تاریخ تجارت فارکس

مبادله فارکس یکی از بازارهای مالی است که بیشترین تغییر را در طول تاریخ تغییر داده است. از دهه 1990 ، دسترسی به بازار ارز دیگر برای موسسات مالی بزرگ محفوظ نیست ، بلکه برای همه سرمایه گذاران باز است. در این بازار الکترونیکی غیر متمرکز ، ارزهای جهان اکنون 24 ساعت شبانه روز معامله می شوند. آنچه در زیر می آید تاریخ تجارت فارکس است.

منشأ پول از طریق دوران باستان

پول برای اولین بار در 3000 سال قبل از میلاد در چین ظاهر شد. این قطعات فلز اشکال مختلفی داشتند. نشانه مشخصی مبنی بر تأیید ارز از حدود سال 1530 قبل از میلاد استفاده خواهد شد. در حدود 650 سال قبل از میلاد ، سکه هایی که امروزه در لیدیا (ترکیه) صادر شده اند ، شکل گرفته است. آنها از آلیاژ طلا و نقره ساخته شده بودند. در حدود 550 سال قبل از میلاد ، اولین سکه های خالص طلا و نقره به لطف پیشرفت در متالورژی ظاهر شد. فقط در یک قرن ، استفاده از سکه ها در سراسر یونان گسترده شد و پس از آن گال (که فرانسه شد) در 450 سال قبل از میلاد. در این مدت ، هر شهر یونانی ارز (نقره) خود را با نماد خود مهر می کرد. در زمان سلطنت اسکندر بزرگ (334-324 قبل از میلاد) ، پرتره پادشاه به تدریج نمادهای حکاکی شده بر روی سکه ها را تا تولد جمهوری های مدرن جایگزین کرد.

نامه های تبادل در قرون وسطی ظاهر می شوند

در قرن 5 میلادی تا قرون وسطی ، سکه ها به ندرت در خارج از پادشاهی ها استفاده می شوند. در قرن دهم ، تجارت به سطح ملی و اروپا گسترش می یابد. فرهنگ ها و بنابراین ارزها در مناطقی از مبادله ملاقات می کنند. برای تسهیل پرداخت بین کشورها ، نامه های مبادله ای در سال 1291 در فلورانس ایجاد شد. آنها اجازه می دهند نرخ ارز و نرخ بهره تعیین شود و این امر باعث ایجاد ثروت برای بانکداران خصوصی مانند خانواده Medici می شود. سپس نامه های مبادله ای در اولین بورس واقعی بازار معامله شد که در سال 1409 در بروژ ، بلژیک ایجاد شد.

بازارهای مالی در اروپا در دوران مدرن

در قرن شانزدهم ، تجارت بین المللی به سرعت در حال رشد بود و اولین بازارهای مالی در اروپا ظاهر شد. در این بازارهای مالی ، نرخ ارز بین ارزها بسته به مانده تجارت کشورها متفاوت است. برخی از معامله گران شروع به کسب سود از اختلاف در نرخ ارز می کنند. در سال 1572 ، مقررات سخت تر شد ، دولت که از نامه های مبادله ای برای تأمین مالی هزینه های آن استفاده می کند ، نمایندگان مبادله را منصوب می کند.

استفاده از استاندارد طلا در زمان های معاصر

تا قرن نوزدهم ، هنوز هیچ ارز غالب وجود نداشت. در سال 1866 ، کابل transatlantic که به ایالات متحده و اروپا پیوند می خورد ، نقطه عطفی در تاریخ ارتباطات و مبادله بین پوند و دلار بود. بسیاری از بانک های خارجی در انگلیس مستقر می شوند که به اولین مرکز مالی جهان تبدیل شد. مبادلات عمدتاً در پوند انگلیس انجام می شود ، اما هنوز هم طلا به عنوان قابل اطمینان ترین ارز ذخیره محسوب می شود ، در واقع ، همه ارزها به طلا تبدیل می شوند. هر بانک مرکزی باید از تبدیل ارز خود با ذخایر طلا اطمینان حاصل کند. این به عنوان استاندارد طلا معروف است. بین سالهای 1879 و 1914 ، نرخ ارز در نوسان است ، اما آنها پایدار هستند.

