تست های عملکرد ریوی

آزمایشات عملکرد ریوی تحقیقات ارزشمندی در مدیریت بیماران مبتلا به بیماری تنفسی مشکوک یا قبلاً تشخیص داده شده است. آنها به تشخیص کمک می کنند ، به نظارت بر پاسخ به درمان کمک می کنند و می توانند تصمیمات مربوط به درمان و مداخله بیشتر را راهنمایی کنند. تفسیر آزمایشات توابع ریوی نیاز به دانش فیزیولوژی تنفسی دارد. در این بررسی ، ما تحقیقات را بطور معمول مورد استفاده قرار می دهیم و در مورد پیامدهای بالینی آنها بحث می کنیم.

معرفی

آزمایشات عملکرد ریوی (PFT) یک ابزار مهم در بررسی و نظارت بر بیماران مبتلا به آسیب شناسی تنفسی است. آنها اطلاعات مهمی راجع به راه های هوایی بزرگ و کوچک ، پارانشیم ریوی و اندازه و یکپارچگی بستر مویرگی ریوی ارائه می دهند. اگرچه آنها به خودی خود تشخیصی را ارائه نمی دهند ، اما الگوهای مختلف ناهنجاری ها در بیماریهای مختلف تنفسی مشاهده می شود که به ایجاد تشخیص کمک می کند. ما نشانه های انجام PFT ها را توصیف می کنیم ، نتایج غیر طبیعی را توصیف می کنیم و این موارد را با آسیب شناسی اساسی ارتباط می دهیم.

ملاحظات کلی و مقادیر طبیعی

رهنمودهای مربوط به اجرای و تفسیر PFT ها هم توسط انجمن های تنفسی اروپا و هم در انجمن های قفسه سینه آمریکایی 1 - 6 منتشر شده است. نشانه های انجام PFT در جدول 1 7 ذکر شده است. انجام PFT به طور کلی بی خطر است اما موارد منع مصرف خاصی وجود دارد. اینها در جدول 2 7 ذکر شده است. PFT ها وابسته به تلاش هستند و بنابراین همکاری و درک بیمار در انجام آزمایشات در به دست آوردن نتایج بهینه ضروری است. نتایج زیر قطبی ممکن است در بیمارانی که درد قفسه سینه یا شکم دارند یا از بیمارانی که جهت انجام آزمایشات را به طور کامل درک نمی کنند ، بدست آید.

میز 1

نشانه های آزمایش عملکرد ریوی

جدول 2

موارد منع مصرف برای انجام PFTS 7

بیماران مبتلا به عفونت های فعال تنفسی مانند سل از داشتن PFT جلوگیری نمی کنند ، اما آزمایشات باید به طور ایده آل به تعویق بیفتند تا خطر آلودگی متقاطع ناچیز باشد. اگر بیماران مبتلا به بیماری عفونی باید تحت آزمایش قرار بگیرند ، علاوه بر آلودگی استاندارد تجهیزات ، اقدامات احتیاطی اضافی نیز لازم است. این ممکن است شامل انجام PFT ها در پایان روز باشد تا امکان جداسازی و ضد عفونی تجهیزات ، انجام آزمایشات در اتاق بیماران به جای آزمایشگاه عملکرد ریه و تجهیزات رزرو برای استفاده تنها در بیماران مبتلا به عفونت 1 انجام شود.

یک حالت نشسته به طور معمول در زمان آزمایش برای جلوگیری از خطر سقوط و آسیب دیدگی در صورت بروز یک قسمت همگام سازی استفاده می شود ، اگرچه PFT ها را می توان در حالت ایستاده انجام داد. به بیماران توصیه می شود حداقل یک ساعت قبل از آزمایش ، سیگار نکشند ، دو ساعت قبل از آزمایش یک وعده غذایی بزرگ نخورده و لباس های مناسب را نپوشانند ، زیرا در این شرایط ممکن است نتایج منفی 1 باشد. دندانهای کاذب در جای خود باقی مانده اند مگر اینکه مانع از ایجاد یک مهر و موم مؤثر در اطراف قطعه دهان شوند.

مقادیر طبیعی یا پیش بینی شده از مطالعات جمعیت زیادی در مورد افراد سالم بدست می آید. ارزش هایی برای افرادی که از نظر سن ، قد ، جنس و در صورت مناسب قومیت مطابقت دارند ، گرفته می شود. PFT ها باید سه بار انجام شود تا اطمینان حاصل شود که نتایج قابل تکرار (کمتر از 200 میلی لیتر) و دقیق هستند. مطالعات پویا ابتدا (اسپیرومتری ، منحنی های حجم جریان ، نرخ جریان اوج انقلاب) انجام می شود و به دنبال آن حجم ریه ، آزمایش برونکودیلاتور و در نهایت ظرفیت انتشار. اکنون هر یک از این جنبه های PFT با جزئیات بیشتری بررسی می شود.

