهد بود و اشتراک های برخی از مجلات زودتر از اشتراک برای دیگران غیرقابل توصیف خواهد بود. کاهش آهسته در اشتراک های بیش از 10-15 سال با کاهش سریع طی 5 سال بسیار متفاوت است. سایر مقررات موجود در برنامه S (مانند ممنوعیت استفاده از بودجه کمک هزینه برای انتشار در مجلات هیبریدی یا ادعای "استراتژی حفظ حقوق") پنجره زنده ماندن را برای اشتراک ها حتی بیشتر می کند.(هیچ اشاره ای به ممنوعیت ژورنال های ترکیبی یا یک استراتژی حفظ حقوق در یادداشت سال 2022 وجود ندارد ، و مشخص نیست که آیا این دومی از نظر قانونی در ایالات متحده امکان پذیر خواهد بود.)

      یک پنجره زنده ماندن اشتراک طولانی تر نه تنها مدیریت ناشران آسان تر خواهد بود ، بلکه ممکن است برای آژانس های فدرال نیز ارجح باشد. وجود مجلات اشتراکی کمتری با گذشت زمان به معنای نیاز به تحقیقات بیشتر فدرال است که باید از طریق سالن های طلای OA منتشر شود. بسته به نیازهای سپرده و استفاده مجدد ، ناشران ممکن است به نویسندگان با دستورالعمل های صفر ابراز نیاز به انتشار از طریق مدل OA طلا حتی در مجلات هیبریدی موجود نیاز داشته باشند. کاهش سریع مجلات اشتراک به آژانس های فدرال نیاز دارد تا بودجه خود را با سرعت بیشتری تنظیم کنند ، یا با درخواست وجوه اضافی (وجوهی که کنگره ایالات متحده ممکن است مایل به تأمین آن باشد) یا با صدور کمتر (یا کوچکتر ، پس از پرداخت هزینه های انتشار ،در) کمک هزینه های تحقیق. یک پنجره طولانی تر از زنده ماندن اشتراک برای آژانس ها آسان تر خواهد بود تا برنامه ریزی و مدیریت کنند.

      تجزیه و تحلیل مالی OSTP

      به منظور ارزیابی هزینه های بالقوه به آژانس ها (و در نهایت به مالیات دهندگان) ، OSTP از برخی ریاضیات با محوطه سازی بر اساس داده های NSF و OECD استفاده کرد (چرا OSTP تجزیه و تحلیل قوی تری انجام نداده است). ریاضی در بیانیه تأثیر 2022 شرح داده شده است. OSTP تخمین می زند که بین سالهای 195000 تا 263،000 مقاله تحقیقاتی با بودجه فدرال سالانه منتشر می شود. این احتمالاً یک تخمین محافظه کارانه (کم) است زیرا سیاست 2022 شامل کلیه نویسندگان روی مقاله است ، در حالی که بیشتر تحلیل های کشور مبدا یا منبع بودجه فقط به نویسندگان مربوطه متکی است. OSTP ، با استناد به گزارشی از SPARC ، اظهار داشت كه متوسط هزینه برای هر انتشار (یعنی هزینه انتشار مقاله ژورنال یا APC) بین 2300 تا 3000 دلار است. باز هم ، مشخص نیست که چرا تجزیه و تحلیل دقیق تر انجام نشده است ، به عنوان مثال ، با بررسی APC های مجلات که در آن تحقیقات با بودجه فدرال به طور معمول منتشر می شود ، شروع نشده است. تحقیقات آژانس های فدرال به سمت انتشار در مجلات با مشخصات بالاتر ، که تمایل به APC های بالاتری دارند. با استفاده از APC 3000 دلار و کل تولید مقاله سالانه 263،000 منجر به (برآورد فوق العاده) 789 میلیون دلار هزینه انتشار سالانه در سناریویی می شود که 100 ٪ تحقیقات با بودجه فدرال از طریق مجلات OA Gold منتشر می شود.

