7 اصل کتاب مقدس برای پس انداز و سرمایه گذاری پول خود

بیشتر مسیحیان می دانند که باید برای بازنشستگی یا ناتوانی صرفه جویی و سرمایه گذاری کنند. اما بسیاری از آنها اتخاذ یک الهیات عملی برای مدیریت پول خود را دشوار می دانند ، به خصوص وقتی که صرفه جویی و سرمایه گذاری برای آینده ای دور و نامشخص می شود.

این دشوار است زیرا دیدگاه های زیادی در مورد این موضوع وجود دارد. برخی از آنها زندگی انکار را ترویج می کنند و از هرگونه تجملات و پس انداز به خاطر پادشاهی جلوگیری می کنند. برخی دیگر پیشنهاد می دهند بودجه ریزی ، جلوگیری از بدهی و پس انداز منظم به منظور لذت بردن از ثروت بیشتر برای هدیه دادن و هزینه های بعدی در زندگی. در فرهنگ وسیع تر ، جنبش آتش سوزی (استقلال مالی/بازنشسته زودرس) تأکید می کند که می تواند قبل از 40 سالگی بازنشسته شود.

با وجود همه این پیام های به ظاهر متناقض و متناقض ، چگونه می توانید با یک الهیات شخصی از پول روبرو شوید که ارتدوکسی کتاب مقدس را با عملی در پس انداز و سرمایه گذاری برای آینده متعادل می کند؟

در اینجا هفت اصل کتاب مقدس وجود دارد که ممکن است کمک کند.

1. صرفه جویی در نیازهای آینده کتاب مقدس است

برخی از مسیحیان برای بازنشستگی صرفه جویی نمی کنند زیرا معتقدند که این نافرمانی است (معمولاً به نقل از مت. 6: 19-20) ، یا وقتی دیگران در چنین نیاز بزرگی قرار دارند ، احساس گناه می کنند. برخی دیگر بر این باورند که لازم نیست زیرا خدا از آنها مراقبت خواهد کرد (عیسی 46: 4). و برخی دوست دارند پس انداز کنند اما هر آنچه را که می کنند صرف می کنند (Prov. 13:18).

ممکن است از تعجب بدانید که پس انداز در کتاب مقدس در واقع تشویق می شود. کتاب مقدس صرفه جویی در نیازهای شناخته شده و پیش بینی شده در آینده (پیدایش 41 ؛ 6: 6 - 11 ؛ Prov. 21: 5 ؛ Prov. 21:20).

ممکن است از تعجب بدانید که پس انداز در کتاب مقدس در واقع تشویق می شود.

کتاب مقدس می آموزد که می توان عاقلانه صرفه جویی و سرمایه گذاری برای آینده و در عین حال با "ذخیره گنجینه ها در بهشت" نیز "غنی از خدا" (لوقا 12:21 ؛ متی 6: 19-21).

2. صرفه جویی در افتخار خدا و خدمت به دیگران

فکر کردن به عنوان یک فعالیت کاملاً خودخواهانه آسان خواهد بود. در واقع می تواند اینگونه باشد - ما فقط باید در مورد احمق ثروتمند در لوقا 12 بخوانیم - اما اینگونه نیست.

صرفه جویی در افتخار خدا را به این دلیل که به درستی پول را به عنوان هدیه ای که به ما داده است ارزش قائل است (جیمز 1: 16-17). پس انداز عاقلانه به جای هزینه های غیر برنامه ریزی ، تحریک آمیز یا احمقانه ، اهمیت نشانگر هدایای او را نشان می دهد (لوقا 12: 47-48).

مباشرت مناسب شما را در موقعیت بهتری قرار می دهد تا در صورت بروز نیازهای مهم به آنها کمک کنید (افر 4:28). شما می توانید سریعتر و شاید به روشی مهم تر پاسخ دهید (Prov. 3:27). پس انداز ممکن است به شما امکان دهد وراثت را ترک کنید ، وراث خود را برکت دهید تا آنها بتوانند نعمت دیگران باشند (Prov. 13:22).

3. تعلل اشتباه است

همه ما تمایل داریم چیزها را کنار بگذاریم. اما با عدم نجات زود هنگام ، شما یکی از قدرتمندترین نیروهای مالی را از بین می برید: بهره مرکب بدون مالیات یا کسب بهره به بهره.

بیشتر افراد پس انداز را به تعویق نمی اندازند زیرا فکر می کنند پس انداز بی اهمیت است. درعوض ، آنها انتظار دارند که درآمد یکبار مصرف بیشتری در جاده داشته باشند ، یا نیازهای فشار بیشتری داشته باشند که از جمله پرداخت بدهی ، دستمزد پایین ، هزینه های مراقبت های بهداشتی یا نیاز به صرفه جویی در آموزش کودک باشد. آنها قصد دارند بعداً به آن برسند.

اما حتی اگر اوضاع در جاده تغییر کند ، پول پس انداز شده برای بازنشستگی بعداً زمان کمتری برای رشد دارد (متی 25:27) ، به این معنی که در نهایت شما باید بیشتر کمک کنید تا اگر امروز شروع کنید ، همان مقدار را داشته باشید.

فقط با انجام آنچه می توانید شروع کنید و با گذشت زمان حرکت کنید.

