تأثیر یادداشت واقعی بر ریسک پذیری معامله گر

1. معرفی

1. 1 لیست قانون 711a به هر صادرکننده نیاز دارد تا یک گزارش پایداری سالانه تهیه کند ، که باید شیوه های پایداری صادرکننده را با استناد به مؤلفه های اصلی مندرج در لیست قانون 711b بر اساس "پیروی یا توضیح" توصیف کند (غیر از آنچه در قانون لیست 711b مورد نیاز است(2)). این یادداشت عملی شامل راهنمای گزارشگری پایداری ("راهنما") است که راهنمایی در مورد ساختار و محتویات مورد انتظار و تهیه گزارش پایداری ارائه می دهد.

1. 2 افشای گزارش پایداری از تعهد صادرکننده برای افشای هرگونه اطلاعاتی که برای جلوگیری از ایجاد بازار کاذب در اوراق بهادار صادرکننده لازم است ، جلوگیری نمی کند یا احتمالاً به موجب لیست قانون 703 ، بر قیمت یا ارزش اوراق بهادار آن تأثیر می گذارد.

1. 3 واژه نامه ای از اصطلاحات رایج استفاده شده در راهنما در بند 8 این راهنما آورده شده است.

2. بیانیه سیاست در مورد گزارش پایداری

2. 1 صادرکنندگان گزارش های مالی منظم را به سرمایه گذاران خود که برای ارزیابی احتمال بازپرداخت (در مورد اوراق بهادار بدهی) و بازده سرمایه گذاری (در مورد اوراق بهادار سهام) استفاده می شود ، گزارش می دهند. به طور فزاینده ، سرمایه گذاران خواستار این هستند که صادرکنندگان نیز اطلاعات پایداری را فاش کنند.

2. 2 با منعکس کننده این انتظارات ، گزارش های مالی به طور فزاینده ای باید با اطلاعات توصیفی و کمی در مورد نحوه انجام تجارت و پایداری تجارت فعلی در آینده تکمیل شود.

2. 3 SGX معتقد است که افزودن گزارش های پایداری به گزارشگری مالی ، تصویری جامع تر از صادرکننده را ارائه می دهد: بیانیه های وضعیت مالی و درآمد جامع ، عکس فوری از حال و گزارش سال گذشته را ارائه می دهد ، در حالی که گزارش های پایداری از محیط زیست ، اجتماعی و اجتماعیعوامل حاکمیت ("ESG") خطرات و فرصت های موجود در چشم را نشان می دهد ، که برای بازده های آینده مدیریت می شود. روی هم رفته ، گزارش های مالی و پایداری ترکیبی ، ارزیابی بهتری از چشم انداز مالی صادرکننده و کیفیت مدیریت را امکان پذیر می کند.

2. 4 برای دستیابی به شفافیت اضافی که کارآیی و نوآوری را ترغیب می کند ، SGX-S به هر صادرکننده نیاز دارد تا یک گزارش سالانه پایداری را منتشر کند ، و توصیف اجزای اصلی بر اساس "پیروی یا توضیح" و در رابطه با مؤلفه اصلی در لیست قانون 711b ((1) (AA) در جایی که صادرکننده در هر یک از صنایع مشخص شده در بند 4. 9 این راهنما ، براساس اجباری ، مطابق با قوانین لیست ، مشخص شده است. این راهنما راهنمایی هایی را برای صادرکننده در مورد رعایت الزامات تحت قوانین لیست ارائه می دهد.

3. اصول

مسئولیت هیئت مدیره

3. 1 کد به عنوان مقدمه خود بیان می کند که پایداری ، همراه با پاسخگویی و شفافیت ، اصول حاکمیت خوب است. این مقررات فراهم می کند که هیئت مدیره در مجموع مسئول موفقیت بلند مدت صادرکننده است و نقش هیئت مدیره شامل تعیین اهداف استراتژیک است که باید تمرکز مناسب بر پایداری را شامل شود. هیئت مدیره مسئولیت نهایی گزارش پایداری صادرکننده را بر عهده دارد. مطابق با نقش خود ، هیئت مدیره باید عوامل ESG را به عنوان ماده ای برای تجارت تعیین کند و به آن توجه کند که آنها تحت نظارت و مدیریت قرار می گیرند. مدیریت وظیفه دارد اطمینان حاصل کند که عوامل ESG به صورت مداوم کنترل می شوند و به درستی اداره می شوند. تعامل نزدیک هیئت مدیره با مدیریت ، هیئت مدیره را قادر می سازد تا خود را در مورد ساختار و عملکرد مدیریت پایداری از طریق سطوح مختلف مدیریت برآورده کند. در صورت بروز هرگونه سؤالی در مورد گزارش پایداری صادرکننده ، هیئت مدیره و مدیریت باید اطمینان حاصل کنند که به آن پرداخته شده است.

