نماد موسیقی

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

خلاصه ای از این موضوع را بخوانید

نماد موسیقی ، سابقه بصری صدای موسیقی شنیدنی یا تصور شده یا مجموعه ای از دستورالعمل های بصری برای اجرای موسیقی. معمولاً به صورت مکتوب یا چاپی می گیرد و یک فرایند آگاهانه و نسبتاً پر زحمت است. استفاده از آن توسط یکی از دو انگیزه انجام می شود: به عنوان کمک به حافظه یا به عنوان ارتباط. با گسترش اولی ، به شکل دادن به یک ترکیب به سطح پیچیدگی کمک می کند که در یک سنت صرفاً شفاهی غیرممکن است. با گسترش دومی ، این وسیله به عنوان ابزاری برای حفظ موسیقی (گرچه ناقص و ناقص) در مدت زمان طولانی عمل می کند ، عملکرد دیگران را تسهیل می کند و موسیقی را به شکلی مناسب برای مطالعه و تجزیه و تحلیل ارائه می دهد.

عناصر اصلی صدای موسیقی ، زمین یا موقعیت صدای موسیقی در مقیاس (از این رو فاصله یا فاصله ، بین یادداشت ها) است. مدت زمان (از این رو ریتم ، متر ، سرعت) ؛رنگ Timbre یا Tone ؛و حجم (از این رو استرس ، حمله). در عمل ، هیچ نشانه ای نمی تواند همه این عناصر را با دقت اداره کند. بیشتر مقابله با انتخابی از آنها در درجات مختلف پالایش. برخی فقط یک الگوی واحد را دارند - یک ملودی ، یک ریتم. برخی دیگر چندین الگوی همزمان را اداره می کنند.

اصول کلی یادداشت کارکنان غربی

موقعیت نماد کارمندان به عنوان اولین سیستم نمادین که در این مقاله شرح داده شده است ، پذیرش بین المللی آن در قرن بیستم را تأیید می کند. به عنوان یک نتیجه غیرمستقیم استعمار ، فعالیت مبلغین و تحقیقات قومی شناسی - نه به دلیل برتری ذاتی - در بین بسیاری از فرهنگ های موسیقی به یک زبان مشترک تبدیل شده است.

زمین و مدت زمان

نماد کارکنان ، همانطور که توسعه یافته است ، در اصل یک نمودار است. محور عمودی آن زمین است ، و محور افقی آن زمان است ، و سرهای یادداشت ها نقاطی هستند که منحنی نمودار را ترسیم می کنند. پنج خط افقی یک کارکنان موسیقی مانند احکام افقی کاغذ گراف ، خطوط نوار مانند احکام عمودی. در عمل ، سیستم بسیار پیچیده تر و پیشرفته تر از این است. محور عمودی زمین برای نشان دادن کانتور ملودیک در موسیقی برای یک ساز یا صدا واحد عمل می کند ، اما وقتی چندین غرفه برای تشکیل یک امتیاز ترکیب می شوند ، اصل تجزیه می شود ، هر یک از کارمندان یک سیستم عمودی خود هستند. نمایندگی زمان (مدت) توسط فاصله افقی فقط به روش بسیار محدود استفاده می شود. در واقعیت تقریباً زائد است زیرا نماد یادداشت به خود اطلاعات لازم را می دهد: نه مدت مطلق آن بلکه مدت زمان آن در رابطه با یادداشت های اطراف آن است. این نمادها به شرح زیر است. هر کدام نیمی از مدت همسایه خود را در سمت چپ دارند:

یک سیستم "استراحت" سکوت را به همان روش اندازه گیری می کند:

نقطه ای که در سمت راست یک یادداشت قرار گرفته است ، نیمی از مدت زمان آن یادداشت افزایش می یابد. چنین نمادهایی هنگام قرار دادن روی کارمندان ممکن است نشان دهنده مدت نسبی و مدت نسبی باشد. در شبکه ، خطوط نشنه های متناوب مقیاس و فضاها را نشان می دهند. زمین و مدت زمان ممکن است با تهیه دو نشانه دیگر ثابت شود: یک شکاف و یک علامت سرعت. CLEF یک زمین مشخص را به یک خط معین از کارمندان اختصاص می دهد. CLEF اول خط دوم را به عنوان G (G ′) بالاتر از میانی C (C ′) برطرف می کند:

سرعت و مدت زمان

علامت سرعت نشانه ای است که در خارج از کارمندان قرار دارد. در بالا ظاهر می شود و ممکن است یک رفع دقیق یک مدت زمان باشد ("120 میلی متر"₁₂₀از یک دقیقه یا نیم ثانیه) ، یا ممکن است با استناد به کنوانسیون های پذیرفته شده (Allegro ، یا به سرعت ؛ moderato یا سرعت متوسط ؛ و غیره) ، یک نشانگر کلامی تقریبی باشد.

نماد کارمندان به خوبی با دو جنبه اساسی موسیقی غربی سازگار است: هارمونی و ریتم. برای هارمونی ، نمادهای یادداشت به راحتی می توانند به صورت عمودی روی یک ساقه واحد قرار بگیرند ، و این یادداشت ها نیازی به مدت زمان یکسان ندارند. یا بیش از یک ساقه ممکن است برای نشان دادن چندین خط ملودیک در بافت موسیقی استفاده شود. برای ریتم ، وجود یک پالس منظم یا استرس ، باید نشان داده شود. این توسط دو دستگاه حاصل می شود: خط نوار و امضای زمان. خط نوار در درجه اول نقطه ای از استرس اصلی را نشان می دهد. خطوط نوار معمولاً به طور مساوی از نظر مدت زمان فاصله دارند ، اگرچه استثنائات بی شماری وجود دارد. امضای زمان ، اول ، مدت زمان فضای بین دو خط نوار (اندازه گیری یا نوار) را نشان می دهد. و دوم ، الگوهای استرس فرعی در آن فضا. یک سیستم تکمیلی برای نشان دادن استرس ، وسیله پیوند دادن یادداشت های پی در پی با پرتو یا نوازش است. دو یادداشت هشتم ممکن است همانطور که در (الف) نشان داده شده است ، به هم پیوند داده شوند. چهار یادداشت شانزدهم (ب) ؛یا یک گروه مختلط از مقادیر (c):

پیامدهای چنین گروه بندی به طور کلی این است که اولین نت دارای استرس است. از این رو ممکن است از پرتو برای تقویت الگوهای استرس امضای زمان (متر) یا برای متناقض با آن استفاده شود و یک ریتم متقاطع ایجاد کند.

تصادفات

نماد کارکنان کاملاً بر روی سیستم غربی مقیاس قرار می گیرد ، که در آن فرض می شود که تمام یادداشت ها طبیعی هستند مگر اینکه تصادفات مقدم بر آنها باشد یا امضای کلیدی در حال استفاده است. یک تصادفی (♭ ♭ ، یا صاف ؛ ♯ یا تیز) کاهش موقت یا افزایش زمین توسط یک سمیتون است. امضای کلیدی استفاده از همان علائم به صورت دائمی تر است ، که تا انتهای یک قطعه معتبر است یا تا زمانی که با یک امضا جدید متضاد باشد. تصادفی دیگر ، طبیعی (♮) ، یک مسطح یا تیز را که قبلاً نشان داده شده بود ، لغو می کند و ممکن است برای تغییر یک نت یا در یک امضای کلیدی برای تأکید بر تغییر کلیدی استفاده شود. هر ترکیبی از شارپ یا آپارتمان از نظر تئوری در یک امضای کلیدی امکان پذیر است ، اما ترکیبات واقعی معمولاً توسط سیستم غربی کلیدها یا گروههای نت و آکورد به هم پیوسته اداره می شوند.

علائم کمکی

Timbre و Volume از طریق انواع علائم اضافی مشخص شده اند: نمادهایی مانند تجارت گزینه های دودویی در ایران...