اسپیرومتری

اسپیرومتری بیشترین اندازه گیری عملکرد ریه است و اندازه گیری حجم در برابر زمان است. این یک روش ساده و سریع برای انجام است: از بیماران خواسته می شود حداکثر الهام بگیرند و سپس هوا را برای هر چه سریعتر و در اسرع وقت به زور بیرون بیاورند (یک ظرفیت حیاتی اجباری manoeuvre- شکل 1). اندازه گیری هایی که انجام می شود شامل

حجم بازدم اجباری در یک ثانیه (FEV1) ظرفیت حیاتی اجباری (FVC) نسبت دو جلد (FEV1/FVC)

اسپیرومتری و محاسبه FEV1/FVC امکان شناسایی نقایص انسدادی یا محدود کننده تهویه را فراهم می کند. یک FEV1/FVC<70 % where FEV1 is reduced more than FVC signifies an obstructive defect (Figure 2 ).common examples of obstructive defects include chronic obstructive pulmonary disease (COPD) and asthma. The FEV1 can be expressed as a percentage of the predictive value which allows classification of the severity of the impairment ( table 3 ) 8 . An FEV1/FVC>70 ٪ در جایی که FVC بیشتر از FEV1 در نقص محدود کننده مانند بیماری های ریه بینابینی (به عنوان مثال فیبروز ریوی ایدیوپاتیک) و ناهنجاری های دیواره قفسه سینه مشاهده می شود (شکل 3).

اسپیرومتری در بیماری انسداد ریه.

اسپیرومتری در بیماری محدود کننده ریه.

جدول 3

شدت انسداد جریان هوا بر اساس درصد (٪) حجم بازدم اجباری در 1 ثانیه (FEV1) را پیش بینی کرد.

منحنی های حجم جریان هنگامی تولید می شوند که یک بیمار مانور الهام بخش حداکثر را انجام می دهد که پس از آن با یک تلاش حداکثر بازدم دنبال می شود. یک نمودار با یک اندام بازدم مثبت و یک اندام الهام بخش منفی تولید می شود (شکل 4). حداکثر سرعت جریان در حین انقضا نیز می تواند اندازه گیری شود (سرعت جریان اوج انقلاب PEFR). علاوه بر این ، حداکثر سرعت جریان بین 25 ٪ -75 ٪ از ظرفیت حیاتی (FEF25-75)) نیز می تواند اندازه گیری شود و اینها اطلاعات مهمی را در مورد عملکرد هوایی کوچک ارائه می دهند.

منحنی حجم جریان طبیعی

با آگاهی از ظاهر مورد انتظار حلقه حجم جریان در یک بیمار عادی ، می توان اطلاعات مهمی را از مورفولوژی منحنی در بیماران مبتلا به بیماری مشکوک تنفسی بدست آورد. بیماران مبتلا به بیماری های انسدادی ریه با کاهش جریان بازدم در مجاری هوایی محیطی به طور معمول از نظر مقعر به قسمت نزولی اندام بازدم (شکل 5) به جای یک خط مستقیم برخوردار هستند. در بیماران مبتلا به آمفیزم از بین رفتن چیدمان الاستیک و پشتیبانی شعاعی منجر به فروپاشی وابسته به فشار از راه هوایی دیستال با "صدف" برجسته تر از اندام بازدم می شود. حتی اگر مورفولوژی حلقه حجم جریان طبیعی باشد ، کاهش PEFR ممکن است نشانه ای از آسم با انسداد اولیه راه هوایی باشد. به طور مشابه کاهش در FEF25-75 ٪ نشانگر انسداد هوایی کوچک است. این همچنین می تواند در بیماران مبتلا به آسم با PEFR عادی رخ دهد و در ارائه تصویر کلی بهتر از کنترل آسم مفید است. همچنین در نظارت بر پاسخ به درمان مفید است و این ممکن است برای بیمارانی که برای مداخله عمومی بیهوشی و جراحی در نظر گرفته می شوند بسیار مهم باشد. در نقص محدود کننده اندامهای بازدم دارای ظاهری محدب یا خطی است زیرا سرعت جریان حفظ می شود اما مشکل مربوط به یک پارانشیمی استاختلال به عنوان مثالفیبروز ریه که باعث کاهش حجم ریه می شود.

منحنی حجم جریان در بیماری انسدادی ریه به عنوان مثالکله

منحنی حجم جریان در بیماری محدود کننده ریه به عنوان مثالبیماری ریه بینابینی.

منحنی های حجم جریان در تشخیص ناهنجاری های بزرگ راه هوایی مفید است. به طور معمول انسداد مجاری هوایی بزرگ داخل سوراسی (به عنوان مثال از تومور تراشه پایین یا برونش پایین شکل 7) منجر به صاف شدن اندام بازدم به تنهایی با حفظ اندام الهام بخش می شود (شکل 8). به طور معمول در انقضا افزایش فشار داخل رحمی وجود دارد ، که به مجاری هوایی داخل رحمی منتقل می شود و باعث باریک شدن راه هوایی می شود. وجود ضایعه انسداد همراه با افزایش فشار داخل رحمی در حین انقضا منجر به کاهش برجسته تر و پاتولوژیک جریان هوا از طریق مجاری هوایی انسداد یا جزئی انسداد می شود.

