مفهوم داروهای ضروری و استفاده منطقی در بهداشت عمومی

این یک مقاله در دسترس باز است که تحت شرایط مجوز انتساب Creative Commons توزیع شده است ، که اجازه می دهد استفاده ، توزیع و تولید مثل بدون محدودیت در هر رسانه ای باشد ، مشروط بر اینکه کار اصلی به درستی استناد شود.

معرفی

اعلامیه ALMA-ATA در طول کنفرانس بین المللی مراقبت های بهداشتی اولیه در سال 1978 تأیید می کند که سلامت یک حق اساسی بشر است و دستیابی به بالاترین سطح ممکن از سلامت مهمترین هدف اجتماعی در سراسر جهان است. (1) اعلامیه ALMA ATA بیان شده استهشت مؤلفه اساسی مراقبت های بهداشتی اولیه و تهیه داروهای اساسی یکی از آنهاست. (1) داروها بخش های جدایی ناپذیر از مراقبت های بهداشتی هستند و مراقبت های بهداشتی مدرن بدون در دسترس بودن داروهای لازم غیرقابل تصور است. آنها نه تنها جان را نجات می دهند و سلامت را ترویج می کنند ، بلکه از بیماری همه گیر و بیماری نیز جلوگیری می کنند. این داروها بدون شک یکی از سلاح های بشر برای مبارزه با بیماری و بیماری است. دسترسی به داروها نیز حق اساسی هر شخص است.

مفهوم داروهای ضروری

سازمان بهداشت جهانی (WHO) مفهوم داروهای اساسی را در سال 1977 معرفی کرد. (2) داروهای اساسی آنهایی هستند که نیازهای مراقبت های بهداشتی اولویت جمعیت را برآورده می کنند. آنها با توجه به ارتباط بهداشت عمومی ، شواهدی در مورد اثربخشی و ایمنی و مقرون به صرفه بودن مقایسه می شوند. داروهای اساسی در نظر گرفته شده است که در همه زمان ها در مقادیر کافی ، در فرم های دوز مناسب ، با کیفیت و اطلاعات مناسب و با قیمت مناسب و با قیمتی فرد و جامعه بتوانند از آن استفاده کنند. اجرای مفهوم داروهای اساسی در نظر گرفته شده است که انعطاف پذیر و سازگار با بسیاری از موقعیت های مختلف باشد. دقیقاً کدام داروها به عنوان ضروری در نظر گرفته می شوند ، یک مسئولیت ملی است. تجربه نشان داده است که انتخاب دقیق دامنه محدود از داروهای اساسی منجر به کیفیت بالاتر مراقبت ، مدیریت بهتر داروها (از جمله بهبود کیفیت داروهای تجویز شده) و استفاده مقرون به صرفه تر از منابع بهداشتی موجود می شود. WHO اولین لیست داروهای ضروری را در سال 1977 تهیه کرده است و از آن زمان این لیست هر 2 سال یکبار تجدید نظر شده است. مورد فعلی لیست 15 مدل مدل منتشر شده در سال 2007 است. (2) لیست پزشکی ضروری حاوی داروهای مقرون به صرفه و ایمن است ، در حالی که بازار دارویی باز با تعداد زیادی از داروها پر شده است که بسیاری از آنها دارای ارزش مشکوک هستند. لیست مدل چه کسی به عنوان راهنما برای تهیه لیست پزشکی ضروری ملی و نهادی فعالیت می کند. مفهوم داروهای اساسی در سراسر جهان به عنوان ابزاری قدرتمند برای ترویج عدالت بهداشتی پذیرفته شده است و تأثیر آن قابل توجه است زیرا ثابت می شود که داروهای اساسی یکی از مقرون به صرفه ترین عناصر در مراقبت های بهداشتی است.

