شاخه های سبز ... سرمایه داری کازینو

آنها ترکیبی از خطرات را که در داخل سیستم جمع می شوند ، نادیده می گیرند و ممکن است بسیار خوب حرکت به سمت پایین فعالیت اقتصادی را ایجاد کنند - یعنی بیکاری که به سرعت شلیک می شود. فشار به متوسط یا کاهش دستمزدها افزایش می یابد. افزایش پیش فرض در وام های مجبور به شرکت در دور دوم سفت شدن اعتبار در اواخر سال جاری. داستانهای زودرس در مورد استراتژی های "خروج" برای کاهش کسری.

با این حال ، "شاخه های سبز" که در حال حاضر در حوزه گمانه زنی های بازار مالی ظاهر می شوند ، کمتر شکننده اما نگران کننده جدی هستند. با دولت های OECD که به طور گسترده سیستم بانکی را از ظروف سرباز یا مسافر "دارایی سمی" خود صرفه جویی می کنند (تنها در اروپا ، دولت ها اکنون سه تریلیون (!) سرمایه بانکی ، بدهی ها یا دارایی ها را تزریق و تضمین کرده اند ، و با مقادیر زیادی نقدینگی در دسترس هستند ،بازارهای مالی اخیراً شروع به انتقال برخی از نقدینگی از دارایی های "Safe Haven" (اوراق قرضه دولتی بلند مدت) به بازارهای کالایی کرده اند. واقعاً جالب توجه است که قیمت نفت و برخی کالاها (مس ، پلاتین ، سوجا) اخیراً به سرعت شروع به افزایش کرده است و این در وسط عمیق ترین رکود اقتصادی از زمان جنگ جهانی دوم است.

نمودار I: قیمت روغن ، مس و آلومینیوم

میزان جریان و گمانه زنی های مالی می تواند قیمت ها را بیش از حد و فراتر از به اصطلاح اصول به دست آورد ، از آنچه در بازار نفت در دوره بین اواسط سال 2008 و اواسط 2009 اتفاق افتاده است ، به خوبی شناخته شده است: قیمت نفت به سادگی منفجر شد تا به یک سطح برسداز 150 تا 160 دلار در هر بشکه تا اواسط سال 2009. در آن زمان ، بسیاری از مفسران ، از جمله بانکهای مرکزی ، این انفجار قیمت نفت را با یک عدم تعادل ساختاری و جهانی بین عرضه محدود و افزایش تقاضای جهان برای نفت پیوند می دادند.

با این حال ، نگاهی دقیق تر به آمار این دوره اکنون نشان می دهد که قیمت نفت در زمانی منفجر می شود که بیشتر روغن (بالاتر از 85 میلیون بشکه در روز) نسبت به تقاضای وجود داشته باشد ، با این که تقاضای نفت در واقع کاهش می یابد (ببینیدنمودار II در زیر). علاوه بر این ، ظرفیت تولید روغن نیز در حال افزایش و بیش از حد معیار 90 میلیون بشکه در روز بود. دومی حاکی از ذخیره بالقوه تولید نفت 10 میلیون بشکه است ، ذخیره ای که در طی شش سال گذشته هرگز زیاد نبوده است. با این وجود ، قیمت نفت از اصول بازار و گمانه زنی های مالی نادیده گرفته شد ، که با اجازه بازیگران خالص مالی در بازارهای آینده کالاهای ایالات متحده امکان پذیر شد ، قیمت نفت را به سمت بالا کشاند.

تقاضای جهانی ، عرضه و ظرفیت تولید نفت

ما می دانیم که پس از آن چه دنبال شد. قیمت بالای نفت ، قدرت خرید دستمزدها را به استخوان فشرده و بانک مرکزی اروپا (ECB) را با علی رغم یک بحران مالی در حال آشکار فراهم می کند تا نرخ بهره را افزایش دهد. در پایان ، نیروهای رکود اقتصادی حتی قوی تر از آنچه در غیر این صورت بود ، قوی تر شدند و در نتیجه سقوط برجسته تر اقتصاد منطقه یورو در مقایسه با ایالات متحده بود. به عبارت ساده ، کارگران قیمت گمانه زنی های مالی را پرداخت می کردند.

آیا تاریخ دوباره خود را تکرار می کند؟اگر قیمت نفت افزایش یابد ، دستمزدهای واقعی بار دیگر فشرده می شوند. و سیاست پولی "شاهین ها" در داخل بانک مرکزی اروپا مطمئناً بسیار مشتاق سوءاستفاده از اوضاع هستند و برای نرخ بهره بالاتر استدلال می کنند و جریان نقدینگی را که بانک مرکزی اروپا به بازارهای مالی ارائه داده است معکوس می کند. این ممکن است به کاهش خطر حباب روغن سوداگرانه تا حدودی کمک کند. با این حال ، قیمت پرداخت ، عود خاصی از اقتصاد به افسردگی طولانی مدت است.

تنها راه خروج مقابله با "سرمایه داری کازینو" است. به جای ریختن عظیم نقدینگی در سیستم بانکی و به سادگی امیدوارند که بانک ها از این نقدینگی برای تأمین اعتبار به سرمایه گذاران تولیدی و نه به دلالان مالی استفاده کنند ، بانک های مرکزی باید نقدینگی را به روشی هدفمند و انتخابی تر تزریق کنند. این کار می تواند به عنوان مثال با نیاز به بانکهایی که پول برای حمایت از صندوق هایی که در کالاها و/یا نفت تخصص دارند ، انجام دهند تا 80 یا 90 ٪ سپرده بدون بهره را با بانک مرکزی ارسال کنند. از این طریق ، برای بانک ها بسیار گران می شود که به فعالیت های سوداگرانه پول بدهند. یا راه دیگر برای تزریق نقدینگی هدفمند ، مشارکت در سیاست های پولی غیر متعارف با بانک مرکزی با دور زدن بانک ها و خرید مستقیم و تأمین مالی اوراق بهادار است. به عنوان مثال ، بانک مرکزی اروپا می تواند اوراق قرضه اروپایی خریداری کند ، که از ضمانت دولت های کشورهای اروپایی حمایت می شود و منحصراً برای تأمین مالی پروژه های سرمایه گذاری مورد نیاز اروپا مورد استفاده قرار می گیرد.

البته ، همه اینها فرض بر این است که بانکداران مرکزی و دولت ها مایل به کنار گذاشتن الگوی قدیمی و بی اعتبار از بازارهای "کارآمد" هستند که همیشه بهترین آنها را می دانند و این الگوی را با سیاستی جایگزین می کنند که در آن دست عمومی است که نقدینگی را در آن هدایت می کندمکان بازار مالی و نه راه دیگر.

یادداشت بحث برای بارگیری

برای بارگیری یادداشت بحث ETUC 2009/03 در ‘شاخه های سبز. از سرمایه داری کازینو ، لطفاً روی نماد زیر کلیک کنید.