4- بدهی ناتوان کننده است

کتاب مقدس در مورد بدهی ساکت نیست. بدیهی است که در زمان عیسی کارت ویزا یا وام های اتومبیل وجود نداشت ، اما وام و وام بخشی از چشم انداز اقتصادی بود. کتاب مقدس به شدت بدهی را ممنوع نمی کند ، اما بدهی را به عنوان نوعی اسارت توصیف می کند (Prov. 22: 7).

فراتر از آن ، یک همبستگی مستقیم بین هزینه بیش از حد و بدهی بیش از حد و نرخ پس انداز کم وجود دارد. در زمینه پس انداز ، بدهی با هزینه ای می آید. پول مورد نیاز برای بدهی خدمات ، که به طلبکاران می رود ، پولی است که نمی توان برای هر چیز دیگری استفاده کرد. این "هزینه فرصت" بدهی است. وام گرفتن 1000 دلار و پرداخت 12 درصد بهره (120 دلار) در مقابل صرفه جویی در 1000 دلار و سرمایه گذاری در 6 درصد (60 دلار) را مقایسه کنید. سود اقتصادی واقعی 18 درصد (180 دلار) است!

5. سرمایه گذاری عاقلانه درست و خوب است

سرمایه گذاری تجارت سهام نیست. این در مورد شرط بندی مزرعه در نوک داغ از برادرزاده شما نیست. چنین گمانه زنی ها به قمار در رویدادهای آینده می رسد و بیشتر اوقات شما بیشتر از آنچه به دست می آورید از دست می دهید (Prov. 28:19 ؛ 1 Tim. 6:10).

اگر عاقلانه انجام شود ، سرمایه گذاری در واقع مورد ستایش قرار می گیرد. این در مورد قرار دادن پول در مشاغل واقعی است که افراد را به کار می گیرند و محصولات یا خدمات را به مشتریان ارائه می دهند. امیدوارم شرکت هایی که ما در آن سرمایه گذاری می کنیم به خوبی انجام دهند و بازده متناسب با سرمایه گذاری ما ارائه دهند (Prov. 31: 10-31 ؛ Eccl. 11: 1-6).

بیشتر ما به جای سهام و اوراق قرضه شخصی ، سرمایه گذاری در صندوق های شاخص کم هزینه ، منفعلانه مدیریت شده ، متقابل و مبادله ای (ETFS) را انجام می دهیم. ما همچنین باید از هزینه ها و هزینه های زیاد مراقبت کنیم (آنها می توانند بازده بزرگی باشند) ، به اندازه کافی متنوع نباشند (دارایی هایی که یکدیگر را متعادل می کنند) ، خرید و فروش در زمان اشتباه (به دلیل احساسات) وعدم آگاهی در مورد سرمایه گذاری های خود (آنچه را که نمی فهمید خریداری نکنید).

6. صرفه جویی می تواند وسوسه ها را به همراه آورد

ما می توانیم به دلایل اشتباه - از ترس و حرص و آز یا تمایل به استقلال از خدا و دیگران وسوسه شویم.

اگر از ترس صرفه جویی می کنید ، پس به خدا اعتماد ندارید (اول تیم 6:17). اگر این کار را از حرص و آز انجام دهید ، تمام نکته را از دست داده اید (Prov. 1:19 ؛ مارک 8:36 ؛ لوقا 12:15). و هنگامی که ثروت به دست آوردید ، نمی خواهید مانند بدبختی که در کلیساهای 5:13 در مورد آنها می خوانیم یا "احمق غنی" که در لوقا در مورد آن خوانده ایم ، شوید.؛این است که آنها فقط به خودشان متمرکز شده و ایمان خود را به ثروت می گذارند نه خدا.

ما می توانیم به دلایل اشتباه - از ترس و حرص و آز یا تمایل به استقلال از خدا و دیگران وسوسه شویم.

Hoarders به دلیل نیاز به حفظ ثروت به جای خطر آن برای مصارف تولیدی و منافع دیگران ، مصرف می شود. همچنین نفرین (Prov. 11:26) و داوری (لوقا 12: 16 21 ؛ جیمز 5: 3 ؛ Ps 39: 6 ؛ Eccl. 5:13 ؛ Zech. 9: 3).

7. تعادل مهم است

یافتن تعادل مناسب کلید است.

از یک طرف ، ما باید چیزی را کنار بگذاریم و آن را عاقلانه برای نیازهای آینده سرمایه گذاری کنیم. از سوی دیگر ، ما می خواهیم سخاوتمند باشیم و به خدا وابسته باشیم ، با این تشخیص که او منبع تأمین ما است و به تنهایی آینده را کنترل می کند.

هرچه تصمیم می گیریم ، باید از قلب خداحافظی خدا بخاطر سخاوتمندی او نسبت به ما - خدایی که بخشنده ، دوست داشتنی و مهربان است (PS 107: 8-9) و مبتنی بر خرد کتاب مقدس او است. در مورد این موضوع به ما داده شده است.

کریس کاگل یک معمار/استراتژیست فناوری اطلاعات است. وی به عنوان یک دیو در کلیسای جامعه کراس اوور در شارلوت ، کارولینای شمالی ، جایی که وی وزارت مالی را بر عهده دارد و مشاوره و مربیگری مالی را انجام می دهد ، فعالیت می کند. وی در زمینه بازنشستگی وبلاگ می نویسد و نویسنده بازنشستگی Reimagine است: برنامه ریزی و زندگی برای جلال خدا (B& H ، 2019).