      همانطور که در بالا ذکر شد ، ما فکر می کنیم ارقام مربوط به کل خروجی کاغذ و هم APC متوسط محافظه کار است. علاوه بر این ، زیرا APC ها احتمالاً در پی این سیاست افزایش می یابند ، احتمال تصدیق (اما الگوبرداری نشده) در گزارش تأثیرگذاری سال 2022 ، که به "هزینه های بالقوه" بالاتر "افزایش هزینه های انتشار" اشاره می کند (یعنی از طریق استفاده از استفاده ازهزینه های پردازش مقاله) باید ناشران وفاداری بیشتری را به چنین مدلهای تجاری اتخاذ کنند ... ". این امر به این دلیل است که APC ها در مجلات ترکیبی با درآمد اشتراک جبران می شوند. اگر ناشران درک کنند که این سیاست در آینده نزدیک یک مجله به OA Full OA را به دنبال خواهد داشت ، آنها شروع به قیمت گذاری APC ها بر این اساس می کنند ، و همچنین فاکتورسازی در از دست دادن درآمدهای مرتبط با تبلیغات ، چاپ مجدد ، مجوزها را انجام می دهند.، و مجوزعلاوه بر این ، ناشران باید در چشم پوشی از هزینه های انتشار نقش داشته باشند. در حال حاضر ، افراد بدون بودجه برای هزینه های انتشار می توانند در مجلات ترکیبی به صورت رایگان منتشر کنند. هنگامی که اشتراک چنین مجلات دیگر امکان پذیر نیست ، هزینه چنین چشم پوشی در هزینه های انتشار آن نویسندگان با بودجه کافی باید حساب شود. با داشتن APC های بالاتر و تعداد بیشتری از مقالات تحت تأثیر این سیاست (فاکتورسازی در کلیه نویسندگان روی مقاله و افزودن سرمقاله ها و مراحل کنفرانس) ، هزینه ها به راحتی می توانند دو برابر تخمین ها در گزارش تأثیر باشند. با این حال ، حتی با هزینه 1. 5 میلیارد دلار هزینه سالانه ، این رقم تنها درصد کمی از 150 میلیارد دلار هزینه سالانه فدرال برای تحقیقات را نشان می دهد. حتی این برآورد بسیار بالاتر ممکن است باعث نشود که نویسندگان گزارش تأثیر خود را تنظیم کنند که "مزایای اجتماعی و اقتصادی تغییر در سیاست های فدرال به سمت دسترسی فوری عمومی به فدرال در واقع نتایج تحقیقات بسیار فراتر از هزینه ها است."

      ارزش سهام

      علاوه بر هزینه های اقتصادی مرتبط با تغییرات سیاست ، بیانیه تأثیر 2022 در مورد نابرابری های قابل توجهی که این سیاست برای محققان کار زودرس ایجاد می کند "که کمتر از همتایان ارشد خود در دسترس هستند ، بحث می کند ، اما تحت فشار بیشتری برای انتشارتحقیقات آنها بیشتر. "همچنین مورد بحث قرار گرفته است نابرابری های مربوط به محققان بدون بودجه فدرال ، با توجه به این نگرانی ها مبنی بر اینکه "وجوه در دسترس برای پرداخت APC در حال افزایش ، یک سیستم دو لایه بین محققان تأمین شده و بی دست و پا ایجاد می کند ، جایی که فقط محققان با بودجه می توانند تحقیقات خود را در مجلات دسترسی آزاد منتشر کنند."OSTP هیچ راه حلی برای این نابرابری ها ارائه نمی دهد ، و این مشکل را به سمت آژانس ها برای حل کردن سوق می دهد (از بیانیه تأثیر 2022: "سیاست های دسترسی عمومی آژانس های فدرال باید با حمایت از محافظت در برابر هرگونه نابرابری که ممکن است ناشی از تغییر به سمت صفر باشد همراه باشد. مدل دسترسی عمومی "). در نهایت ، بیانیه تأثیر 2022 با توجه به نگرانی های نابرابری نتیجه می گیرد: "OSTP در تعادل ، تخمین می زند که دستاوردهای بالقوه مالی و اجتماعی حاصل از افزایش دسترسی به تحقیقات تأمین شده فدرال-با حذف Embargo انتشارات 12 ماهه-از هزینه های بالقوه بالاتر می رود."