"مطابقت یا توضیح"

3. 2 هر صادرکننده برای تهیه گزارش پایداری سالانه موظف است. گزارش پایداری باید شامل مؤلفه های اصلی باشد که در لیست قانون 711b بر اساس "مطابقت یا توضیح" آمده است (غیر از آنچه در قانون لیست 711b (2) لازم است). در صورتی که صادرکننده نتواند در مورد هیچ مؤلفه اصلی گزارش دهد ، صادرکننده باید چنین چیزی را بیان کند و به جای آن و دلایل انجام این کار را توضیح دهد. همانطور که در لیست قانون 711b (2) آمده است ، یک صادرکننده در هر یک از صنایع مشخص شده در بند 4. 9 این راهنما ممکن است مؤلفه اصلی را در لیست قانون 711b (1) (AA) حذف نکند.

گزارش خطرات و همچنین فرصت ها

3. 3 در شناسایی فاکتورهای ESG مواد ، صادرکننده باید خطرات و فرصت ها را در نظر بگیرد. علاوه بر این ، از نظر مفهومی سالم است و با تجربه تأیید می شود ، که خطرات به خوبی مدیریت را نشان می دهد ، نقاط قوت را نشان می دهد که می تواند برای تحقق فرصت ها اعمال شود. خطرات و فرصت های موجود در دید ، تأثیر مستقیمی بر استراتژی ها و عملیات دارد و باید برای درک واضح تر از عملکرد ، چشم انداز و کیفیت مدیریت صادرکننده گزارش شود. برای تسهیل درک ، صادرکنندگان باید کل توضیحات را به روشی مختصر ارائه دهند.

گزارش متعادل

3. 4 در گزارش پایداری ، باید مراقب باشید تا دید دقیق و متعادل ارائه شود. ممکن است تمایل به برجسته تر به آنچه مطلوب است و آنچه منفی است را درک کنید. هر دو وضعیت نیاز به توضیحات جامع دارند. در گزارش عملکرد ، عوامل فراتر از کنترل صادرکننده به همان اندازه برای بیش از هدف در رابطه با کمبود عملکرد مرتبط هستند. در صورت عدم عملکرد ، پاسخ صادرکننده نیز مهم است و باید برای اطمینان در اهداف پایداری طولانی مدت خود در نظر گرفته شود.

استانداردهای جهانی و مقایسه

3. 5 صادرکننده برای هدایت گزارش های خود باید در استفاده از چارچوب های شناخته شده در سطح جهانی و شیوه های افشای اطلاعاتی اولویت داشته باشد. توصیه های کارگروه در مورد افشای مالی مرتبط با آب و هوا ("TCFD") به عنوان یک چارچوب مشترک برای افشای اطلاعات مالی مرتبط با آب و هوا ، پذیرش گسترده ای در بازارهای بین المللی به دست آورده است. بازارهای فزاینده مرزی برای وجوه و همچنین برای کالاها و خدمات بدان معنی است که استانداردهای گزارش دهی شرکت تمایل دارند به سمت بهترین روشهای جهانی گرایش پیدا کنند. به این شخصیت بین المللی SGX-ST از نظر صادرکنندگان و همچنین سرمایه گذاران اضافه شده است. صادرکننده فردی باید مراقبت کند که تلاش های افشای آن توسط ذینفعان ناکافی تلقی نمی شود. در صورتی که صادرکننده بخشی از یک چارچوب خاص را اعمال کند ، صادرکننده باید توضیحات کلی از میزان کاربرد صادرکننده از چارچوب را ارائه دهد.

