فصل پنجم معرفت شناسی فراکتال و زیست شناسی احساسات 1 < Span> فصل پنج معرفت شناسی فراکتال و زیست شناسی احساسات 1Chapter پنج معرفت شناسی فراکتال و زیست شناسی احساسات 1

"چکیده لیمن: این پایان نامه به این موضوع می پردازد که چگونه بافتی برای تجربه زمانی ما وجود دارد ، چگونه گاهی اوقات به نظر می رسد سریعتر یا کندتر می شود و چگونه ، در موارد نادر ، به نظر می رسد که به طور کلی متوقف می شود. چگونه زمان ظهور می کند ، و با بی موقع بودن متقابد است. من پیشنهاد می کنم که این تجربه را می توان با یک مدل فراکتال توصیف کرد که تجربه ذهنی ما را به واقعیت جسمی پیوند می دهد. سفر با سرعت نور ، فوتون ها در خارج از زمان وجود دارند. زمان با بی موقع تعامل داردهر زمان که ماده با نور در تعامل باشد. زمان از بی موقع بودن در مقیاس های بسیار کوچک پدیدار می شود زیرا پتانسیل عملکرد موج کوانتومی به یک تظاهرات فیزیکی فرو می رود. آگاهی ما در این ظهور/تظاهرات از طریق فرآیندهای کوانتومی که در کوچکترین مقیاس در مغز ما اتفاق می افتد شرکت می کند. نظریه Penrose و Stuart Hameroff در مورد آگاهی کوانتومی فرآیندهای کوانتومی عصبی را به تجربه ما از آگاهی پیوند می دهند. با گذشت زمان از بی موقع بودن ، مرز بین این دو پیچیده تر و پیچیده تر می شود. این یک مرز فراکتال است."اثر لبه" نمونه ای از مرز فراکتال است ، جایی که در رابط دو اکوسیستم ، مانند لبه بین یک حوضچه و یک میدان ، بیشترین تنوع زیستی یافت می شود. پیچیدگی مرز درهم تنیده بین دو دوگانگی است ، در این مورد ، بین زمان و بی موقع بودن. بعد فراکتال چگالی این در هم تنیده را توصیف می کند. هرچه متراکم تر خودمان را در برخی فعالیتها درگیر کنیم ، به نظر می رسد زمان سریعتر می رود. هرچه درگیری ما کم عمق تر باشد ، زمان کندتر به نظر می رسد. نظریه فضا فیزیکی فیزیکی فیزیک فیزیک فیزیک فیزیکی فیزیک فیزیکی فیزیکی فیزیکی را توصیف می کند ، در حالی که نظریه سوزی وروبل در مورد زمان فراکتال ذهنی تجربه ذهنی ما از زمان را با استفاده از اقدامات فراکتال توصیف می کند. با ترکیب این نظریه ها ، پیوندی بین زمان فراکتال فیزیکی و تجربه ذهنی ما از زمان فراکتال در توصیف درهم تنیده زمان و بی موقع ایجاد می کنم. بی نهایت در محدوده محدود - این پارادوکس است که جهان را متحرک می کند - در یک لحظه ، لحظه ای در ابدیت و کل بدن جهان در بین ، دم خود را تعقیب می کند. آکادمیک چکیده: این پایان نامه به کاربردی از مدل های فراکتال Susie Vrobel و Laurent Nottale برای درک تجربه ذهنی ما در زمان ، تعمیق رابط مکانیک کوانتومی و ذهنیت ایجاد شده توسط راجر پنروز و استوارت هامروف است.

من ابتدا نسخه کاهش عینی Penrose (OR) از عملکرد موج کوانتومی را بیان می کنم ، و سپس اتصال بیولوژیکی به ساختارهای مغزی میکروسکوپی و حالتهای ذهنی که هامروف از تئوری Penrose توسعه یافته است. در بخش بعدی ، من تئوری نسبیت مقیاس Nattale و فضایی فراکتال را بیان می کنم ، و درمان های او از زمان کلاسیک غیر فرکانس را که از زمان کوانتومی ، فراکتال و برگشت پذیر بیرون می آید ، پوشش می دهد. من سپس بر اساس مدل Vrobel برای شناسایی خصوصیات خاص فراکتال ها ، بررسی می کنم که چگونه آنها می توانند تجربه ذهنی ما را از زمان الگوبرداری کنند و با تئوری های Nottale و Penrose ارتباط برقرار کنند. در تلاقی این نظریه ها ، پیشنهاد می کنم زمان را با مقیاس فراکتال تراز کنید. در این حالت ، داده های لحظه فعلی بی انتها ، مانند الگوی فراکتال ، از طریق خاطرات متراکم و تکرار می شود ، باعث ایجاد بعد فراکتال یا تراکم زمانی از گذر ذهنی زمان می شود. بنابراین ، جریان زمانی از و لانه های موجود در زمان بی انتها جلوگیری می کند. سرانجام ، من پیامدهای روابط انسانی با زمان را در نظر می گیرم. "