      داده ها کجاست؟

      کنجکاوی از بیانیه تأثیر 2022 غایب است ، هرگونه تخمین یا بحث در مورد هزینه های مرتبط با اجرای سیاست یادداشت 2022 در مورد داده های باز است. دستورالعمل داده باز شاید عنصر یادداشت باشد که بیشترین پتانسیل را برای تأثیر مثبت بر روی تحقیقات دارد ، اما همچنین بالاترین هزینه بالقوه را برای آژانس ها و بزرگترین موانع برای فرزندخواندگی دارد. مدیریت داده های تحقیق بسیار سخت تر از مقالات تحقیقاتی است و احتمالاً هزینه های مربوط به آن بیشتر خواهد بود. همچنین نیاز به جامعه پذیری ، آموزش ، زیرساخت ها و تلاش های محقق بسیار بیشتری خواهد داشت. محققان برای نوشتن و انتشار مقالات عادت دارند. بسیاری در حال حاضر داده های خود را بایگانی نمی کنند و بایگانی های دیجیتالی مناسب برای همه نوع داده ها وجود ندارند. حریم خصوصی ، رقابت ، امنیت ملی و سایر ملاحظات نیز بر اشتراک گذاری داده ها و دسترسی تأثیر می گذارد. علاوه بر این ، استانداردهایی که امکان کشف و قابلیت همکاری ، پروتکل های حفظ و ابرداده را فراهم می کند برای بسیاری از انواع داده ها باید تدوین شود. تغییر در انواع داده ها در آژانس ها عالی است (از داده های تلسکوپ گرفته تا داده های بالینی گرفته تا داده های علوم اجتماعی). به همین دلایل ، بسیاری از جزئیات باید توسط آژانس ها توسعه یابد و ما پیش بینی می کنیم که اجرای کامل سیاست های داده باز برای عقب نشینی موارد مربوط به انتشار تحقیقاتی باشد.

      پیامدهای ناشران و جوامع چیست؟

      در حالی که بسیاری از جزئیات مهم هنوز ناشناخته است ، این جزئیات تا حد زیادی بر روی جدول زمانی بر خلاف جهت سفر تأثیر می گذارد. به عنوان مثال ، اگر آژانس ها با استفاده از مجوز استفاده مجدد به CC احتیاج نداشته باشند و فقط به واریز نسخه خطی پذیرفته شده نویسنده (AAM) نیاز دارند ، اشتراک ها همچنان کاهش می یابد اما به تدریج. درآمدهای انتشار طلای OA احتمالاً به تدریج در یک جدول زمانی مشابه افزایش می یابد. این را سناریوی انتقال منظم بنامید. اگر از طرف دیگر ، آژانس ها به مجوز CC نیاز داشته باشند یا نیاز به واریز نسخه ضبط (VOR) در مخازن داشته باشند ، جدول زمانی برای انتقال کامل به OA طلا بسیار کوتاه تر خواهد بود. این را سناریوی سریع تلنگر بنامید.

      دو استراتژی برای ناشران

      در هر سناریو ، پاسخ های ناشر در دو دسته قرار می گیرد: افزایش طول عمر درآمدهای اشتراک تا زمانی که امکان پذیر باشد ("استراتژی سبز") یا افزایش درآمد انتشار OA طلا ("استراتژی طلا").

      تعدادی استراتژی و تاکتیک وجود دارد که ناشران ممکن است برای تمدید درآمدهای اشتراک استفاده کنند ، از جمله دنبال کردن مقالات بیشتر توسط محققان بدون دستورالعمل OA (به عنوان مثال ، محققان در چین) ، و هرچه بیشتر محتوای تحت تأثیر OSTP در پشت Paywall قرار گرفته اند (به ویژه محتوای پشتی که در حال حاضر از طریق "برنز OA" آزادانه در دسترس است) ، و تهیه محتوای ویراستاری و بررسی بیشتر (که تحت دستورالعمل های آژانس OA قرار نمی گیرد). با این حال ، یک پیشنهاد خطرناک برای ناشران به نظر می رسد که فقط به یک استراتژی سبز اعتماد کنند. فضای بالقوه کمی برای رشد وجود دارد (کاملاً یک استراتژی دفاعی است) و اگر ناشر بعداً نیاز به افزایش برنامه OA طلای گسترده تر داشته باشد ، انجام این کار سخت تر خواهد بود زیرا این رقابت بیشتر خواهد بود.