کارسینوم برونش که مانع برونش اصلی راست می شود.

منحنی حجم جریان که با انسداد مجاری هوایی داخل سورتری دیده می شود.

در انسداد هوایی بزرگ فوق العاده توروسی بزرگ (به عنوان مثال فلج آواز یا تنگی تراشه شکل 9) صاف کردن متقارن هر دو اندام الهام بخش و بازدم وجود دارد زیرا جریان هوا در هر دو جهت محدود است و تحت تأثیر تغییرات فشار داخل رحمی قرار نمی گیرد (شکل 10)9

تنگی تراشه که در برونکوسکوپی سفت و سخت دیده می شود.

منحنی حجم جریان با انسداد مجاری هوایی فوق العاده تهاجمی دیده می شود

تست برونکودیلاتور

مشخصه تشخیصی آسم وجود انسداد هوایی برگشت پذیر است. بیماران مبتلا به آسم کنترل شده یا پایدار ممکن است ظاهراً اسپیرومتری طبیعی و منحنی حجم جریان داشته باشند. از این رو مفید است که ببینیم آیا پس از تجویز برونکودیلاتور مانند 2. 5 میلی گرم سالبوتامول سحابی ، در شاخص های راه هوایی تغییراتی ایجاد شده است. پاسخ مثبت در بزرگسالان به عنوان افزایش 12 درصدی در پایه (پیش برونکودیلاتور) FEV1 با افزایش 200 میلی لیتر یا بیشتر پس از تجویز برونکودیلاتور تعریف می شود. یک آزمایش منفی به این معنی نیست که یک بیمار هیچ فایده ای از آزمایش درمان برونکودیلاتور مانند سالبوتامول استنشاقی یا کورتیکواستروئیدها حاصل نمی کند. بنابراین استفاده از تاریخ و معاینه بیمار علاوه بر موارد فوق در تدوین یک برنامه تشخیص و درمان بسیار مهم است. در این رابطه ، نمودارهای اوج خانه مفید هستند. آزمایش چالش برونش نیز ممکن است در نظر گرفته شود که در پاسخ به دوزهای کوچک برونکوکندورهای استنشاقی مانند متاکولین ، 20 ٪ در FEV1 سقوط کند.

حجم ریه

حجم ریه استاتیک با استفاده از کلیتوگرافی کل بدن در یک جعبه بدنه هوایی اندازه گیری می شود. سایر تکنیک های مورد استفاده برای اندازه گیری حجم استاتیک ریه شامل شستشوی نیتروژن یا رقیق کننده هلیوم 4 است. آنها را نمی توان با اسپیرومتری اندازه گیری کرد.

در Plethysmography بدن ، بیمار در داخل یک جعبه هوایی می نشیند ، به یک حجم خاص (معمولاً FRC) استنشاق یا بازدم می کند ، و سپس یک کرکره در لوله تنفس آنها فرو می رود. این موضوع تلاش های تنفسی را در برابر کرکره بسته انجام می دهد. اندازه گیری ها براساس قانون بویل است که بیان می کند که در دمای ثابت حجم یک توده معینی از گاز با فشار متفاوت است. بنابراین افزایش حجم قفسه سینه آنها کمی حجم جعبه (حجم غیر شخصی جعبه) را کاهش می دهد و در نتیجه کمی فشار در جعبه را افزایش می دهد. حجم ریه استاتیک را می توان با اندازه گیری تغییرات فشار در یک جعبه حجم ثابت یا حجم در جعبه فشار ثابت 4 بدست آورد.

حجم باقیمانده

حجم باقیمانده (RV) مقدار هوای باقیمانده در ریه ها پس از انقضا حداکثر (به طور معمول 500 میلی لیتر) است. در بیماران مبتلا به بیماری های انسداد ریه که در آن خالی بودن ناقص ریه ها و به دام انداختن هوا وجود دارد ، RV ممکن است به طور قابل توجهی افزایش یابد. بیمارانی که RV بالایی دارند که به جراحی و تهویه مکانیکی نیاز دارند ، نیاز به فشار تورم بعد از عمل بالا دارند. این خطر باروتراما ، پنوموتوراکس ، عفونت و کاهش برگشتی وریدی را به دلیل فشارهای داخل قفسه سینه افزایش می دهد. RV همچنین می تواند به عنوان درصد کل ظرفیت و مقادیر ریه بیش از 140 ٪ به طور قابل توجهی خطرات این عوارض را افزایش دهد. 7 بیمار مراجعه شده به عمل جراحی کاهش حجم ریه به طور معمول RV بیش از 180 ٪ پیش بینی شده اند.