مشارکت ذینفعان

3. 6 مسئولیت صادرکننده در مورد افشای ، از جمله گزارش های سالانه و گزارش های پایداری ، مهمترین و مهمترین سهامداران فعلی و بالقوه ، یعنی سرمایه گذاری عمومی است. تعامل صادرکننده با سایر ذینفعان خود نیز مورد توجه سرمایه گذاران به دلیل ارتباط آن با پایداری در زنجیره ارزش صادرکننده است. نظرات ذینفعان همچنین در اطلاع رسانی به شناسایی صادرکننده از عوامل ESG مادی کمک می کند. به طور مداوم ، تعامل منظم و پایدار با ذینفعان تصویری به روز از پایداری خود را در محیط های تجاری و فیزیکی خود به صادرکننده می دهد. نتایج مادی چنین تعامل باید در گزارش پایداری گنجانده شود.

4- محتوای گزارش پایداری

اجزای اصلی

4. 1 گزارش پایداری باید مؤلفه های اصلی زیر را شامل شود:

(الف) عوامل ESG مواد. گزارش پایداری باید با در نظر گرفتن ارتباط یا تأثیر آنها بر تجارت ، استراتژی ، برنامه ریزی مالی ، مدل کسب و کار و ذینفعان اصلی ، عوامل ESG مادی را شناسایی کند و هم دلایل و هم فرایند انتخاب را توصیف کند.

(ب) افشای مرتبط با آب و هوا. گزارش پایداری باید شامل افشای مربوط به خطرات و فرصت های آب و هوایی باشد ، مطابق با توصیه های TCFD.

ج) سیاست ها ، شیوه ها و عملکرد. گزارش پایداری باید سیاست ها ، شیوه ها و عملکرد صادرکننده را در رابطه با فاکتورهای ESG مادی شناسایی شده ، ارائه دهد ، و اطلاعات توصیفی و کمی را در مورد هر یک از عوامل ESG مواد مشخص شده برای دوره گزارش ارائه می دهد. عملکرد را باید در زمینه اهداف قبلاً فاش شده توصیف کرد.

(د) اهداف. گزارش پایداری باید اهداف صادرکننده را برای سال آینده در رابطه با هر فاکتور ESG که مشخص شده است ، تعیین کند. اهداف باید برای افق های کوتاه ، میان مدت و بلند مدت تعریف شده در نظر گرفته شود ، و اگر با مواردی که برای برنامه ریزی استراتژیک و گزارشگری مالی استفاده می شود سازگار نباشد ، دلایل عدم تناقض باید افشا شود.

(ه) چارچوب گزارشگری پایداری. صادرکننده باید یک چارچوب گزارشگری پایداری (یا چارچوب ها) را برای هدایت گزارش و افشای خود انتخاب کند. برای افشای مربوط به آب و هوا ، صادرکننده باید براساس توصیه های TCFD گزارش دهد. چارچوب (های) گزارشگری پایداری انتخاب شده باید مناسب و متناسب با صنعت و مدل تجاری آن باشد. صادرکننده باید نام چارچوب (ها) را بیان کند ، دلایل خود را برای انتخاب چارچوب (ها) توضیح دهد و توضیحات کلی از میزان کاربرد صادرکننده از چارچوب (های) ارائه دهد.

(ج) بیانیه هیئت مدیره. گزارش پایداری باید حاوی بیانیه هیئت مدیره مبنی بر اینکه مسائل پایداری در تجارت و استراتژی صادرکننده را در نظر گرفته است ، عوامل ESG مادی را تعیین کرده و بر مدیریت و نظارت بر عوامل ESG مادی نظارت می کند. علاوه بر این ، گزارش پایداری باید نقش هیئت و مدیریت در حاکمیت مسائل پایداری را توصیف کند.

شناسایی عوامل ESG مواد

4. 2 صادرکننده باید تجارت خود را در زمینه زنجیره ارزش بررسی کند و تعیین کند که چه عواملی ESG در رابطه با تعامل خود با محیط فیزیکی و جامعه اجتماعی و حاکمیت آن چیست ، برای تداوم تجارت آن مهم است. انتظار می رود صادرکننده معیارها و روندی را که با استفاده از آن انتخاب خود را با اشاره به چگونگی کمک این عوامل در ایجاد ارزش برای صادرکننده گزارش می دهد.

4. 3 به طور گسترده ، عوامل محیطی شامل مواد ، انرژی ، تنوع زیستی ، آب ، گازهای گلخانه ای ("GHG") ، پساب ها و زباله ها و همچنین مکانیسم شکایت محیطی است. عوامل اجتماعی شامل بهداشت و ایمنی ، شیوه های اشتغال و حقوق کار مانند چانه زنی جمعی ، مسئولیت محصول ، ضد فساد ، ارزیابی تأمین کننده و تأثیر فعالیتهای زنجیره ای مستقیم و تأمین در جوامع محلی است. چارچوب انتخاب شده احتمالاً عوامل دیگری نیز دارد که صادرکننده در مورد آن گزارش می دهد.