      بنابراین ، یک استراتژی طلا برای اکثر ناشران اجتناب ناپذیر به نظر می رسد ، حتی اگر به طور همزمان با یک استراتژی سبز دفاعی پیگیری شود. این امکان وجود دارد که رشد OA طلای طلا هنوز هم می تواند برای مدتی از عناوین ترکیبی ناشی شود (همانطور که در بالا ذکر شد ، یادداشت نلسون هیچ اشاره ای به ممنوعیت استفاده از صندوق های تحقیقاتی برای هزینه های انتشار در مجلات هیبریدی ، مانند برنامه S و تأثیرگذاری نمی کند. بیانیه به طور خاص پیشنهاد می کند که آژانس ها نسبت به مدل های تجاری "آگنوستیک" باقی بمانند) ، اگرچه هر عناوین جدیدی (و هر عناوینی که مایل به رقابت برای مقالات با بودجه ائتلاف هستند) تقریباً مطمئناً طلا خواهند بود. برخی از ناشران ممکن است بخواهند مقالات را با توجه به سیاست های صفر امبارگو به مکان های طلای OA (ترکیبی یا طلا) هدایت کنند. برخی دیگر بسته به میزان تحقیقات با بودجه فدرال که منتشر می کنند و نسبت کلی اشتراک آنها در مقابل محتوای OA ممکن است دیدگاه مجاز تری داشته باشند. همانطور که در بالا ذکر شد ، الزامات مجوز سپرده و استفاده مجدد ممکن است تعیین کننده باشد.

      استراتژی ها برای ناشران با درآمدهای اشتراک قابل توجهی در مقایسه با ناشران "Bo-OA" بسیار متفاوت خواهد بود. اولی احتمالاً هر دو استراتژی توسعه اشتراک و همچنین استراتژی های رشد طلای OA را دنبال می کند - و رشد طلای OA احتمالاً با فرسایش اشتراک جبران می شود. برعکس ، ناشران متولد OA ، سیاست جدید OSTP را به عنوان درآمد کاملاً جدید و افزودنی (به شکل APC) برای آنها مشاهده می کنند. برخی از ناشران متولد OA ممکن است این را فرصتی برای گسترش سهم بازار خود و گسترش تاکتیک های نویسنده بازاریابی در حال حاضر خود داشته باشند.

      سیاست های داده ناشر

      ناشران همچنین باید سیاست داده های باز خود را پیش بینی کنند. در حالی که احتمالاً اینها در پاسخ به سیاست های آژانس توسعه می یابند - و به زمینه و انواع داده هایی که از مقالات منتشر شده پشتیبانی می کنند بسیار وابسته خواهد بود - این احتمال وجود دارد که ناشران در پیوند دادن مقالات منتشر شده با مخازن داده ها و (بالقوه) اعتبار سنجی داده ها شرکت کنند. در دسترس بودن قبل از انتشار.

      توافق نامه ها را منتشر و بخوانید

      این سیاست چگونه می تواند توافق نامه ها را منتشر و بخواند؟در حالی که در ایالات متحده چندین معاملات قابل توجه وجود داشته است ، اکثریت قریب به اتفاق موسسات تحقیقاتی ایالات متحده هنوز به چنین توافق نامه هایی وارد نشده اند. این فرصتی است زیرا معاملات انتشار و خواندن مکانیسمی را برای ناشران فراهم می کند تا برنامه های انتشار OA خود را تسریع کنند. گفته می شود ، مشخص نیست که آیا سیاست جدید OSTP باعث افزایش یا تشدید معامله می شود. اگر آژانس های تأمین مالی فدرال متعهد هستند که هزینه های این سیاست را تأمین کنند ، پس چرا باید هزینه های انتشار نویسنده از بودجه کتابخانه دانشگاه خارج شود؟چرا یک دانشگاه به جای اینکه محققان را برای پرداخت هزینه های انتشار از بودجه های تحقیق خود بپردازد ، هزینه های خود را تسلیم می کند (همانطور که به نظر می رسد قصد سیاست جدید OSTP است)؟از طرف دیگر ، برخی از دانشگاه ها ممکن است نابرابری های احتمالی ناشی از سیاست جدید محققانی را که بدون بودجه فدرال به کار می برند (یا با بودجه کافی فدرال نسبت به نیازهای انتشار) وزن داشته باشند. توافق نامه انتشار و خوانده شده باعث می شود زمین بازی باشد. یک راه حل سازش ممکن است مدل "چند پرداخت کننده" باشد که توسط دانشگاه کالیفرنیا پیشگام شده است ، که بودجه ای را برای هزینه های انتشار از دانشگاه و برخی از کمک های محقق (بنابراین ، چندین پرداخت کننده) فراهم می کند.