انتخاب لیست پزشکی ضروری

فرایندی که داروها انتخاب می شوند بسیار مهم است. لیست داروهای ضروری که از بالا تحمیل شده است ، نیاز کاربران را منعکس نمی کند یا توسط آنها پذیرفته می شود. بنابراین بسیار مهم است که فرایند مشورتی و شفاف باشد ، معیارهای انتخاب صریح ، انتخاب داروها با دستورالعمل های بالینی استاندارد مبتنی بر شواهد ، دستورالعمل های بالینی و لیست به سطح مراقبت تقسیم می شود و به طور مرتب مورد بررسی و به روز می شوندبشرمروری بر دستورالعمل های بالینی و لیست باید حداقل هر سال دوم انجام شود ، و استفاده از آنها و تأثیر آنها باید مورد بررسی قرار گیرد. (3) روند تهیه لیستی از لیست مواد مخدر ضروری در کادر 1 ذکر شده است. (4)

جعبه 1

عوامل اصلی برای توسعه لیست داروهای ضروری

سناریوی هندی

یکی از مؤلفه های حیاتی مراقبت های بهداشتی، دارو است، زیرا آنها بخش قابل توجهی از هزینه های خانوار را تشکیل می دهند. بودجه کلی داروها در ایالت های مختلف هند به طور گسترده ای متفاوت است. الگوی مخارج داروهای دولت ایالتی نشان می دهد که تفاوت های گسترده ای در بین ایالت ها وجود دارد، از کمتر از 2٪ در پنجاب تا 17٪ در کرالا در طول سال های 2001-2002. (5) ایالت های جنوبی مانندکرالا و تامیل نادو بیش از 15 درصد از بودجه بهداشتی خود را صرف دارو می کنند. بسیاری از کشورهای عقب مانده، چه از نظر اقتصادی و چه از نظر شاخص بهداشتی، کمترین هزینه را برای داروها متحمل شدند. ایالت هایی مانند آسام، بیهار، یو. پی. و اوریسا حدود 5 درصد یا کمتر از بودجه بهداشتی خود را صرف داروها و داروها کردند. در مجموع، تقریباً 10 درصد از بودجه بهداشتی صرف تهیه دارو در هند می شود. در دسترس نبودن داروهای مورد نیاز، اعتبار نظام سلامت عمومی را به خطر می اندازد. دسترسی به داروهای ضروری ارتباط نزدیکی با عملکرد سیستم سلامت و استفاده از آن دارد. در دسترس نبودن داروهای ضروری در مراکز درمانی تنها موضوع نیست. با وجود صرف بخش بزرگی از منابع برای داروها، مشکلاتی در مقرون به صرفه بودن و دسترسی وجود دارد. امکانات و کارکنان بهداشتی ناکافی؛و سرمایه گذاری کم در سلامت و هزینه بالای داروها. (5) فهرست داروهای ضروری می تواند به کشورها کمک کند تا خرید و توزیع داروها را منطقی کنند و در نتیجه هزینه های سیستم سلامت را کاهش دهند.

جعبه 2

راهبردهای ترویج استفاده منطقی از داروها

این مفهوم داروهای ضروری برای هند نسبتاً جدید است و تامیل نادو اولین ایالتی است که در اوایل سال 1994 لیست پزشکی ضروری را تهیه کرده است. سپس دولت دهلی نیز لیست خود را تهیه کرده بود. دولت هند و بسیاری از کشورهای خاص دیگر لیست داروهای اساسی خود را دارند و لیست ملی فعلی در سال 2003 گردآوری شده است. متأسفانه ، این لیست به طور مرتب به جز تامیل نادو به دست نمی آید. از آنجا که این لیست باید به صورت محلی تهیه شود و باید بر اساس شواهد و مدارک صرفاً بر اساس تجربه فرد باشد ، در ابتدا لازم است دستورالعمل های بالینی ، به نام دستورالعمل های استاندارد درمانی (STG) را تهیه کنید. سپس بر اساس STG لیست کامپایل شده است. دهلی در سال 1994 در تدوین یک سیاست جامع مواد مخدر رهبری کرد و تنها دولت هند بود که چنین سیاست جامعی را در اختیار داشت. (6) هدف اصلی این سیاست بهبود در دسترس بودن و دسترسی به داروهای اساسی با کیفیت برای همه افراد نیازمند است. 6) اکنون بسیاری از دولت های ایالتی نیز STG را برای استفاده در مراکز درمانی دولت ایالتی توسعه داده اند. دانشکده پزشکی نیروهای مسلح (AFMC) برای تعداد بسیار زیادی از شرایط مشترک STG ها را توسعه داده است و هزینه درمان نیز محاسبه می شود. (7)

