فاصله خط و شخصیت

فضای عمودی بین خطوط نوع پیشرو (قافیه هایی با سورتمه) نامیده می شود. پیشرو از پایه یک خط متن به پایه خط بالای آن اندازه گیری می شود. پایه خطی نامرئی است که بیشتر حروف روی آن می نشینند.

گزینه پیش فرض پیش فرض ، پیشرو در 120 ٪ از اندازه تایپ (به عنوان مثال ، 12-نقطه پیشرو برای نوع 10-نقطه) است. هنگامی که پیشروی خودکار در حال استفاده است ، مقدار پیشرو در منوی پیشرو پانل کاراکتر در پرانتز ظاهر می شود. شما می توانید با انتخاب توجیهی از منوی پنل پاراگراف و مشخص کردن درصد از 0 تا 500 ، این پیش فرض پیش فرض را تغییر دهید.

به طور پیش فرض ، پیشرو یک ویژگی کاراکتر است ، به این معنی که می توانید بیش از یک مقدار پیشرو را در همان پاراگراف اعمال کنید. بزرگترین مقدار پیشرو در یک خط از نوع پیشرو برای آن خط تعیین می کند.

توجه داشته باشید:

هنگام کار با نوع افقی آسیایی ، می توانید مشخص کنید که چگونه پیشرو اندازه گیری می شود ، چه از ابتدا به ابتدا یا از بالای یک خط به بالای بعدی.

کاراکترها را انتخاب کنید یا اشیاء مورد نظر برای تغییر را تایپ کنید. اگر متنی را انتخاب نکنید ، پیشرو در مورد متن جدیدی که ایجاد می کنید اعمال می شود.

در پانل کاراکتر گزینه اصلی را تنظیم کنید( for vertical text).

پایه را تغییر دهید

برای حرکت شخصیت های انتخاب شده به سمت بالا یا پایین نسبت به پایه متن اطراف ، از تغییر پایه استفاده کنید. تغییر پایه به ویژه هنگامی که شما کسری را تنظیم می کنید یا موقعیت یک فونت تصویر را تنظیم می کنید ، بسیار مفید است.

کاراکترها را انتخاب کنید یا اشیاء مورد نظر برای تغییر را تایپ کنید. اگر متنی را انتخاب نکنید ، تغییر در متن جدیدی که ایجاد می کنید اعمال می شود.

در پانل کاراکتر ، گزینه Shift را تنظیم کنید. مقادیر مثبت پایه شخصیت را بالاتر از پایه بقیه خط حرکت می دهند. مقادیر منفی آن را زیر پایه قرار می دهند.

تنظیم و ردیابی را تنظیم کنید

Keing فرآیند اضافه کردن یا کم کردن فضای بین جفت های خاص شخصیت ها است. ردیابی فرایند شل شدن یا سفت شدن فاصله بین کاراکترها در متن منتخب یا یک کل متن است.

توجه داشته باشید:

مقادیر برای هسته و ردیابی بر متن ژاپنی تأثیر می گذارد اما به طور معمول از این گزینه ها برای تنظیم AKI بین شخصیت های رومی استفاده می شود.

شما می توانید به طور خودکار از نوع هسته با استفاده از معیارهای هسته یا هسته نوری استفاده کنید. معیارهای Keing (همچنین به آن Keing Auto "نیز گفته می شود) از جفت های کرن استفاده می کند ، که با بیشتر قلم ها گنجانده شده است. جفت های کرن حاوی اطلاعاتی در مورد فاصله جفت حروف خاص هستند. برخی از این موارد عبارتند از: la ، P. ، to ، ta ، tu ، tu ، te ، ty ، wa ، wa ، we ، wo ، ya و yo. Metrics Keing به صورت پیش فرض تنظیم شده است به طوری که هنگام وارد کردن یا تایپ متن ، جفت های خاص به طور خودکار انجام می شوند.

برخی از قلم ها شامل مشخصات دقیق جفت هسته هستند. با این حال ، هنگامی که یک قلم فقط حداقل در حال ساخت و یا به هیچ وجه شامل حداقل ساخته شده است ، یا اگر از دو نوع یا اندازه مختلف در یک یا چند کلمه در یک خط استفاده می کنید ، ممکن است بخواهید از گزینه Keing نوری استفاده کنید. هسته نوری فاصله بین شخصیت های مجاور را بر اساس شکل های آنها تنظیم می کند.

A. متن اصلی B. متن با Keing Optical C. متن با Keing دستی بین W و D. متن با ردیابی E. keing تجمعی و ردیابی

همچنین می توانید از Keing Manual استفاده کنید که برای تنظیم فضای بین دو حرف ایده آل است. ردیابی و کرنر دستی تجمعی هستند ، بنابراین می توانید ابتدا جفت های حروف فردی را تنظیم کنید ، و سپس یک بلوک متن را محکم یا شل کنید بدون اینکه روی نسبی نسبی جفت های نامه تأثیر بگذارد.

هنگامی که برای قرار دادن نقطه درج بین دو حرف کلیک می کنید ، مقادیر Keing در پانل شخصیت ظاهر می شود. معیارها و مقادیر هسته ای نوری (یا جفت های هسته تعریف شده) در پرانتز ظاهر می شوند. به طور مشابه ، اگر یک کلمه یا طیف وسیعی از متن را انتخاب کنید ، مقادیر ردیابی در پانل کاراکتر ظاهر می شود.

ردیابی و کرنر هر دو در 1/1000 EM اندازه گیری می شوند ، واحد اندازه گیری که نسبت به اندازه تایپ فعلی است. در یک قلم 6 نقطه ، 1 EM برابر 6 امتیاز است. در یک قلم 10 نقطه ، 1 EM برابر با 10 امتیاز است. کرنر و ردیابی کاملاً متناسب با اندازه تایپ فعلی است.

توجه داشته باشید:

مقادیر برای هسته و ردیابی بر متن ژاپنی تأثیر می گذارد ، اما به طور معمول از این گزینه ها برای تنظیم AKI بین شخصیت های رومی استفاده می شود.