      • اجرای استراتژی
      • با این حال ، تنظیم با سیاست جدید فقط مربوط به استراتژی نیست. برای رقابت مؤثر در منظره انتشار Zero-Embargo OA که احتمالاً نتیجه سیاست جدید OSTP است ، ناشران به شیوه های بازاریابی و فناوری مؤثر ، تجزیه و تحلیل پیشرفته و یک سازمان متمرکز بر نویسندگان و تجربه نویسنده نیاز دارند. در جایی که نویسنده مشتری پرداخت کننده (یا هدایت پرداخت) است ، درک نویسنده از فرایند انتشار به طور فزاینده ای مهم و یک تمایز مهم برای ناشران خواهد بود. ناشران همچنین نیاز به تدوین استراتژی های نمونه کارها به خوبی با استفاده از مکان های نشر برای تعادل در الزامات مختلف برنامه S و آژانس های آمریکایی (و همچنین محققان در چین و جاهای دیگر) دارند و این منجر به رد مقالات خوب نمی شود که در نهایت توسط منتشر می شوندرقباسهم بازار مقاله ، کارایی فرآیند انتشار و تجربه نویسنده به معیارهای کلیدی تبدیل می شود.
      • جوامعی که با ناشران همکاری می کنند
      • جوامعی که با ناشران تجاری یا مطبوعات بزرگ دانشگاه از طریق موافقت نامه های خدمات نشر همکاری می کنند ، باید با ناشر خود همکاری کنند تا استراتژی های انتشار مربوطه خود را تراز کنند. زمینه های مهم بحث و گفتگو با یک شریک نشر مربوط به سیاست جدید OSTP شامل موارد زیر است:
      • استراتژی های سبز و طلایی - چه ترکیبی از استراتژی ها و تاکتیک ها در چه بازه زمانی دنبال خواهد شد؟اهداف و اقدامات توافق شده چیست؟

      توسعه دهندگان نمونه کارها - چگونه ممکن است ناشر از جامعه در توسعه مجلات جدید دسترسی آزاد پشتیبانی کند؟

      نقل و انتقالات مقاله-چگونه ممکن است ناشر از جامعه در تسهیل بهتر نقل و انتقالات مقاله (با انتخاب نویسنده مناسب و بررسی سرمقاله) بین مجلات موجود در نمونه کارها جامعه پشتیبانی کند؟آیا فرصت هایی برای تسهیل نقل و انتقالات بین عناوین جامعه و نمونه کارها گسترده تر ناشر وجود دارد؟

      موافقت نامه ها را منتشر و بخوانید - آیا می تواند برخی یا همه مجلات جامعه در ناشر منتشر و توافق نامه ها شرکت کنند؟آیا ژورنال های طلای OA گنجانده شده است؟پیامدهای احتمالی درآمد برای جامعه چه خواهد بود؟چند اشتراک تأثیر می گذارد؟آیا ناشر می تواند "حداقل APC تضمین شده" را به جامعه ارائه دهد تا جامعه بتواند مشارکت را بهتر ارزیابی کند؟

      بازاریابی - چگونه ناشر در بازاریابی نویسنده به جامعه کمک می کند؟ناشر چه ابزاری و خدماتی را ارائه می دهد؟چگونه ابزارهای جامعه می توانند با سیستم عامل های ناشر ادغام شوند؟چه داده هایی مربوط به نویسندگان در دسترس است و چگونه جامعه می تواند از این داده ها استفاده و محافظت کند؟

      بسته به دوره عمل تعیین شده از طریق این مباحث ، ممکن است ضمیمه های توافق نامه خدمات انتشار لازم باشد. از طرف دیگر ، بسته به زمان توافق فعلی جامعه ، ممکن است تغییراتی در قرارداد بعدی ایجاد شود (اما ممکن است محتاطانه باشد که بحث ها را از قبل به خوبی آغاز کنیم).