جنگ جهانی اول در سال 1914 به استاندارد طلا پایان داد. کشورها مبالغ قابل توجهی را برای تأمین مالی جنگ خرج کردند و آنها بیشتر از آنچه که داشتند چاپ کردند. تورم افزایش یافته و کشورها در نهایت مجبور شدند تبدیل شدن ارزهای خود را به طلا تعلیق کنند. پس از جنگ ، نرخ ارز توسط دولت تعیین شد: فرانسه و انگلیس برای ایجاد ارزهای قوی تر نرخ بهره بالایی را اتخاذ کردند.

در سال 1922 ، توافق نامه های Genoa استاندارد Gold Exchange را اجرا کرد ، که اظهار داشت که ارزهای خاصی ممکن است به طلا قابل تبدیل باشند. ارزهای قابل تبدیل به طلا ممکن است به نوبه خود به یک ارز قابل تبدیل دیگر (فرانک ، دلار یا پوند انگلیس) تبدیل شوند.

در سال 1925 ، انگلستان بار دیگر استاندارد طلا را اتخاذ کرد. با وجود تورم قابل توجه پس از جنگ ، دولت یک سیاست پولی شدید را برای بازگشت به برابری قبل از جنگ اجرا کرد. افزایش ارزش پوند نسبت به طلا منجر به کاهش اقتصاد انگلیس می شود. استاندارد طلا در سال 1928 در فرانسه ترمیم شد.

بحران اقتصادی سال 1929 بار دیگر به سیستم استاندارد طلا پایان می یابد. در سال 1931 ، انگلیس ، آلمان و ژاپن استاندارد طلا را رها می کنند. در سال 1933 ، ایالات متحده نیز استاندارد طلا را رها می کند و در سال 1934 ، آنها را در مقایسه با طلا 40 ٪ کاهش می دهند. فرانسه در سال 1936 تبدیل به فرانک را رها کرد. اکنون جهان به موجودات پولی تقسیم شده است.

توافق نامه های برتون وودز و سیستم پولی بین المللی

جنگ جهانی دوم 1939-1945 برتری دلار را نشان داد. در سال 1944 ، توافق نامه های برتون وودز که 44 کشور را گرد هم آورد ، اولین سیستم پولی بین المللی واقعی (IMS) را برای کنترل نوسانات ارزی و بازگرداندن ثبات اقتصادی ایجاد کردند. در این توافق نامه آمده است که فقط دلار ممکن است با نرخ ثابت 35 دلار در هر اونس به طلا تبدیل شود. در آن زمان ، ایالات متحده سه چهارم ذخایر جهانی طلا را در اختیار داشت. دلار به ارز تبدیل می شود ، نرخ ارز سایر ارزها ثابت می شود (با حاشیه 1/1 ٪) و به دلار مرتبط است. بانک های مرکزی موظف بودند برای حفظ برابری ارز خود مداخله کنند. استهلاک ارزی بین کشورها غیرممکن شد و از این طریق از اصل تجارت آزاد اطمینان حاصل کرد. صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) به منظور تنظیم IMS ایجاد شد.

در دهه 1960 ، دارندگان دلار اعتماد به نفس خود را از دست دادند و از آنها خواستند که پول آنها به طلا تبدیل شود. در حالی که کسری ایالات متحده افزایش یافته است ، سهام طلا کاهش یافته و در نهایت پایین تر از دلار است. در سال 1971 ، تبدیل دلار به حالت تعلیق درآمده بود ، بانک های مرکزی دیگر از دلار حمایت نمی کردند که چندین بار کم ارزش بود.

بازار ارز شناور (بازار فارکس)

در سال 1972 ، توافق نامه بازل مار ارزی اروپا را تأسیس کرد. کشورهایی که متعهد به تثبیت ارزهای خود با حداکثر حاشیه 2. 5 ٪ +/5 بودند. کاهش ارزش دلار ، که بین سالهای 1972 و 1978 افزایش یافته است ، به سرعت بیشترین ارزها را از مار خارج کرد.

