چگونه آزمایشات دارویی ویلیام بروس به تحقیقات عصبی کمک کرد

سالها پس از سفر ویلیام اس برونز به جنگلهای بارانی آمریکای جنوبی و تزریق توهم زایی یاگ ، علوم اعصاب محترم اندرو لیس خاطره ای را نوشت که می گوید چگونه افسانه ضرب و شتم الهام بخش سفر خود به آمازون است ، جایی که او با آزمایش خود با خود آزمایش کرد. معجون برای ادامه تحقیقات پزشکی خود در مورد بیماری پارکینسون.

اولین رمان زندگینامه Burroughs Junky نتیجه می گیرد که "شاید من در Yage آنچه را که به دنبال آن در آشغال و علفهای هرز و کک می گشتم پیدا کنم. YAGE ممکن است مشکل نهایی باشد. "او از زمان خود در مورد تحقیق در مورد Yagé ، همچنین به عنوان Ayahuasca و "Vine of Soul" ، در نامه های Yage ، مجموعه نامه های خود به آلن گینزبرگ می نویسد.

وی گفت: "این آسانسور شیمیایی C نیست ، سکوی بی نظیر جنسی ناخواسته ، کابوس سبزیجات Peyote یا صداقت طنز علفهای هرز. این یک تجاوز سریع از حواس است ، "Burroughs در 8 ژوئیه 1953 به گینزبرگ می نوشت. به نظر می رسد اتاق با حرکت تکان می خورد و لرزش می کند ... شما مهاجرت ، سفرهای باورنکردنی را از طریق بیابان ها و جنگل ها و کوه ها انجام می دهید. "

پروفسور اندرو لیز. عکس: روابط عمومی

با راهنمایی یک دیوانه: آزمایش ویلیام برووس ، لیز ، استاد انستیتوی عصب شناسی UCL ، می نویسد که چگونه در سال 2013 او به دنبال Burroughs به جنگلهای بارانی بود. در اواسط دهه 60 ، او با خود Yagé آزمایش کرد و بینش های جدیدی را به دست آورد که او را ترغیب به دنبال کردن خطوط جدید تحقیقات کرد.

"مولکول های توهم زا می توانند دیدگاههای جدید اکتشافی را ترسناک کنند و اگر Burroughs درست بود ، سفر من به آمازون من را به سمت درمان های غیرقابل تصور سوق می داد. من می خواستم ببینم که آیا Yagé می تواند بوم تحقیقات تک رنگ من را تزریق کند و چشم اندازهای علمی جدید و واضح را باز کند ، "او در این خاطرات می نویسد ، که به تازگی توسط نسخه های ناتینگ هیل منتشر شده است.

Lees مواد مخدر را که با ترکیبی از تاکستان Banisteriopsis Caapi و گیاهان دیگر ساخته شده است ، می گیرد."طیف های زیگزاگ رنگ زرد و سبز رنگ و مجلل زاویه ای و مارپیچ های آرژانتین زیر چشم من هستند ، اتهامات اولترامارین از بازوهای من بیرون می آید. جنگل ها گذشته می چرخند و من رودخانه های وسیعی از زمین را می بینم که خط ساحلی قفل شده گذشته را تسریع می کنند. "

وی تصمیم گرفت ، در بازگشت به انگلیس ، دوباره به عنوان دارویی با استفاده مجدد از banisteriopsis caapi. وی گفت: "من دم خود را تعقیب کرده بودم ، در یک رودخانه گیر کرده بودم و راه پیش رو را از دست دادم. من اکنون مصمم بودم که طبیعت را مجبور به رونمایی از خود در پاسخ به سؤالاتم کند ، "او می نویسد ، در ادامه فاش می کند که چگونه با همکاران در کالج کینگ ، لندن ، او شروع به بررسی کرد که آیا Yagé می تواند علائم بیماری پارکینسون را به طور مصنوعی معکوس کندMarmosets ، و برای برنامه ریزی یک کارآزمایی بالینی احتمالی.

من فکر می کنم گرفتن Yagé برای اولین بار در اواسط دهه 60 شما کمی جالب تر از زمانی است که 18 سال دارید

وی می نویسد: "شاید Yagé روزی جای خود را در کنار سایر روشهای درمانی برای بیماری پارکینسون بگیرد و شکوه و شکوه خیره کننده فسفن های آن باعث افزایش اکتشاف فضای داخلی می شود."وی گفت: "این همچنین ممکن است به روح انسان کمک کند تا ماهیت متعالی خود را درک کرده و همه ترس ها را از بین ببرد. من بعد از تجربه خودم احساس اطمینان کردم که چیزی در آن وجود دارد. "

لیز ، که استناد ترین محقق در مطالعات بیماری پارکینسون است و در سال 2006 به دلیل کارهای برجسته خود در این زمینه ، جایزه تحقیقات اختلالات حرکتی آکادمی آمریکا را به دست آورد ، به Burroughs با نگه داشتن او در مطالعات پزشکی خود در دهه 1960 اعتبار می دهد.

وی در سال 1969 نسخه ای از ناهار برهنه را برداشت و از انطباق دارو احساس سرخوردگی کرد و دریافت که "Burroughs یک درب کریستالی را باز کرده بود که منجر به ماه شد".