      اکنون بیش از هر زمان دیگری ، به جوامع به خوبی ارائه می شود تا به بندهای شرایط نامطلوب مادی (MAC) در بررسی قراردادهای فعلی یا آینده توجه کنند. این بندها وقایع محرک را تعریف می کنند که می تواند منجر به تجدید نظر در شرایط مالی قرارداد شود. این امکان وجود دارد که خط مشی OSTP جدید باعث شود بندهای MAC در برخی از قراردادها (مستقیم یا غیرمستقیم) ایجاد شود. در هر زمان ممکن ، باید از بندهای MAC اجتناب شود یا با دقت تعریف شود (به عنوان مثال ، بر اساس وقایع محرک قابل اندازه گیری مانند آستانه درآمد خاص) و در دامنه محدود (به عنوان مثال فقط بر دسته های خاصی از درآمد تأثیر می گذارد).

      تغییر لرزه ای در بازار ناشی از سیاست جدید OSTP ممکن است ارزیابی مجدد گسترده تر از دلیل استراتژیک برای انتشار مجله برای برخی از جوامع را برانگیزد. انتشارات ژورنال هم بخش قابل توجهی از درآمدهای کلی را نشان می دهد و هم یک فعالیت استراتژیک مهم برای برخی از جوامع ، پیشبرد حوزه آنها و تقویت جوامع آنها. برای جوامع دیگر ، انتشار مجله می تواند یا از اهمیت کمتری برخوردار باشد یا از اهمیت استراتژیک کمتری برخوردار باشد. جوامع این گروه اخیر ممکن است بخواهند ارزیابی کنند که آیا جامعه بهتر است مجلات خود را واگذار کند و درآمد حاصل از آن را در ذخایر یا سایر ابتکارات سرمایه گذاری کند.

      مشارکت سیاست

      • این یادداشت 2022 همچنین بر اهمیت ناشران مشارکت معنادار در توسعه سیاست ها بر اساس مداوم و پیشگیرانه (بر خلاف یک مبنای واکنشی) تأکید می کند. به نظر می رسد که ناشر یا انجمن تحقیقاتی کمی در تدوین این سیاست (برخلاف سیاست 2013) وجود داشته است ، اگرچه OSTP و آژانس های فدرال اکنون متعهد به هماهنگی با ناشران و سایر ذینفعان در مورد اجرای هستند. با این حال ، این نشانگر دولت دوم در یک ردیف است که صنعت نشر و سازمان های طرفداری آنها را به صورت مسطح و مسطح به خود جلب کرده است و این سیاست های انتشار تحقیقاتی پیشرفته را از طریق بررسی و تجدید نظر گسترده بدون مشورت با ناشران (یا نشت) انجام داده است. ما آنچه را که در مورد روابط بین ناشران و سیاستگذاران با خواننده می گوید ، ترک می کنیم ، اگرچه شاید شایان ذکر باشد که SPARC دارای یک بیانیه مطبوعاتی و برگه حقایق آماده برای انتشار فوری پس از اعلام این سیاست است.
      • بعد چیست؟
      • وضعیت هر جامعه یا ناشر متفاوت است و تجزیه و تحلیل دقیق از مشخصات برای تهیه مجموعه مناسب از استراتژی ها و تاکتیک ها لازم است. بررسی اندازه و ساخت نمونه کارها ، منابع بودجه برای مقالات منتشر شده و معیارهایی مانند درآمد هر مقاله منتشر شده و درآمد هر ارسال دریافت شده می تواند استراتژی را راهنمایی کند. برای ارائه کاهش ریسک از طریق تنوع و ایجاد رشد ، یک استراتژی پرتفوی عمدی لازم است. استراتژی های انتقال مقاله به خوبی توسعه یافته می تواند به ناشران و جوامع تحقیقاتی کمک کند تا رقابتی تر و مقرون به صرفه تر شوند.
      • مراحل اضافی که ممکن است در مسیر برخی از سازمان ها باشد عبارتند از:
      • توسعه یک تجزیه و تحلیل وضعیت برای قرار دادن نمونه کارها در زمینه این محیط به زودی
      • تدوین استراتژی نمونه کارها (از جمله برنامه های مجلات جدید) و سیاست های نمونه کارها (به عنوان مثال ، استراتژی های انتقال)
      • برنامه ریزی و مدل سازی سناریو
      • ارتباط با نهادهای حاکم مانند تابلوها برای کمک به آنها در درک تأثیر احتمالی سیاست جدید

      توسعه و اجرای سیاست های داده باز

      بازاریابی و نویسنده بررسی ها

      ارزیابی و انتخاب ناشر (برای جوامعی که با ناشران همکاری می کنند)