ظرفیت کل ریه

ظرفیت کل ریه (TLC) پس از یک الهام حداکثر ، حجم کل هوا در ریه ها است. این مجموع RV و ظرفیت حیاتی (تفاوت حجم بین حداکثر الهام و حداکثر انقضا) است. TLC ممکن است در بیماران مبتلا به نقص انسدادی مانند آمفیزم افزایش یابد و در بیماران مبتلا به ناهنجاری های محدود کننده از جمله ناهنجاری های دیواره قفسه سینه و کیفوسکولیوز کاهش یابد.

ظرفیت باقیمانده عملکردی

ظرفیت باقیمانده عملکردی (FRC) حجم هوا در ریه ها به دنبال انقضا طبیعی است. الگوهای FRC غیر طبیعی مشابه ناهنجاری هایی است که در بالا برای TLC و RV آورده شده است.

ظرفیت انتشار

اندازه گیری ظرفیت انتشار (DLCO همچنین به عنوان ضریب انتقال شناخته می شود) اطلاعات مهمی را در مورد یکپارچگی و اندازه غشای خون آلوئولار ارائه می دهد. این میزان انتشار گاز را در غشای آلوئولار اندازه گیری می کند که توسط سطح سطح و یکپارچگی غشای آلوئول و بستر عروق ریوی تعیین می شود. به طور معمول این مقدار برای هموگلوبین بیمار (DLCOC) اصلاح می شود. DLCOC با استفاده از گاز مونوکسید کربن ، که محلول است ، اندازه گیری می شود و با جذب آن فقط با انتشار به هموگلوبین متصل می شود. این روش با یک تکنیک نفس واحد اندازه گیری می شود که در آن 10 ٪ هلیوم و 0. 3 ٪ مونوکسید کربن به سرعت الهام می گیرند ، به مدت 10 ثانیه نگه داشته می شوند و سپس با اندازه گیری مونوکسید کربن باقی مانده منقضی می شوند. مقایسه کسری CO الهام گرفته و منقضی شده امکان محاسبه DLCO3 را فراهم می کند.

DLCOC توسط سطح غشای آلوئولار تعیین می شود و به همین ترتیب ، در شرایطی که سطح سطح به عنوان مثال کاهش می یابد ، مختل می شود. فیبروز ریوی ، آمبولی یا آمبولی ریوی. ضریب انتقال (KCO) DLCOC برای حجم آلوئولار اصلاح شده است. در بیماران مبتلا به پنومونکتومی DLCOC به دلیل از بین رفتن تقریبا نیمی از سطح سطح غشای آلوئول کاهش می یابد اما KCO طبیعی خواهد بود زیرا ریه باقی مانده با عملکرد طبیعی غشای خون آلوئول طبیعی است. به طور مشابه تنوع را می توان در بیماری هایی مشاهده کرد که ریه ها را به صورت ناهمگن به عنوان مثال تأثیر می گذارد. COPD یا ALPHA 1 ANTITRYPSIN AFFYSEMA. در COPD ، لوب های فوقانی تمایل به ترجیحاً آسیب دیده اند در حالی که در کمبود ضد تیریپسین آلفا 1 لوبهای پایین عمدتاً درگیر هستند. بنابراین DLCOC پایین تر از KCO خواهد بود. آمبولی ریوی باید در بیماران با کاهش جدا شده DLCOC بدون هیچ علت تنفسی دیگری در نظر گرفته شود.

عملکرد عضلات تنفسی

تعدادی از بیماری ها مانند بیماری نورون حرکتی می توانند منجر به ضعف عضلات تنفسی شوند که در نهایت می تواند منجر به نارسایی تنفسی شود. این بیماری ها می توانند نه تنها عضلات دیواره قفسه سینه بلکه دیافراگم را که عمده عضله الهام بخش است ، تأثیر بگذارد. اندازه گیری سریال ظرفیت حیاتی ممکن است برای تشخیص وخیم در عملکرد ریه در بیماران مبتلا به بیماری عصبی عضلانی مانند سندرم گیلن بار لازم باشد. پس از سقوط ظرفیت حیاتی زیر 1 لیتر در چنین بیمارانی ممکن است پشتیبانی از تهویه مکانیکی نشان داده شود. اقدامات دیگر عملکرد عضلات تنفسی شامل 7 است:

فشارهای الهام بخش دهان - اندازه گیری عملکرد عضلات الهام بخش است که در آن افراد فشار بیشتری را در برابر یک قطعه دهان مسدود 10 ایجاد می کنند. فشار تولید شده (حداکثر فشار فشار الهام بخش) بنابراین تابعی از عضلات تنفسی الهام بخش است تا حجم ریه که در طول آزمون 10 تغییر نمی کند. مقدار طبیعی تقریباً 100 سانتی متر آب است. مقادیر 80 سانتی متر آب یا بیشتر ضعف عضلانی الهام بخش 11 را حذف می کند.

