معرفی نقطه محوری

نقاط محوری |مری فلین

شاعران: مقدمه

ذهن من به ذات "محوری" و "اشاره" می شود به شعر جان دون ، "یک ارزش گذاری: ممنوعیت عزاداری" ، جایی که شاعر از یک قطب نما ساده به عنوان یک استعاره غیرمعمول و سکسی برای ارتباط بین عاشقان از راه دور استفاده می کند. به نظر من این محوری خاص نیز به عنوان تصویری برای رابطه بین شاعر یا هنرمند و کار یا حتی بین دانش آموز و معلم خدمت می کند. زیرا ما در مورد چیزی صحبت می کنیم که از یک طرف در حال حرکت است و هنوز هم از طرف دیگر - کلمه "هنوز" همانطور که در اینجا استفاده می شود و وزن دو معانی آن را دارد ، "هنوز" که هنوز در اینجا است و "هنوز"این بی حرکت و ساکت است.

تمام هنر در نقطه ثابت که شاعر یا نقاش است بوجود می آید. اتصال آن با بیرون آمدن انجام می شود. به همین ترتیب معلمان به عنوان یک نقطه ثابت در اکتشافات شخص ایستاده اند ، و آنچه را که آنها با دانش آموز و کار منتقل می کنند - قطب نما که این دایره را حک می کند.

اما بخشی از موفقیت تصویر دون این است که چگونه این امر به معنای صمیمیت و آسایش کنجکاو است ، و من معتقدم که این خصوصیات تصویر نیز به روابطی که در هنر وجود دارد ترجمه می شود. البته صمیمیت بین هنرمند یا شاعر و کار آنها وجود دارد. اما وقتی اهداف این نمایشگاه را بررسی می کنیم ، به نظر من بیشتر آسایش در ارتباط با نقش "هنوز در اینجا" معلم بوجود می آید. صدای معلم غالباً با چالش و تشویق در ذهن باقی می ماند و در مورد شاعران و هنرمندان که در اینجا حضور دارند ، با دوستی.

در واقع ، من فکر می کنم شما می توانید بگویید که دوستی هر دو پا از قطب نما ، ثابت و متحرک را شکل می دهد ، زیرا این تصویر محوری به همان اندازه در مورد ایجاد و ایجاد آفرینش برای این شاعران و هنرمندان اعمال می شود: برای ویکتور کورد ، ریچارد لازارو. رنی گور ، سالی بوورینگ ، بث ویزبربر و والری بوگدان و برای دیو اسمیت ، لری لوئیس ، الیزابت مورگان ، گرگوری دونووان ، جوشوا پوتات و خیابان لورا گری.

دونالد رول در مقاله اخیر در بررسی شعر آمریکایی ، که مورد توجه من گرگوری دونووان قرار گرفت ، می نویسد:

تنها با تنها ، شعر با یک دوستی و با ماجراجویی دوستی دور می شود. شعر نیرویی برای تغییر است که توسط یک تغییر ایجاد می شود و شاهد برخی از مرحله جدید (یا عبارت) در رابطه دوست داشتنی بین روح شاعر و خود شاعر است. این دوستان در کنار هم یک تنهایی هستند و گفتگوی سکوت آنها اثری از آن باقی می گذارد ، در صورت تمایل ، فسفورسانس است. ردیابی شعر است.

دونووان در واکنش به این اظهار نظر خاطرنشان می کند که "مفهوم Revell از دوستی خود وسواس شاعر با خودش به طرز نگران کننده ای را تأیید می کند که اکثر مردم در مورد شاعران گمان می کنند ، که آنها قهرمان نافل هستند ، اما در واقع چیزی واقعی درباره تنهایی نشان می دهد، و تنهایی ، مکالمه با خود که منجر به شعر می شود. با این حال ، نوازندگان وقتی با یکدیگر صحبت می کنند مشترکات زیادی دارند و همه این هنرمندان در این نمایشگاه در تدریس و آموزش آنها پیدا کرده اند. نوعی دوستی مهم که به آنها امکان داده است تا با موفقیت و تولید تنهایی و تنهایی را برطرف کنند. من همیشه معتقدم که تدریس یک شکل خاص از دوستی است و این نمایشگاه آن را تأیید می کند. "

گسترش این دوستی همچنین بین هنرمند و مخاطبان او ایجاد می شود و از طریق دیدن این نقاشی ها و خواندن این شعرها به همه ما پیشنهاد می شود. بنابراین قطب نما خوانندگان و بینندگان را به سمت دایره می کشد و ما سوار شدن را در اطراف محوری کامل می کنیم. برای تکرار لری لوئیس ، از این لحظه لذت ببرید ، دوستان.

مری فلین مدیر اجرایی New Virginia Review ، Inc. است که Blackbird را منتشر می کند: یک مجله آنلاین ادبیات و هنر با همکاری دانشگاه مشترک المنافع ویرجینیا. او همچنین به عنوان سردبیر Aenior از Blackbird فعالیت می کند.