تفاوت بین سود ناخالص و سود خالص

سود ناخالص و سود خالص یک شرکت از نزدیک با یکدیگر ارتباط دارد و به صاحبان مشاغل کمک می کند تا صورت درآمد سالانه خود را تهیه کنند.

هر دوی این عوامل نشانگر سلامت مالی یک شرکت است. در نتیجه ، سرمایه گذاران آینده نگر و صاحبان مشاغل باید از پیامدهای و تفاوت بین هر دو این معیارها آگاه باشند تا عملکرد یک شرکت را به طور مؤثرتر قضاوت کنند.

سود ناخالص چیست؟

سود ناخالص یک شرکت را می توان تفاوت بین کل درآمد و هزینه کالاهای فروخته شده (COG) توصیف کرد. درآمد کل پولی است که در یک دوره مالی خاص توسط یک شرکت به دست می آورد.

نکته قابل توجه ، اگر شامل تخفیف و بازپرداخت کالاهای برگشتی باشد ، درآمد اغلب به عنوان فروش خالص ذکر می شود. از طرف دیگر ، COGS هزینه مرتبط با تولید و تولید کالاها است و شامل این موارد است -

• کار مستقیم
• مواد اولیه مستقیم
• هزینه های تعمیر
• اتهامات حمل و نقل
• هزینه تجهیزات
• ابزارهای تولیدی

به عبارت ساده ، سود ناخالص قبل از کسر هزینه های آن ، سود یک سرمایه گذاری را نشان می دهد و به نظر می رسد یک مورد تحت حساب معاملاتی باشد. نکته قابل توجه ، سود ناخالص برای تعیین کارآیی یک شرکت از مواد اولیه ، نیروی کار و تولید خود استفاده می کند. به عبارت دیگر ، تأکید بر کارآیی شرکت مربوط به فعالیتهای تولید و قیمت گذاری مفید است.

با این حال ، سود ناخالص منعکس نمی کند که یک شرکت برای پرداخت سهامداران خود یا سرمایه گذاری مجدد در تجارت هزینه کند. صرف نظر از این ، برای محاسبه سود خالص شرکت به طور دقیق ضروری است.

محاسبه سود ناخالص

برای یافتن سود ناخالص یک شرکت ، قبل از کسر هزینه های خود باید درآمد خود را محاسبه کند. فرمول به صورت - بیان شده است -

سود ناخالص = درآمد - هزینه کالاهای فروخته شده

اشاره به این مثال در زیر می تواند بینش ارزشمندی را در مورد محاسبه سود ناخالص ارائه دهد.

فرض کنید ، Green Private Limited در یک سال مالی 120000 روپیه کسب کرده است و هزینه کالاهای فروخته شده آن به مبلغ 40000 روپیه است. بنابراین ، سود ناخالص آن خواهد بود -

سود ناخالص = درآمد - cogs

= Rs.(120000 - 40000)

برای درک تفاوت کلیدی بین سود ناخالص و خالص ، بیایید به طور خلاصه اصول سود خالص را پیدا کنیم.

سود خالص چیست؟

این سود باقی مانده است که پس از COGS ، هزینه های عملیاتی ، بهره و مالیات از درآمد کل یک شرکت کم شده است. این یک مؤلفه از حساب سود و زیان است و همچنین به عنوان "خط پایین" برای موقعیت خود در صورتهای درآمد شناخته می شود.

نکته قابل توجه ، سود همچنین شامل درآمد اضافی مانند بهره در مورد سرمایه گذاری و درآمد حاصل از فروش است ، که در آن ، هزینه های عملیاتی شامل -

• اجاره
• حقوق
• خدمات رفاهی
• استهلاک

سود خالص نقش اساسی در تعیین سودآوری یک شرکت دارد و به طور گسترده ای برای یافتن توانایی شرکت ها در تبدیل فروش به سود استفاده می شود. علاوه بر این ، سود خالص به صاحبان کمک می کند تا استراتژی های لازم برای تجارت را تدوین کرده و برای بهبود جایگاه مالی و سودآوری خود تنظیماتی انجام دهند. به همین ترتیب ، به طلبکاران این امکان را می دهد تا سودآوری شرکت های خاص را به طور مؤثر ارزیابی کنند.

محاسبه سود خالص

برای محاسبه سود خالص یک بنگاه ، باید از سود ناخالص خود آگاه باشد زیرا فرمول سود خالص بیان شده است -

سود خالص = سود ناخالص - هزینه ها

مثال زیر یک ایده دقیق تر در مورد همین موضوع ارائه می دهد.

فرض کنید که این شرکت ، JZ Private Limited سود ناخالص 8000 روپیه را در یک سال مالی به دست آورد و هزینه های آن را به شرح زیر جمع کرده است -

1. اجاره = 1000 روپیه
2. برنامه های کاربردی = Rs. 250
3. حقوق = 2000 روپیه
4. لوازم اداری = 300 روپیه
5. هزینه استهلاک = 500 روپیه
6. علاقه = Rs. 250
7. مالیات = 1000 روپیه

براساس اطلاعات ، کل هزینه های شرکت = 5300 روپیه خواهد بود (جمع بندی تمام هزینه های ذکر شده در بالا)

طبق فرمول سود خالص ،

سود خالص = Rs.(8000 - 5300)

نکته قابل توجه ، اگر محاسبات حاصل از فرمول نتایج منفی داشته باشد ، به عنوان ضرر خالص ثبت می شود. همچنین ، یک شرکت با سود ناخالص قابل توجهی ممکن است ضرر خالص داشته باشد زیرا کاملاً به هزینه های انباشته شده شرکت بستگی دارد.