فشارهای دهان منعکس کننده- اندازه گیری عملکرد عضلات تنفسی بازدم که در آن بیماران حداکثر فشار منعکس کننده (MEP) را در برابر دهانه مسدود شده (یک مانورهای والسالوا) در TLC ایجاد می کنند. دامنه مقادیر عادی گسترده است و نتایج باید با داده های منتشر شده 11 مقایسه شود.

ظرفیت حیاتی برقی و خوابیده به پشت در افراد عادی ، 5 ٪ کاهش ظرفیت حیاتی در موقعیت خوابیده به پشت به خواب می رود. سقوط 25 ٪ یا بیشتر ممکن است فلج دیافراگمی و آزمایش های تأیید کننده دیگری را به عنوان مثال نشان دهد. غربالگری سونوگرافی دیافراگم ممکن است لازم باشد.

گازهای خون شریانی

نمونه گیری گاز خون شریانی اطلاعات مهمی در مورد تبادل گاز و تحویل اکسیژن به بافت ها ارائه می دهد. نارسایی تنفسی نوع 1 به عنوان فشار جزئی اکسیژن تعریف شده است (PAO2)<8 kPa with normal partial pressure of carbon dioxide (PaCO2). Causes of type 1 respiratory failure include pneumonia and pulmonary embolism. Type 2 respiratory failure occurs when hypoxia is accompanied by hypercapnia (PaCO2>6. 5 kPa). این در نارسایی تهویه مشاهده می شود و نمونه هایی از دلایل شامل ضعف عضلات تنفسی و COPD است. نارسایی تنفسی نوع 2 همچنین ممکن است در بیماران مبتلا به نارسایی تنفسی پیشرفته نوع 1 در هنگام خسته شدن و ایجاد نارسایی تهویه رخ دهد. چنین بیمارانی ممکن است به شکل تهویه غیر تهاجمی یا تهاجمی نیاز به تهویه مطبوع داشته باشند.

اکسی سنجی شبانه

بیمارانی که از خواب آلودگی بیش از حد در روز شکایت دارند (همانطور که توسط مقیاس خواب آلودگی Epworth اندازه گیری می شود) و خروپف با یا بدون شاهد آپنو باید برای آپنه خواب انسدادی (OSA) مورد بررسی قرار گیرد. از اکسیمتری یک شبه در ابتدا می توان در ارزیابی OSA استفاده کرد. به طور معمول 10 دفع اکسیژن در ساعت بیش از 4 ٪ نشان دهنده OSA است. اکسی متری یک شبه طبیعی OSA را از بین نمی برد و مطالعات خواب مفصل تر از جمله پلی سمونوگرافی باید در بیمارانی انجام شود که ظن بالینی بالایی از OSA وجود داشته باشد.

آزمایش تمرینی قلبی ریوی

آزمایش تمرینی قلبی ریوی (CPET) شامل بیمارانی است که روی یک تردمیل یا ارگومتر چرخه با اندازه گیری متغیرهایی از جمله تهویه ، ضربان قلب ، جذب اکسیژن ورزش می کنند (Vo₂) و خروجی قلبی. این امر باعث می شود تا باعث کاهش تحمل ورزش شود ، که ممکن است ناشی از ناهنجاری های تهویه در مبتلایان به بیماری مزمن ریه یا اختلال در برون ده قلبی در بیماران مبتلا به بیماری قلبی باشد. این ممکن است در بیمارانی که از نفس بیش از حد شکایت دارند مفید باشد و تحقیقات مانند اکوکاردیوگرام و آزمایشات ریوی طبیعی است. یک₂اوج استاندارد شده توسط جرم بدن زیر 80 ٪ پیش بینی شده غیر طبیعی است 12

با استفاده از آزمایشات عملکرد ریوی در ارزیابی قبل از عمل بیماران

مهم است که قبل از عمل به تعدادی از نگرانی ها در ارزیابی بیمار بپردازیم. این موارد شامل تعیین 7 بیمار 7 است:

متناسب با یک بیهوشی عمومی مناسب برای روش جراحی برنامه ریزی شده

نیاز به درمان بیشتر برای هرگونه مشکل اساسی تنفسی (که ممکن است قبل از ارزیابی شناسایی نشده باشد).

این تصمیمات به طور معمول توسط متخصصان بیهوشی انجام می شود ، با ورودی پزشکان تنفسی و پزشکان مراقبت های ویژه 7. در بیمار مبتلا به بیماری مزمن تنفسی ، مهم است که مشخص شود که چه میزان نفس نفس آنها ناشی از بیماری ریه آنها است ، به خصوص اگر بیمار برای جراحی قلب در نظر گرفته شود. اگر نفس نفس آنها عمدتاً به دلیل بیماری تنفسی باشد ، این امر لزوماً با هرگونه جراحی اصلاحی قلبی بهبود نمی یابد. اگر بیماری تنفسی آنها پیش آگهی ضعیفی داشته باشد ، ممکن است جراحی نیز توجیه نشود. تلاش و شناسایی هرگونه دلایل کمک کننده برای نفس کشیدن به ویژه در بیماران مبتلا به بیماری های متعدد CO مهم است تا به این موارد رسیدگی ، بررسی و درمان در صورت لزوم شود. این تاریخ کوتاه نکته را نشان می دهد. یک سیگاری مرد 71 ساله با COPD در مورد تعویض دریچه آئورت برای تنگی آئورت (AS) مورد توجه قرار گرفت. معاینه فیزیکی ویژگی های سازگار با COPD را نشان داد و علاوه بر این او یک جزء ریوی به طور نامتناسب با صدای قلب دوم و یک سطح بطن راست داشت. یک اسکن تهویه/پرفیوژن سفارش داده شد که چندین آمبولی ریوی و تصویربرداری شکم را تأیید کرد که تومور کلیوی را شامل می شود که شامل کاوا ونا تحتانی است. جراحی قلبی به تعویق افتاد.

