نحوه محاسبه شماره شاخص ها

شماره های فهرست یک روش ساده و آسان برای ارائه انواع مختلف داده ها و تجزیه و تحلیل تغییرات در طول زمان ارائه می دهند. با استفاده از تقسیم ساده و ضرب برای محاسبه اعداد شاخص و تبدیل انواع مختلف داده به یک فرمت یکنواخت ، یک فهرست با یک سری اطلاعات ایجاد کنید. برای تجزیه و تحلیل های مختلف ، از جمله اندازه گیری رشد و مقایسه و مقایسه و تضاد با سایر مجموعه داده ها ، از خروجی استفاده کنید.

برای ساده سازی از یک فهرست استفاده کنید

یک شاخص اندازه گیری در برابر یک مقدار پایه را به روشی ساده تغییر می دهد. برخی از نمونه های شناخته شده شامل شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) و شاخص سهام 500 استاندارد و پور ، که به عنوان S& P 500 شناخته می شود. کار با گروهی از تعداد زیاد گاهی ناکارآمد و گیج کننده است و یک فهرست به شما امکان می دهد از یک ساده استفاده کنیدارزش مقایسه و ردیابی به راحتی در برابر سایر نقاط داده در طول زمان.

به عنوان مثال ، ایالات متحده به طور کلی حدود 140 میلیون شغل فراهم می کند. با استفاده از یک شاخص برای ساده کردن اعداد ، می توانید به راحتی درصد رشد شغل آن را در طول زمان با ایالت تگزاس مقایسه کنید ، حتی اگر تگزاس فقط حدود 20 میلیون شغل داشته باشد. تبدیل داده ها به مقادیر شاخص باعث می شود که در مقایسه با دو مجموعه داده ها در کنار هم ، شاهد تغییر درصد هر سال آسانتر شود ، حتی اگر میزان مشاغل برای کل ایالات متحده تعداد مشاغل در تگزاس را انجام دهد.

یک شاخص با یک مقدار پایه شروع می شود ، به طور معمول 100 ، بدون در نظر گرفتن اینکه این شاخص واحدهای داده را به عنوان مثال ، یورو یا Headcount اندازه گیری می کند. سپس هر مقدار بعدی در شاخص به این مقدار پایه عادی می شود. هنگامی که به تغییر درصد بین مقادیر مختلف شاخص محاسبه شده نگاه می کنید ، متوجه خواهید شد که دقیقاً مشابه تغییر درصد داده های غیر عادی یا غیر شاخص است. استفاده از یک فهرست برای اندازه گیری تغییرات در داده ها به شما امکان می دهد تا بدون نیاز به دانستن شماره های واقعی داده ها ، درصد تغییر بین امتیازات موجود در شاخص را محاسبه کنید. نقاط شاخص هنگام تقسیم هر عدد با مقدار پایه خود عادی می شوند ، به این معنی که مقادیر در مقیاس های مختلف برای سهولت مقایسه به یک مقیاس مشترک تبدیل می شوند.

مقادیر شاخص را محاسبه کنید

اولین قدم در ساخت یک شاخص شامل تنظیم مقدار پایه است. به عنوان مثال ، برای یک سری زمانی از فروش سالانه شرکت ها ، به عنوان مثال ، سال اول فروش 150،000 دلار بود. این مقدار سال پایه تنظیم شده است تا با مقدار شاخص شروع 100 برابر شود. هر مقدار اضافه شده در برابر مقدار پایه عادی می شود. برای محاسبه ارزش نقطه داده بعدی در این سری زمانی ایندکس شده ، بیایید بگوییم سال دوم فروش سالانه معادل 225،000 دلار است. شما می توانید نقطه داده جدید (225،000 دلار) را با قیمت اصلی (150،000 دلار) تقسیم کنید ، و نتیجه آن را 100 برابر می کند تا یک ارزش شاخص سال 2 سال 167 را بدست آورید.

(سال 2 فروش 250،000 دلار در سال فروش 150،000 دلار) * 100 = 167

هر سال جدید داده ها متعاقباً در برابر سال پایه 150،000 دلار با همان شیوه عادی می شود. اگر سالهای 3 ، 4 و 5 فروش 325،000 دلار ، 385،000 دلار و 415،000 دلار داشته باشند ، مقادیر شاخص محاسبه شده مربوط به ترتیب 217 ، 257 و 277 خواهد بود.

موضوعات تفسیر

هنگام استفاده از یک فهرست برای ردیابی تغییرات در طول زمان ، ممکن است متوجه شوید که داده ها تغییر می کند و با داده های اصلی یا پایه قابل مقایسه تر می شود. به عنوان مثال ، هنگام پیگیری فروش واحد یک محصول با گذشت زمان ، قیمت ممکن است افزایش دائمی را تجربه کند. اگرچه فروش واحد محصول در واقع رشد نکرده است ، این شاخص به دلیل قیمت جدید و بالاتر محصول ، رشد را نشان می دهد. از نظر یک شاخص اندازه گیری تغییرات در طول زمان با استفاده از یک سبد بازار کالاها و خدمات ، مانند CPI ، برخی از کالاها یا محصولات ممکن است در قیمت ، تغییر در کیفیت یا سایر ویژگی هایی که باعث می شود آنها دیگر قابل مقایسه با ارزش پایه اصلی نباشند ، افزایش یابدشاخص یا نقاط داده قبلی آن. جبران این مسئله ، اگرچه یک راه حل مناسب نیست ، اما نیاز به به روزرسانی سبد پایه کالا و نقاط داده های قبلی را به صورت دوره ای برای بازتاب و جبران این نوع تغییرات دارد.