در سال 1973 ، سیستم پولی بین المللی به نرخ ارز شناور تغییر یافت. بازار فارکس همانطور که اکنون می دانیم شکل می گیرد. انتهای سیستم پولی برتون وودز باعث ایجاد طغیان در دنیای مالی شد. عرضه و تقاضا ، که تحت تأثیر نرخ بهره قرار دارند ، نرخ ارز بین جفت ارز را تعیین می کند ، که اکنون توسط بدهی های دولتی و خصوصی پشتیبانی می شوند. از آن لحظه ، ایجاد پول شدت گرفت. علاوه بر اینکه دیگر نیازی به حفظ نرخ ارز خود نیست ، کشورهای کسری اکنون می توانند به راحتی در بازارهای مالی وام بگیرند.

در ژانویه سال 1976 ، توافق نامه های جامائیکا به طور دائم پایان توافق نامه های برتون وودز را رسمی کرد. بازار ارز آزاد شد ، هیچ قانون دیگری در مورد نظارت بر نرخ ارز بین ارزها وجود نداشت ، طلا دیگر ابزار ذخیره نبود و کشورها از اتخاذ یک سیستم نرخ ارز شناور استقبال می کردند. با این حال ، سه سیستم نرخ ارز پدیدار شد.

1. دلار: هنگامی که یک کشور تصمیم می گیرد از ارز کشور دیگری به عنوان ارز خود استفاده کند.
2. نرخ ارز تثبیت شده: کشور تصمیم می گیرد ارز خود را به صورت دائمی به ارز دیگری پیوند دهد.
3. نرخ متغیر مدیریت شده: نرخ ارز با توجه به عرضه و تقاضا آزادانه تکامل می یابد.

در سال 1979 ، سیستم پولی اروپا ایجاد شد ، که یک استاندارد مشترک را به عنوان ECU (سلف یورو) ایجاد کرد. در این توافق نامه مشخص شده است که بانک های مرکزی متعهد هستند که نرخ ارز ارز خود را در حاشیه 2. 5 ٪ از نرخ مرکزی حفظ کنند. ارزهای اروپایی تقریباً در بین خود ثابت بودند ، اما در رابطه با ارزهای جهانی متفاوت بودند.

در سال 1985 ، تحت فشار گروه پنج (ایالات متحده ، ژاپن ، آلمان ، انگلیس و فرانسه) این دلار کم ارزش شد.

در سال 1986 ، بازار مقررات در لندن به یک مرکز مالی بسیار مهم تبدیل شد.

تجارت فارکس برای سرمایه گذاران خرده فروشی (من و شما)

در سال 1990 ، جریان سرمایه بین ملل به لطف فن آوری های جدید افزایش یافت. بازار فارکس ، که قبلاً محدود به موسسات بزرگ مالی بود ، برای معامله گران و سرمایه گذاران انفرادی ، که اکنون می توانند در مورد ارزها حدس بزنند ، در دسترس قرار گرفت.

در سال 1992 ، شاهد چندین بحران مرتبط با حرکات حدس و گمان ارز بودیم. میلیاردر جورج سوروس موقعیت کوتاهی از 10 میلیارد پوند را آغاز کرد و شرط بندی در کاهش آن ارز بود. بانک انگلیس مجبور شد پوند را از سیستم پولی اروپا خارج کند. سود جورج سوروس از آن معامله یک میلیارد دلار تخمین زده شد.

از سال 1995 ، معامله گران انفرادی می توانند از طریق اینترنت و از طریق کارگزاران فارکس ارز را در زمان واقعی تجارت کنند. از سال 2002 ، علاقه عمومی به تجارت ارزها رشد بسیار شدیدی را تجربه کرده است. شرکت های کارگزاری آنلاین به لطف سیستم عامل های تجارت آنلاین و شبکه های اجتماعی معامله گران در حال نوآوری هستند.

امروزه ، بازار ارز از نظر حجم معاملات روزانه بزرگترین بازار مالی در جهان است که بیش از چهار تریلیون دلار تخمین زده می شود.