شناسایی بیماران مبتلا به مشکلات تنفسی که در معرض خطر عوارض بعد از عمل مانند عفونت تنفسی از جمله ذات الریه به دست آمده از تهویه ، آتلیه ، آسیب حاد ریه و نارسایی طولانی مدت تنفسی قرار دارند ، مهم است و ممکن است همه باعث مشکل در شیر گرفتن از تهویه مکانیکی پس از عمل شود. عوامل خطر برای عوارض ریوی بعد از عمل شامل افزایش سن ، COPD و سیگار کشیدن 13 ، 14 است. خطر عوارض همچنین مربوط به محل جراحی و نزدیکی آن با دیافراگم با افزایش عوارض مشاهده شده در پس از ترمیم آنوریسم آئورت و جراحی قفسه سینه و فوقانی شکم 13 است. روشهای طولانی تر از 3 ساعت طول نیز با افزایش خطر همراه است. اگرچه هیچ دستورالعمل روشنی در مورد استفاده روتین از PFT های قبل از عمل وجود ندارد ، اما به طور کلی در ارزیابی بیماران علامتی که تحت عمل جراحی عمده قفسه سینه قرار می گیرند ، استفاده می شود. لازم به یادآوری است که عوارض ریوی ممکن است در بیماران بدون عوامل خطر ایجاد شود و راهکارهایی برای کاهش خطر این عوارض مانند ترک سیگار و تکنیک های گسترش ریه (به عنوان مثال تمرینات تنفسی عمیق) در کلیه بیماران با توجه خاص به آن ها مورد استفاده قرار می گیرد. با افزایش خطر

بیماران مبتلا به بیماری مزمن تنفسی یا با اختلال در PFT در ارزیابی قبل از عمل برای ارزیابی چالش برانگیز هستند. ما توصیه می کنیم که در مورد مناسب بودن توصیه های مناسب بیهوشی از متخصصان متخصص بیهوشی ، مراقبت های ویژه و پزشکان تنفسی شک و تردید در مورد مناسب بودن وجود داشته باشد و تلاش برای بهینه سازی بیمار تا حد امکان است.

آزمایش عملکرد ریوی در بیماران تحت برداشت ریه

برداشتن سرطانهای اولیه ریه در قالب لوبکتومی یا پنومونکتومی ، درمان انتخاب در بیماران مبتلا به بیماری اولیه 15 است. بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان ریه نیز از COPD برخوردار خواهند بود و مهم است که از نظر عوارض بعد از عمل و ناتوانی طولانی مدت 16 ، 17 ، تأثیر برداشت ریه را بر روی این بیماران تعیین کنید.

The British Thoracic Society guidelines advise that pneumonectomy can be considered in patients with FEV1> 2.0 L and lobectomy if FEV1> 1.5 L in the absence of any interstitial lung disease or unexpected disability due to shortness of breath 15 . As absolute values may be lower in older patients and women, patients are generally considered suitable for resection if FEV1> 80% predicted and DLCO>80 ٪ 18 را پیش بینی کردند. در بیماران مبتلا به عملکرد ریه مرزی ، پیش بینی شده پس از عمل FEV1 و DLCO را می توان با آگاهی از تعداد بخش های ریه محاسبه کرد و یا از طریق اسکن پرفیوژن ریه کمی محاسبه شد. بیماران مبتلا به عمل جراحی FEV1 یا DLCO را پیش بینی کردند<40% are deemed at high risk of peri-operative death and complications 17 . Further investigations including CPET may be necessary for further risk stratification.

PFT در ارزیابی بیماران برای پیوند ریه استفاده می شود. بیماران مبتلا به PFT های زیر 30 ٪ پیش بینی شده ممکن است به طور بالقوه برای پیوند ریه در نظر گرفته شوند و با فرض اینکه هیچ ماده منع مصرف دیگری 19 ، 20 وجود ندارد.

کاتتریزاسیون قلب راست

بیماریهای تنفسی مزمن ممکن است منجر به فشار خون ریوی و در نهایت نارسایی قلبی و مرگ در سمت راست شود. فشار خون ریوی باید در بیماران مبتلا به علائم یا علائم نارسایی قلبی سمت راست یا شاید با تنگی نفس بیشتر از آنچه انتظار می رود براساس PFT و ارائه بالینی آنها در نظر گرفته شود.