استفاده از لیست پزشکی ضروری

مفهوم داروهای اساسی همچنین توسط بسیاری از سازمان های بین المللی ، از جمله صندوق کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF) و دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ، و همچنین سازمان های غیر دولتی و افراد بین المللی غیر دولتی به تصویب رسیده است. آژانس های عرضه سود. بسیاری از این سازمان ها سیستم تأمین پزشکی خود را در لیست مدل قرار می دهند. لیست داروهای ضروری همچنین تهیه و تهیه داروها در بخش دولتی را راهنمایی می کند ، طرح هایی که هزینه های پزشکی ، کمک های دارویی و تولید داروهای محلی را بازپرداخت می کند و علاوه بر این ، به طور گسترده به عنوان ابزارهای اطلاعاتی و آموزش توسط متخصصان بهداشت مورد استفاده قرار می گیرد. طرح های بیمه درمانی نیز به طور فزاینده ای از لیست های ملی داروهای اساسی برای اهداف مرجع استفاده می کنند. لیست مدل به عنوان یک پایه برای اصلاح بیشتر (افزودن و حذف داروهای جدید) ، استحکام دوز صحیح و بسته به اولویت ملی و شواهد موجود است. (8)

استفاده منطقی از داروها

انتخاب داروهای اساسی تنها یک قدم به سمت بهبود کیفیت مراقبت های بهداشتی است. انتخاب باید با استفاده مناسب دنبال شود. هر فرد باید داروی مناسب را با دوز کافی برای مدت کافی ، با اطلاعات و درمان مناسب و پیگیری و با هزینه مناسب دریافت کند. در سراسر جهان بیش از 50 ٪ از کل داروها به طور نامناسب تجویز ، توزیع و یا فروخته می شوند ، در حالی که 50 ٪ از بیماران نتوانسته اند آنها را به درستی مصرف کنند. علاوه بر این ، یک سوم جمعیت جهان فاقد دسترسی به داروهای ضروری هستند. (2) اوضاع نگران کننده است. متأسفانه ، به دلیل استفاده نامناسب ، داروهای مؤثر دیروز امروز ناکارآمد می شوند. یک مثال کلاسیک داروهای ضد میکروبی است. بنابراین ، علاوه بر دستیابی به دسترسی بهتر داروهای ضروری (در دسترس بودن و قیمت مناسب). استفاده مناسب از داروها ، به عنوان استفاده منطقی ، به همان اندازه ضروری است.

تعریف

استفاده منطقی از داروها (RUM) به عنوان "بیماران داروهای متناسب با نیازهای بالینی خود ، در دوزهایی که نیازهای فردی خود را برآورده می کنند ، برای مدت زمان کافی و با کمترین هزینه برای آنها و جامعه آنها تعریف می کنند." (9) استفاده غیر منطقی هنگامی اتفاق می افتد که یک یا چند مورد از این شرایط برآورده نشوند. استفاده از داروهای بیش از حد در هر بیماران ؛استفاده نامناسب از ضد میکروبی ، اغلب در دوز ناکافی ، برای عفونت های غیر باکتریایی. بیش از حد از تزریق ؛و نسخه ها مطابق با STG نیست. چند نوع متداول استفاده غیر منطقی از داروها هستند.

استفاده نامناسب از داروها گسترده است. این هزینه برای فرد و جمعیت به طور کلی در عفونت کودکان و در بیماری های مزمن مانند فشار خون بالا ، دیابت ، صرع و اختلال روانی پرهزینه و بسیار مضر است. (2) افزایش بروز عوارض جانبی دارویی و مقاومت دیگر مسئله جدی استبشر

استراتژی هایی برای ترویج استفاده منطقی از داروها

استراتژی های زیر توسط WHO برای ارتقاء استفاده منطقی از داروها مورد حمایت قرار گرفته است. (2)