4. 4 فساد عاملی است که بسیاری از سرمایه گذاران در آن به اطمینان خاطر نیاز دارند ، خواه القاء به کارمندان یا توسط کارمندان به دیگران ارائه شود. جایی که در گزارش مدیریت شرکت ها به فساد پرداخته شده است ، صادرکننده ممکن است به آن گزارش مراجعه کند. اگر فساد به عنوان یک فاکتور ESG مادی توسط صادرکننده ارزیابی نشود ، جایی که ذینفعان ابراز علاقه کافی به اطلاعات می کنند ، به صادرکننده توصیه می شود که خط مشی و ضمانت های خود را در وب سایت خود بیان کند.

4. 5 جنسیت ، مهارت و تجربه به عنوان شاخص های تنوع برای پایداری تجارت برجسته شده است. تنوع ظرفیت صادرکننده را برای وسعت ورودی و دیدگاه در تصمیم گیری ، هوشیاری خطر و پاسخگویی به تغییر بسیار بالا می برد. صادرکننده باید از این روند آگاه باشد و ارزیابی کند که آیا تنوع یک عامل اجتماعی مادی در تجارت خود است. این باید ذینفعان را در ارزیابی ضرورت گزارش در مورد این موضوع درگیر کند. در رضایت سرمایه گذاران و سایر ذینفعان ، تنوع باید از طریق سطوح گسترده ای از کارمندان و همچنین مهمتر از آن در هیئت بررسی شود. در جایی که بخش های دیگر گزارش سالانه به اندازه کافی به علاقه ذینفعان به تنوع می پردازد ، صادرکننده ممکن است به آن بخش ها مراجعه کند.

4. 6 صادرکننده باید نه تنها دایره داخلی عملیات خود را در نظر بگیرد بلکه این حلقه را نیز گسترده کند تا افراد و فرآیندهای موجود در زنجیره ارزش را که به محصول یا خدمات صادرکننده کمک می کند ، شامل شود. بخش هایی از مشاغل برون سپاری به اشخاص ثالث (به عنوان مثال ، حمل و نقل و تدارکات) و همچنین فرآیندهای پایین دست (به عنوان مثال ، پاسخ به نقص محصول) ، بخشی جدایی ناپذیر از تجارت صادرکننده را تشکیل می دهند و باید در گزارش پایداری گنجانده شود.

افشای مرتبط با آب و هوا

4. 7 تغییرات آب و هوا تهدید می کند که مشاغل را به روشی پر زرق و برق و بالقوه ویرانگر مختل می کند ، با اثرات مضر در ذینفعان و ارائه دهندگان سرمایه. برعکس ، بازارهای جدیدی را برای راه حل هایی که به تهدید پاسخ می دهند ، باز می کند. سرمایه گذاران برای قیمت گذاری یا ارزش گذاری سرمایه گذاری های خود باید خطرات و فرصت های مربوط به آب و هوا را به درستی درک کنند.

4. 8 بازارهای اوراق بهادار ، در دسترس بودن آماده اطلاعات با استفاده از تصمیم گیری را ترویج می کنند تا در فرآیند کشف قیمت منعکس شود. با انجام این کار ، مبادلات تخصیص سرمایه را به کارآمدترین استفاده و انتقال خطرات به کسانی که مایل به تحمل آنها هستند ، تسهیل می کند.

4. 9 صادرکننده باید افشای مربوط به آب و هوا را مطابق با توصیه های TCFD ارائه دهد. صادرکننده در هر یک از صنایع زیر که توسط TCFD مشخص شده است به عنوان بیشتر تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی و انتقال به اقتصاد کربن پایین تر برای ارائه افشای مربوط به آب و هوا ، مطابق با توصیه های TCFD در اولویت قرار می گیرد:

4. 10 خطرات و فرصت های مرتبط با آب و هوا احتمالاً بر وضعیت و عملکرد مالی آینده صادرکننده تأثیر می گذارد ، همانطور که در صورت درآمد آن ، بیانیه جریان نقدی و ترازنامه منعکس شده است. TCFD توصیه هایی را برای کمک به سازمانها برای افشای اطلاعات مالی مرتبط با آب و هوا ارائه می دهد که برای سرمایه گذاران ، وام دهندگان و بیمه گذاران بیمه مفید خواهد بود. به طور گسترده تر ، این اطلاعات همچنین ممکن است مورد توجه سایر ذینفعان باشد.