وی گفت: "در پایان تحصیلاتم ، من از پزشکی کاملاً ناامید شدم ، بخشی از آن به دلیل نگرش پدرانه ای که در آن زمان رواج داشت. من تقریباً با دارو توزیع شده ام ، اما من ساخته شده ام - به نظر می رسد خارق العاده است - اما احساس می کنم پیمان مفیستوفلی را با Burroughs درست کردم. او می خواست پزشک شود ، اما کنار رفت. دوستان او که هنوز زنده هستند که من با آنها صحبت کرده ام گفتند که او اگر تا به حال واجد شرایط باشد ، صدها نفر را کشته است. ما توافق کردیم که او به من اجازه دهد مطالعات پزشکی خود را کامل کنم ، مشروط بر اینکه من همچنان به او گوش دهم ، و تمام ایده های او را به همان اندازه حواس پرت نمی دانم. "

وی گفت: "Burroughs با رفتن به جنگل بارانی و آزمایش مواد مخدر آغاز شد. او می خواست پزشک شود و در نهایت نویسنده بزرگی به دست آورد. من به پزشکی رفتم و در گرگ و میش حرفه ام سرانجام به جنگلهای بارانی رسیدم. من این فرصت را داشتم که LSD را در دهه 1960 بگیرم و از انجام این کار بسیار ترسیده ام. من فکر می کنم مصرف Yagé برای اولین بار در اواسط دهه 60 شما کمی جالب تر از زمانی است که 18 سال دارید. این شجاعت به من داد و ساختارهای سفت و سخت خاصی را که مسدود کننده نوآوری در تحقیقات بیماری پارکینسون بود ، شکست. "

نویسنده ویلیام اس. بوروس ، با ماشین تحریر خود در سال 1959 تصویر

لی گفت که Burroughs "مغز خود را به عنوان یک ظرف پتری برای تحقیقات مغز ارائه داد". وی گفت: "اکتشافات علمی وی با داروهای تغییر دهنده ذهن باعث شده تیموتی لاری مانند یک پوزکات به نظر برسد و همچنین او را به عنوان یک فرد غیرعلمی در معرض دید خود قرار دهد. Burroughs با تماس لری به مردم برای "روشن کردن ، تنظیم و رها کردن" مخالف بود. قبل از اینکه لری روی صحنه بیاید ، بوروس هر داروی روانگردان را امتحان کرده بود و او یک رویکرد بسیار صادقانه و دقیق به آزمایشاتی که در مورد خودش انجام می داد ، داشت. "

وی گفت ، تحقیقات نویسنده ، "من را تشویق كرد كه با داروهایی كه قصد داشتم در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون امتحان كنم ، به خود تجارب شوم."

لیز با اشاره به "آخرین نمونه" از اهمیت آن گفت: "این رویکرد اکنون به علی رغم سنت بسیار نجیب در پزشکی آزمایشی و موفقیت پزشکان ماوریک ، به عنوان تحقیق ذهنی ، بی معنی ، مغرضانه و n = 1 ، نادیده گرفته شده است."کشف مارشال از هلیکوباکتر پیلوری به عنوان علت زخم های معده با نوشیدن یک معجون سرشار از خود H. پیلوری ".

در خاطرات خود ، لیز می نویسد که Burroughs "من را ترغیب کرد که از تفکر بتونی دور شوم ، در فضای بیرونی شناور شوم و در کنار پرتوی نور حرکت کنم ... او همچنین به من یادآوری کرد که تحقیقات نباید محدود به نهادها باشد و دانشمندان باید راه های جدیدی پیدا کنندبرای بازیابی قدرت کشف. او فضل عجیب و غریب به تحقیقات من اضافه کرده بود که به من کمک کرده بود تا در کنجکاوی من برای درمان های کج پرواز کنم. "

اگر بیماری پارکینسون درمان شود ، لیز گفت: "ما به آزادی بیشتری از نوار قرمز ، کنترل [و] کنترل لوبیا نیاز داریم ... مشکلاتی که ما انجام می دهیم ، که تا حدودی اجتماعی هستند و با ریسک ریسک انجام می دهندتحت تأثیر توانایی ما در فکر کردن آزادانه و ایجاد ایده های غیرمعمول قرار گرفته است. آنها بخشی از دلیل من برای نوشتن [خاطرات] هستند.

این متخصص مغز و اعصاب هرگز با مربی خود Burroughs ملاقات نکرد و آرزو می کند که او داشته باشد. وی گفت: "علی رغم ظاهر شوم و صدای شبح وار ، او در سالهای بعد فردی بسیار باز و مودب بود. من قبل از نوشتن کتاب با افراد زیادی که او را می شناسند صحبت کردم. و فکر می کنم او احساساتی را که من بیان کردم تأیید می کرد. اگرچه او یک فرد خارجی بود ، اما فکر می کنم Burrough به یک معنا می خواست از این تأسیس تأیید کند. نوشته های او او را به آنجا رساند و سرانجام او یکی از بزرگترین نویسندگان آمریکایی قرن بیستم محسوب می شد. رابطه وی با حرفه پزشکی پیچیده بود و من گمان می کنم که او خوشحال می شد که یک دانشمند پزشکی نظرات خود را جدی گرفت و برخی را در برنامه تحقیقاتی خود ایجاد کرد. "

پیش رو به این کتاب توسط جیمز گرائرولز ، مجری املاک Burroughs نوشته شده است ، که لیز را "واتسون Consummate به Burroughs Holmes" می نامد ، و افزود: "تنها رزرو من در مورد یک دیوانه وار که اندرو بسیار نسبت به او نسبت می دهدبینش پزشکی نسبت به تأثیرات او در ایده های Burroughs ".

در مروری بر کتابی که به تازگی در ژورنال مغز و اعصاب منتشر شده است ، فیلسوف و پزشک ریموند تالیس می نویسد: "امیدوار است که فانتزی لیز ،" ادعای او برای ذهنیت آزاد و آزادی "باعث الهام بخش نسل آینده پزشکان شود تا فکر کنندبه همان اندازه عمیق و گسترده او ".