در استفاده منطقی از داروها (RUM) مفهوم 3 متر وجود دارد: دارو به معنی پول است. بنابراین ، رم به معنای سود و درآمد کمتری برای کسانی است که با داروها سروکار دارند. تجویز کنندگان و فروشندگان. این تضاد منافع به ویژه در کشور ما بسیار مهم است که فقط 5-5 ٪ از جمعیت تحت هر نوع بیمه درمانی تحت پوشش قرار می گیرند. (10) پزشکان پزشکی نیز در ترویج استفاده منطقی از داروها برای مراقبت های بهداشتی بهتر ، دامنه و مسئولیت گسترده ای دارندبشراستراتژی های آموزشی برای پزشکان و مصرف کنندگان مراقبت های بهداشتی الگوی موفقی برای ارتقاء رم است. یکی از راهکارهای آموزشی آموزش دانشجویان پزشکی در سطوح مختلف در Rum است. مفهوم و سودمندی رم باید بخشی از برنامه درسی باشد. کتابچه راهنمای کاربر WHO "راهنمای تجویز خوب: یک کتابچه راهنمای عملی" یک انتشار مفید برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و تحصیلات تکمیلی است ، گامی خوش آمدید در این تلاش است. (11)

پزشکان پزشکی باید از طریق حضور در سمینارها ، کنفرانس ها و سایر برنامه های ادامه حرفه ای حرفه ای خود را به روز کنند. این برنامه ها نباید توسط صنایع دارویی پشتیبانی شوند ، زیرا اغلب اوقات تضاد منافع وجود دارد. آنها باید برای اطلاعات مربوط به مواد مخدر به دنبال نشریات مستقل یا مراکز اطلاعاتی مواد مخدر باشند ، اما نه از طرف نمایندگان پزشکی. فرمول بیمارستان منبع خوبی برای اطلاعات است. داروهای اساسی باید اولین انتخاب در طول تمرین پزشکی باشند. سرانجام ، آنها باید با گذراندن مدتی با آنها در توضیح استفاده مناسب از داروهای تجویز شده ، از مراجعان خود ، بیماران مراقبت کنند. بیماران باید به عنوان شریک تجویز دارو درمانی پذیرفته شوند.

نتیجه

گزارش وضعیت داروهای جهانی 2004 سازمان بهداشت جهانی (WHO) خاطرنشان کرد: تقریباً 67 ٪ از جمعیت بدون دسترسی به داروهای ضروری زندگی می کنند. (12) هند در بین رهبران جهانی در ساخت داروهای عمومی حساب می شود. با این حال ، همچنین برگزار می شود که بیشترین تعداد جمعیت در هند بدون دسترسی به داروهای اساسی زندگی می کند. (5) برای برآورده کردن الزامات داروها با قیمت مناسب و همچنین برای تقویت ظرفیت و توانایی تولید بومی ، دولتبا گذشت سالها ، سیاست ها را تدوین کرده و سفارشات کنترل قیمت مواد مخدر را هر از گاهی صادر کرده است. در حال حاضر ، سیاست ملی داروسازی ، 2005 با اهداف اصلی تنظیم قیمت داروهای اساسی ، در دسترس بودن داروهای با کیفیت خوب ، سرمایه گذاری بالاتر برای افزایش تولید ، تأکید بر تحقیقات و توسعه دارو و ترویج عملکرد خوب در شرکتهای دارویی داخلی تهیه شده است. 13)

دولت ، دانشگاه ها و انجمن های حرفه ای نقش مهمی در رابطه با بهبود کارشناسی ، کارشناسی و ادامه تحصیل در زمینه داروهای بالینی ، درمانی و اطلاعات مربوط به داروها دارند. تدریس داروسازی مبتنی بر مشکل ممکن است یک استراتژی مؤثر در این تلاش باشد. ما باید نگرش خود را تغییر داده و روند حسابرسی تجویز در بخش دولتی و خصوصی را شروع کنیم و اهمیت لیست مواد مخدر و شایعات ضروری باید در هر انجمن ممکن تأکید شود. مفهوم پزشکی ضروری نیز مربوط به سایر برنامه های بهداشتی است و نه تنها در استفاده بهتر از منابع بلکه در عمل بهتر پزشکی نیز نتیجه می گیرد. این موضوع به چندین موضوع دیگر مانند روشهای درمانی خوب و کاهش عوارض جانبی داروها پرداخته و برای افراد ، بیمارستان ها ، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و کشور صرفه جویی می کند.

پانویسها و منابع

منبع پشتیبانی: صفر

تضاد منافع: هیچ کس اعلام نشده است.