شکل 1: خطرات ، فرصت ها و تأثیر مالی مرتبط با آب و هوا

منبع: TCFD

4. 11 TCFD افشای پیشنهادی را در چهار ستون ایجاد کرد: حاکمیت ، استراتژی ، مدیریت ریسک و معیارها و اهداف. افشای پیشنهادی توضیحی در مورد افشای لازم برای تحقق الزامات چهار ستون ارائه می دهد.

شکل 2: توصیه های TCFD و پشتیبانی از افشای توصیه شده

منبع: TCFD

4. 13 TCFD هم برای اجرای توصیه های TCFD ، راهنمایی های عمومی و بخش خاص و همچنین مواد پشتیبانی اضافی را صادر کرده است. راهنمایی های خاص بخش ، ملاحظات مهم را برای بخش مالی و بخش های غیر مالی که به طور بالقوه تحت تأثیر تغییرات آب و هوا قرار دارند ، برجسته می کند و تصویری کامل تر از تأثیر مالی بالقوه مرتبط با آب و هوا در آن بخش ها ارائه می دهد. مطالب پشتیبانی اضافی راهنمایی در مورد موضوعات خاص در نظر گرفته شده برای کمک به رفع چالش های شناسایی شده در اجرای مؤلفه های کلیدی توصیه های TCFD ، مانند تجزیه و تحلیل سناریو ، و معیارها و اهداف ارائه می دهد. ابتکار پایدار بورس اوراق بهادار همچنین در مورد اجرای توصیه های TCFD ، یک لیست چک در راهنمایی مدل خود ("راهنمایی مدل SSE") تهیه کرده است. صادرکننده تشویق می شود تا به راهنمایی های تکمیلی TCFD و مواد پشتیبانی اضافی برای راهنمایی افشای آن مطابق با توصیه های TCFD مراجعه کند ، و از لیست چک در راهنمای مدل SSE استفاده کند تا تعیین کند که آیا اطلاعات توصیه شده برای افشای TCFD در پایداری آن موجود استگزارش.

4. 14 TCFD افشای دامنه صادرکننده 1 و دامنه 2 را توصیه می کند و در صورت لزوم ، میزان انتشار 3 GHG. از یک سیستم حسابداری GHG پذیرفته شده بین المللی ، مانند پروتکل GHG باید برای اندازه گیری انتشار گازهای گلخانه ای استفاده شود. این افشای باید شامل روشها و عوامل انتشار مورد استفاده باشد. برای صنایع با مصرف انرژی بالا ، ممکن است تأمین شدت انتشار در هر واحد از تولید اقتصادی (به عنوان مثال واحد تولید یا درآمد) نیز مهم باشد.

4. 15 TCFD همچنین انجام تجزیه و تحلیل سناریو را برای شناسایی و ارزیابی مؤثر پیامدهای احتمالی طیف وسیعی از شرایط آینده قابل قبول به دلیل عدم اطمینان از تغییرات مرتبط با آب و هوا توصیه می کند. انجام تجزیه و تحلیل سناریو یک تمرین در پیش بینی ها ، پیش بینی ها یا تجزیه و تحلیل حساسیت نیست ، بلکه در ارزیابی مقاومت در برابر سناریوهای مختلف آینده ممکن است. برای کاهش خطرات و تأثیرات تغییرات آب و هوایی ، تقریباً همه کشورها موافقت کرده اند که در محدود کردن گرم شدن کره زمین به زیر 2 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از تولید ، اقدام کنند ، در حالی که تلاش برای دستگیری افزایش به 1. 5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعت است. بشرصادرکننده باید با در نظر گرفتن انتقال به یک اقتصاد کربن پایین سازگار با سناریوی 2 درجه سانتیگراد یا پایین تر و ، در آن ، سناریوهای سازگار با افزایش آب و هوای فیزیکی مربوط به آب و هوای فیزیکی ، با توجه به افزایش سناریو 2 درجه سانتیگراد یا در آن ، سناریوهای مربوط به آب و هوای فیزیکی مربوط به آب و هوا ، با در نظر گرفتن انتقال به یک اقتصاد کربن پایین سازگار با خطرات و فرصت های مرتبط با آب و هوا توضیح دهد. خطرات

4. 16 یک صادرکننده جدید برای تجزیه و تحلیل سناریو می تواند با روایت های سناریوی کیفی شروع کند تا دامنه بالقوه پیامدها را کشف کند. از آنجا که تجربه بیشتری کسب می کند ، می تواند استفاده از اطلاعات کمی را برای توصیف نتایج بالقوه و تقویت سخت گیری آن تجزیه و تحلیل در نظر بگیرد.