A Doppler trans thoracic echocardiogram is a useful non-invasive tool in screening for pulmonary hypertension. Right heart catheterisation is considered the gold standard tool and can diagnose pulmonary hypertension with the measurement of a mean pulmonary artery pressure>25 mmhg 21. در مراکز باتجربه می توان با خیال راحت انجام داد و اطلاعاتی در مورد همودینامیک ریوی از جمله خروجی قلبی ، مقاومت عروق ریوی و تقریب میانگین فشار دهلیزی چپ با اندازه گیری میانگین فشار گوه مویرگی ریوی 22 ارائه داد. بیماران مبتلا به فشار خون ریوی در معرض خطر عوارض بعد از عمل از جمله بحران های فشار خون ریوی قرار دارند که در آن افزایش حاد فشارهای ریوی منجر به نارسایی بطن راست و سقوط متعاقب آن در خروجی قلبی می شود. آگاهی از همودینامیک ریوی امکان مدیریت دقیق پیشگیرانه این مشکلات را فراهم می کند. علاوه بر این ، برخی از بیماران مبتلا به فشار خون ریوی موجود در CO و بیماری قلبی یا ریوی ممکن است از درمان هدفمند خاص برای فشار خون ریوی خود بهره مند شوند. با استفاده از سیلدنافیل 23 - 28.

نتیجه

آزمایشات عملکرد ریوی یک ابزار مهم در ارزیابی بیماران مبتلا به بیماری تنفسی مشکوک یا شناخته شده است. آنها همچنین در ارزیابی بیماران قبل از عمل جراحی مهم هستند. تفسیر آزمایشات ، که نیاز به دانش در مورد مقادیر طبیعی و ظاهر منحنی های حجم جریان دارد ، باید با تاریخچه و ارائه بالینی بیمار ترکیب شود.

نویسندگان هیچ تضاد منافع ندارند.

منابع

1. Miller MR ، Crapo R ، Hankinson J ، Brusasco V ، Burgos F ، Casaburi R ، et al. ملاحظات کلی برای آزمایش عملکرد ریه. Eur Respir J. 2005 ؛26 (1): 153-61.[PubMed] [Google Scholar]

2. Pellegrino R ، Viegi G ، Brusasco V ، Crapo RO ، Burgos F ، Casaburi R ، et al. استراتژی های تفسیری برای آزمون های عملکرد ریه. Eur Respir J. 2005 ؛26 (5): 948-68.[PubMed] [Google Scholar]

3. Macintyre N ، Crapo RO ، Viegi G ، Johnson DC ، Van der Grinten CP ، Brusasco V ، et al. استاندارد سازی تعیین تک تنفس از جذب مونوکسید کربن در ریه. Eur Respir J. 2005 ؛26 (4): 720-35.[PubMed] [Google Scholar]

4. Wanger J ، Clausen JL ، Coates A ، Pedersen of ، Brusasco V ، Burgos F ، et al. استاندارد سازی اندازه گیری حجم ریه. Eur Respir J. 2005 ؛26 (3): 511 22.[PubMed] [Google Scholar]

5. Miller MR ، Hankinson J ، Brusasco V ، Burgos F ، Casaburi R ، Coates A ، et al. استاندارد سازی اسپیرومتری. Eur Respir J. 2005 ؛26 (2): 319-38.[PubMed] [Google Scholar]

6. آزمایش عملکرد ریه: انتخاب استراتژی های تفسیری مقادیر مرجع. جامعه قفسه سینه آمریکا. Am Rev Respir Dis. 1991 ؛144 (5): 1202-18.[PubMed] [Google Scholar]

7. Wilde M ، Nair S ، Madden B. تست های عملکرد ریوی یک بررسی. مراقبت از منتقدین 2007 ؛ (6): 173-7. 23 دسامبر [Google Scholar]

8. Fabbri L ، Pauwels RA ، Hurd SS. استراتژی جهانی برای تشخیص ، مدیریت و پیشگیری از بیماری انسدادی مزمن ریوی: خلاصه اجرایی طلا به روز شده 2003. COPD. 2004 ؛1 (1): 105-41. بحث 103-4.[PubMed] [Google Scholar]

9. Ranu H ، Madden B. A برای راه هوایی است. BMJ2010 ؛340: C2367.[PubMed] [Google Scholar]

10. Evans JA ، Whitelaw WA. ارزیابی حداکثر فشار دهان تنفسی در بزرگسالان. مراقبت از نفس. 2009 ؛54 (10): 1348-59.[PubMed] [Google Scholar]

11. بیانیه ATS/ERS در مورد آزمایش عضلات تنفسی. انجمن قفسه سینه آمریکا/ انجمن تنفسی اروپا. Am J Repring Crit Care Med. 2002 ؛166 (4): 518-624.[PubMed] [Google Scholar]

