اقتصاد بین المللی

واحد پول زمانی است که تعدادی از کشورها واحد پول خود را به یک واحد پول واحد می پیوندند. نمونه اصلی این موضوع ورود یورو در اتحادیه اروپا است. این در ژانویه 1999 با تغییر کامل به اسکناس و سکه در ژانویه 2001 معرفی شد. این بدان معناست که منطقه یورو از 12 کشور تشکیل شده است که سه عضو اتحادیه اروپا (بریتانیا، دانمارک و یونان) به ارز واحد نپیوسته اند. گسترش اتحادیه اروپا در 1 مه 2004 باعث گسترش بیشتر منطقه یورو شد.

پس چه استدلالی برای پیوستن به ارز واحد وجود دارد؟دلایل قانع کننده ای از هر دو طرف وجود دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره می شود. این یک لیست کامل نیست، اما برخی از استدلال ها را ارائه می دهد تا به شما در نتیجه گیری خود کمک کند. این استدلال ها بر حسب پیوستن به یورو بیان شده اند، اما می توانند برای هر حوزه واحد پولی اعمال شوند.

استدلال برای یک ارز واحد

1. حذف هزینه های تبدیل ارز - تبدیل بین ارزها برای افراد و بنگاه ها هزینه دارد. ارز واحد این هزینه ها را حذف می کند.
2. افزایش شفافیت قیمت - مقایسه قیمت ها در ارزهای مختلف دشوار است. چند وقت یکبار با ماشین حساب به اطراف سفر می کنید تا قیمت چیزی را در کشور دیگری بررسی کنید؟اگر همه چیز به یک ارز باشد، مقایسه قیمت ساده است. این ممکن است به شرکت ها کمک کند تا هزینه ها را کاهش دهند، زیرا آنها می توانند ارزان ترین محصول را راحت تر پیدا کنند.
3. افزایش رقابت و کارایی - یک ارز واحد باید رقابت بیشتری را تشویق کند زیرا شفافیت بیشتر در قیمت ها وجود دارد. این باید به افزایش کارایی کمک کند زیرا شرکت ها مجبور به ماندن در رقابت هستند.
4. افزایش سرمایه گذاری داخلی - بازار واحد در اروپا بیش از 200 میلیون مصرف کننده دارد و پس از گسترش در سال 2004 بیش از 300 میلیون مصرف کننده دارد. یورو یکی از ارزهای مهم جهان است. هر دوی این موارد امکان افزایش سرمایه گذاری داخلی از سایر نقاط جهان به اروپا را افزایش می دهد.
5. حذف عدم قطعیت نرخ ارز - یکی از مشکلات تجارت با سایر کشورها این است که هرگز نمی دانید نرخ ارز به کدام سمت حرکت می کند. ممکن است به نفع شما حرکت کند، اما می تواند به همان اندازه علیه شما حرکت کند و در نهایت برای شما هزینه بسیار بیشتری داشته باشد. این نوع عدم اطمینان می تواند تجارت را - به ویژه برای شرکت های کوچکتر - مختل کند. یک ارز واحد از شر این همه عدم اطمینان در منطقه ارز واحد خلاص می شود و باید تجارت (در داخل منطقه) را تشویق کند.

استدلال علیه ارز واحد

1. "یک اندازه متناسب با همه خط مشی" - یک ارز واحد به یک سیاست پولی واحد نیاز دارد. این بدان معنی است که نرخ بهره به طور مرکزی برای همه کشورهای یورو تعیین می شود. بگویید یک کشور فردی در حال رکود در فعالیت های اقتصادی است ، اما بقیه در حال رونق هستند. بانک مرکزی اروپا ممکن است بخواهد نرخ بهره را افزایش دهد ، اما این امر به سادگی باعث رکود اقتصادی آن کشور می شود.
2. تأثیرات مختلف سیاست - حتی اگر کشورها از نزدیک هماهنگ باشند ، ممکن است یک سیاست واحد تأثیرات متفاوتی بر کشورهای مختلف داشته باشد. به عنوان مثال ، بخش بسیار بیشتری از مردم نسبت به بسیاری از کشورهای اروپایی دیگر خانه خود را در انگلستان دارند. این امر باعث می شود انگلیس بسیار بیشتر به وام رهنی متکی باشد. در این صورت تغییر در نرخ بهره ممکن است تأثیر متفاوتی بر انگلیس از سایر کشورها داشته باشد.
3. شوک ها - شوک های اقتصادی خارجی ممکن است تأثیر جانبی داشته باشد. یک مثال می تواند افزایش سریع قیمت نفت باشد (همانطور که در دهه 1970 و 80 اتفاق افتاد). این ممکن است بسته به میزان اعتماد به نفس آنها ، کشورهای مختلف را به روش های مختلف تحت تأثیر قرار دهد. انگلیس روغن دریای شمال خود را تولید می کند و بنابراین ممکن است متفاوت از لوکزامبورگ باشد ، که اینطور نیست!
4. هزینه های انتقال - حرکت به یک اتحادیه اقتصادی واحد ارز شامل هزینه های انتقال کوتاه مدت است (که پس از برقراری کامل ارز جدید ناپدید می شود). به عنوان مثال ، پول جدید باید صادر شود و از آن خارج شود ، ماشین های فروش باید برای گرفتن سکه های جدید سازگار شوند و ادارات ارزی ممکن است در برخی از موسسات مالی به اندازه کاهش یابد.

کپی رایت - سه برابر یک یادگیری