4. 17 راهنمای مدل SSE یک فرآیند سه مرحله ای ساده را برای انجام تجزیه و تحلیل سناریو تعیین می کند. اول ، صادرکننده باید سناریوهای مناسبی را که مطابق با فرضیات اساسی آن و خطرات و فرصتهای کلیدی بخش یا صنعت خود است ، شناسایی کند و به وضوح سناریوهای مورد استفاده را توضیح دهد. دوم ، صادرکننده ممکن است مرزهای تجزیه و تحلیل سناریوی خود را با افشای کافی از دلایل محرومیت و گنجاندن تعیین کند. یک صادرکننده کوچکتر ممکن است احساس کند که تجزیه و تحلیل عملیات مستقیم به اندازه کافی خطرات و فرصت های مربوط به آب و هوا را در هر سناریو پوشش می دهد ، در حالی که یک صادرکننده بزرگتر و کسانی که در بخش مالی هستند باید تجزیه و تحلیل خود را فراتر از عملیات مستقیم خود گسترش دهند تا شامل انتشار گازهای گلخانه ای غیرمستقیم شود (به عنوان مثالدامنه انتشار 3 گیگ گرم). سوم ، یک صادرکننده باید خطرات جسمی و انتقالی خود را در سناریوهای انتخاب شده ارزیابی کند. نقشه برداری از شدت و احتمال خطرات ، صادرکننده را قادر می سازد تا یک برنامه استراتژیک برای سناریوهای آینده تهیه کند.

مادی بودن

4. 18 به عنوان راهنمایی ، گزارش پایداری مربوط به مهمترین خطرات و فرصت های ESG است که به عنوان موانع یا قادر به دستیابی به اهداف تجاری در کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت عمل می کند. حذف یا نادرست این خطرات یا فرصت ها می تواند بر تصمیمات سرمایه گذاران تأثیر بگذارد. چارچوب گزارش پایداری که توسط صادرکننده انتخاب شده است نیز ممکن است شامل تعریفی از مادی بودن باشد که صادرکننده باید در نظر بگیرد.

4. 19 به طور کلی ، آنچه در گزارش پایداری مادی است ، اگر در دوره فوری نباشد ، پس از گذشت زمان ، از نظر مالی نیز مادی تلقی می شود.

4. 20 در ارزیابی مادی بودن عوامل ESG که در آن گزارش می شود ، صادرکننده ابتدا باید خود را از اهمیت عوامل منتخب با استراتژی و نتایج تجاری خود برآورده کند. این مزیت این است که هم مدیران و هم کارمندان را بر روی خطرات و فرصت های کلیدی یکنواخت که نتایج مطلوب را ارائه می دهند (یا مانع) می کنند.

4. 21 صادرکننده باید از رتبه بندی ریسک و اولویت بندی برای تقطیر عوامل ESG مواد استفاده کند. این فرآیند مشابه فرآیند مدیریت ریسک سازمانی گسترده ("ERM") است. صادرکننده باید وسعت ارزیابی را برای ادغام ساختارهای مدیریت ریسک ESG در ساختارهای ERM موجود گسترش دهد یا ساختارهای ERM موجود را در ساختارهای مدیریت ریسک ESG اعمال کند.

4. 22 هیئت مدیره باید عوامل ESG و پاسخ صادرکننده به خطرات و فرصت های شرکت کننده را تعیین کند. بحث و گفتگو با ذینفعان به قدردانی دقیق از آنچه در تجارت به طور مداوم مهم است ، کمک می کند.

فرآیند و ابزارهای احتمالی

4. 23 یک فرآیند ممکن برای ارزیابی فاکتورهای ESG با ارتباط مادی با مدل کسب و کار و کسب و کار در بندهای زیر آمده است.