اکنون ، برای استنباط اختلافات بین دو معیار ، موارد زیر بحث سود ناخالص در مقابل سود خالص مربوط به درمان مالی است.

سود ناخالص و سود خالص در صورت درآمد

گزیده ای از بیانیه درآمد تاتا فولاد از تاریخ 30 مارس 2019 ، نشان دهنده سود ناخالص و سود خالص است.

با کسب دیدگاه در مورد اصول هر دو ، بیایید به سود ناخالص و اختلاف سود خالص برویم.

تفاوت بین سود ناخالص و سود خالص

جدول زیر نکات اختلاف بین سود ناخالص و سود خالص را برجسته می کند.

نسبت سودآوری

سودآوری را می توان به عنوان توانایی یک شرکت در تولید درآمد از طریق تمام فعالیت های عملیاتی خود تعریف کرد. علاوه بر این تمایل دارد که یک شرکت از تمام منابع خود به طور مؤثر برای بهینه سازی درآمدها استفاده کند.

صاحبان مشاغل ، تحلیلگران مالی و سرمایه گذاران می توانند از معیارهای مالی مانند نسبت سودآوری استفاده کنند تا مهارت شرکت ها را مشخص کنند.

بیشترین نسبت سودآوری شامل -

این نشان دهنده رابطه بین سود ناخالص یک شرکت و درآمد خالص فروش است. این میزان درآمدی را که یک شرکت برای تأمین هزینه های عملیاتی و غیر عملیاتی خود باید ایجاد کند ، نشان می دهد.

بیان شده است -

نسبت سود ناخالص = (سود ناخالص / درآمد خالص فروش)

علاوه بر برجسته کردن رابطه بین سود ناخالص و درآمد خالص یک شرکت ، این نسبت به تجزیه و تحلیل کارایی آن نیز کمک می کند. در ارزیابی مهارت یک شرکت در استفاده از مواد اولیه ، تجهیزات تولید و نیروی کار مفید است.

این نسبت به صورت - بیان شده است -

نسبت سود ناخالص سود = (سود ناخالص / درآمد خالص فروش) x 100

این نسبت سودآوری نشان دهنده رابطه بین سود خالص پس از مالیات و فروش خالص است. نکته قابل توجه ، همه درآمد و هزینه های غیر عملیاتی مورد توجه قرار نمی گیرد.

همچنین می توان آن را به صورت درصد بیان کرد و به عنوان نسبت حاشیه سود خالص شناخته می شود. این در تخمین روند سود یک شرکت مؤثر است و همچنین به مقایسه آن با معاصران خود کمک می کند.

بیان شده است -

نسبت حاشیه سود خالص = (درآمد / درآمد خالص) x 100

بیایید نگاهی به مثال زیر بیندازیم.

فرض کنید درآمد Truckers Private Limited در 500000 روپیه و سود ناخالص 300000 روپیه در یک سال مالی بود. همچنین ، هزینه های جمع آوری شده در همان سال 83000 روپیه بود. بر اساس این اطلاعات -

نسبت سود ناخالص سود -

نسبت سود ناخالص سود = (سود ناخالص / درآمد خالص فروش) x 100

= (300000 /500000) x 100

به همین ترتیب ، نسبت حاشیه سود خالص -

سود خالص = سود ناخالص - هزینه ها

= Rs.(300000 - 83000)

بنابراین طبق فرمول ،

نسبت حاشیه سود خالص = (درآمد / درآمد خالص) x 100

= (217000/500000) x 100

معمولاً شرکتی با حاشیه سود خالص بالاتر از نظر مالی مناسب تر و ماهر تلقی می شود. در نتیجه ، توجه سرمایه گذاران بالقوه را به خود جلب می کند و سهامداران را راضی نگه می دارد. همچنین ، برای مقایسه دو شرکت با سود متفاوت به طور مؤثر ، مفید است.

از این رو ، سود ناخالص و سود خالص نقش اساسی در تعیین جایگاه مالی و عملکرد مالی یک شرکت دارد. سود ناخالص ایده ای عادلانه در مورد استفاده ماهرانه از مواد اولیه ، نیروی کار و سرمایه ارائه می دهد. همچنین ، نسبت سود ناخالص بالاتر نشان می دهد که هزینه عملیاتی کم است.

از طرف دیگر ، سود خالص یک معیار مفید برای سرمایه گذاران و تحلیلگران مالی است. این امکان را به آنها می دهد تا مهارت یک شرکت را از جنبه های مختلف اندازه گیری کنند. به عنوان مثال ، صاحبان مشاغل برای تجزیه و تحلیل سودآوری شرکت خود به آن تکیه می کنند ، در حالی که طلبکاران توانایی بازپرداخت آن را تعیین می کنند. به همین ترتیب ، تحلیلگران تجارت از آن برای تعیین کارآیی تجارت استفاده می کنند.