5 روند عمده فعلی در تجارت خارجی

روندهای فعلی به سمت افزایش تجارت خارجی و وابستگی متقابل بنگاه ها ، بازارها و کشورها است.

حسن نیت ارائه می دهد: InvestorWords.com/advertise-with-us/images/main.jpg

رقابت شدید در بین کشورها ، صنایع و بنگاههای اقتصادی در سطح جهانی ، توسعه اخیر مدیون تلاقی چندین روند مهم است. از جمله این روند عبارتند از:

1) پویایی اجباری:

تجارت بین المللی مجبور به تسلیم روندهایی است که محیط جهانی ، فرهنگی و اقتصادی جهانی را شکل می دهد. تجارت بین المللی موضوعی پیچیده است ، زیرا محیطی که در آن فعالیت می کند دائما در حال تغییر است. اول ، مشاغل دائماً مرزهای رشد اقتصادی ، فناوری ، فرهنگ و سیاست را تحت فشار قرار می دهند که جامعه جهانی اطراف و زمینه اقتصادی جهانی را نیز تغییر می دهد. ثانیا ، عوامل خارجی در تجارت بین المللی (به عنوان مثال ، تحولات در علم و فناوری اطلاعات) دائماً تجارت بین المللی را وادار می کنند تا نحوه عملکرد آنها را تغییر دهند.

2) همکاری بین کشورها:

کشورها از طریق سازمان های بین المللی ، معاهدات و مشاوره ها با هزاران روش با یکدیگر همکاری می کنند. چنین همکاری هایی به طور کلی با از بین بردن محدودیت های مربوط به آن و با تشریح چارچوب هایی که باعث کاهش عدم قطعیت در مورد آنچه شرکت ها می خواهند و مجاز به انجام آن نیستند ، جهانی سازی تجارت را تشویق می کند. کشورها همکاری می کنند:

i) برای به دست آوردن مزایای متقابل ،

ii) برای حمله به مشکلات ، آنها نمی توانند به تنهایی حل کنند ، و

iii) برای مقابله با نگرانی هایی که در خارج از قلمرو هر کسی قرار دارد.

توافق نامه در مورد انواع فعالیتهای مرتبط با تجارت ، مانند حمل و نقل و تجارت ، به کشورها اجازه می دهد مزایای متقابل کسب کنند. به عنوان مثال ، گروه هایی از کشورها موافقت کرده اند که به شرکتهای هواپیمایی خارجی اجازه دهند تا از طریق سرزمین های خود به زمین بیایند و پرواز کنند ، مانند توافق نامه های کانادا و روسیه که در سال 2001 آغاز شد تا اجازه دهد قطبی بیش از پروازها باشد که پنج ساعت بین نیویورک و هنگ کنگ صرفه جویی می کند.

گروه های کشورها همچنین موافقت کرده اند که از دارایی شرکت های خارجی محافظت کنند و به کالاها و خدمات ساخته شده خارجی اجازه دهند تا با محدودیت های کمتری وارد سرزمین های خود شوند. علاوه بر این ، کشورها با هماهنگی برنامه های اقتصادی ملی (از جمله نرخ بهره) با مشکلات خود که نمی توانند به تنهایی حل کنند ، همکاری می کنند تا شرایط اقتصادی جهانی حداقل مختل شود و با محدود کردن واردات برخی از محصولات برای محافظت از گونه های در معرض خطر.

سرانجام ، کشورها توافق نامه هایی را در مورد چگونگی بهره برداری تجاری از مناطق خارج از هر یک از سرزمین های خود تعیین کردند. این موارد شامل فضای بیرونی (مانند انتقال برنامه های تلویزیونی) ، مناطق غیر ساحلی اقیانوس ها و دریاها (مانند بهره برداری از مواد معدنی) و قطب جنوب (به عنوان مثال محدودیت ماهیگیری در آبهای ساحلی آن) است.

3) آزادسازی حرکات مرزی:

هر کشوری حرکت را در مرزهای کالاها و خدمات و همچنین منابع مانند کارگران و سرمایه برای تولید آنها محدود می کند. این محدودیت ها تجارت بین المللی را دست و پا گیر می کند. علاوه بر این ، از آنجا که محدودیت ها ممکن است در هر زمان تغییر کند ، توانایی حفظ تجارت بین المللی همیشه نامشخص است. با این حال ، دولت ها امروزه محدودیت های کمتری را برای جنبش های مرزی نسبت به یک دهه یا دو دهه پیش تحمیل می کنند و به شرکت ها این امکان را می دهد تا از فرصت های بین المللی بهتر استفاده کنند. دولت ها محدودیت ها را کاهش داده اند زیرا آنها معتقدند که:

i) به اصطلاح اقتصادهای باز (داشتن محدودیت های بین المللی بسیار کمی) به مصرف کنندگان امکان دسترسی بهتر به انواع بیشتری از کالاها و خدمات را با قیمت های پایین تر می دهد ،

ب) تولید کنندگان با رقابت در برابر شرکت های خارجی کارآمدتر می شوند و

iii) اگر محدودیت های خود را کاهش دهند ، سایر کشورها همین کار را انجام می دهند.

4) انتقال فناوری:

انتقال فناوری فرایندی است که توسط آن فناوری تجاری منتشر می شود. این به شکل یک معامله انتقال فناوری خواهد بود ، که ممکن است یک قرارداد قانونی الزام آور باشد یا نباشد ، اما این ارتباط را از طریق انتقال دهنده از دانش مربوطه به گیرنده شامل می کند. همچنین شامل نقل و انتقالات فناوری غیر تجاری ، مانند مواردی که در توافق های همکاری بین المللی بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه یافت می شود. چنین توافق نامه هایی ممکن است مربوط به زیرساخت ها یا توسعه کشاورزی یا بین المللی باشد. همکاری در زمینه های تحقیق ، آموزش ، اشتغال یا حمل و نقل.

5) رشد در بازارهای نوظهور:

رشد بازارهای نوظهور (به عنوان مثال ، هند ، چین ، برزیل و سایر مناطق آسیا و آمریکای جنوبی) از هر نظر بر تجارت بین المللی تأثیر گذاشته است. بازارهای نوظهور همزمان اندازه و ارزش بالقوه تجارت بین المللی فعلی فعلی را افزایش داده اند و در عین حال ظهور نسل کاملاً جدیدی از شرکتهای نوآورانه را نیز تسهیل می کنند. براساس "گزارش ویژه ای در مورد نوآوری در بازارهای نوظهور" توسط مجله اکونومیست ، "دنیای نوظهور ، مدت طولانی منبع ارزان LA ، اکنون کشورهای ثروتمند را برای نوآوری در تجارت رقیب می کند".