12. ERS Taskforce ، Palange P ، Ward SA ، Carlsen KH ، Casaburi R ، Gallagher CG ، Gosselink R ، et al. توصیه هایی در مورد استفاده از آزمایش ورزش در عمل بالینی. Eur Respir J. 2007 ؛29 (1): 185-209.[PubMed] [Google Scholar]

13. Qaseem A ، Snow V ، Fitterman N ، Hobake ER ، Lawrence VA ، Smetana GW ، et al. ارزیابی ریسک برای و راهکارهای کاهش عوارض ریوی بعد از عمل برای بیماران تحت عمل جراحی غیر کاردیوتوریوسیک: راهنمایی از کالج پزشکان آمریکایی. A Inte Med. 2006 ؛144 (8): 575-80.[PubMed] [Google Scholar]

14. Bapoje Sr ، Whitaker JF ، Schulz T ، Chu ES ، Albert RK. ارزیابی قبل از عمل بیمار مبتلا به بیماری ریوی. سینه. 2007 ؛132 (5): 1637-45.[PubMed] [Google Scholar]

15. جامعه قفسه سینه انگلیس. انجمن جراحان قلبی بریتانیا و حزب کار ایرلند. دستورالعمل های BTS: دستورالعمل های مربوط به انتخاب بیماران مبتلا به سرطان ریه برای جراحی. قفسه سینه2001 ؛56 (2): 89-108.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

16. Loganathan RS ، Stover DE ، Shi W ، Venkatraman E. شیوع COPD در زنان در مقایسه با مردان در حدود زمان تشخیص سرطان اولیه ریه. سینه. 2006 ؛129 (5): 1305 12.[PubMed] [Google Scholar]

17. Beckles MA ، Spiro SG ، Colice GL ، Rudd RM. ارزیابی فیزیولوژیکی بیماران مبتلا به سرطان ریه که برای جراحی برداشتن در نظر گرفته می شود. سینه. 2003 ؛123 (1 عرضه): 105 S-14S.[PubMed] [Google Scholar]

18. Wyser C ، Stulz P ، Soler M ، Tamm M ، Muller-Brand J ، Habicht J ، et al. ارزیابی آینده نگر یک الگوریتم برای ارزیابی عملکردی نامزدهای برداشت ریه. Am J Repring Crit Care Med. 1999 ؛159 (5 pt 1): 1450-6.[PubMed] [Google Scholar]

19. Madden BP ، Kamalvand K ، Chan CM ، Khaghani A ، Hodson ME ، Yacoub M. مدیریت پزشکی بیماران مبتلا به فیبروز کیستیک به دنبال پیوند قلب. Eur Respir J. 1993 ؛6 (7): 965-70.[PubMed] [Google Scholar]

20. Madden BP ، Hodson ME ، Tsang V ، Radley-Smith R ، Khaghani A ، Yacoub My. نتایج واسطه ای از پیوند قلبی ریه برای فیبروز کیستیک. لانست1992 ؛339 (8809): 1583-7.[PubMed] [Google Scholar]

21. McLaughlin VV ، Archer SL ، Badesch DB ، Barst RJ ، Farber HW ، Lindner JR ، et al. ACCF/AHA 2009 سند اجماع تخصصی در مورد فشار خون ریوی گزارشی از کارگروه بنیاد قلب و عروق کالج آمریکایی در مورد اسناد اجماع خبره و انجمن قلب آمریکا که با همکاری دانشکده پزشکان قفسه سینه آمریکا توسعه یافته است. انجمن قفسه سینه آمریکا ، شرکت ؛و انجمن فشار خون ریوی. J Am Coll Cardiol. 2009 ؛53 (17): 1573-619.[PubMed] [Google Scholar]

22. Ranu H ، Smith K ، Nimako K ، Sheth A ، Madden BP. یک بررسی گذشته نگر برای ارزیابی ایمنی کاتتریزاسیون قلب راست از طریق ورید ژوگولار داخلی در ارزیابی فشار خون ریوی. بالینی کاردیول. 2010 ؛33 (5): 303-6.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

23. چاپمن TH ، Wilde M ، Sheth A ، Madden BP. درمان سیلدنافیل در فشار خون بالا ریوی: آیا در استفاده طولانی مدت فایده ای دارد؟واسکول فارماکول. 2009 ؛51 (2-3): 90-5.[PubMed] [Google Scholar]

24. Madden BP ، Sheth A ، Wilde M ، Ong Ye. آیا سیلدنافیل در بیماران مبتلا به فشار خون ریوی مرتبط با بیماری ریه پارانشیمی و بیماری قلبی سود پایدار دارد؟واسکول فارماکول. 2007 ؛47 (2-3): 184-8.[PubMed] [Google Scholar]

25. Madden BP ، Allenby M ، Loke TK ، Sheth A. نقش بالقوه ای برای سیلدنافیل در مدیریت فشار خون ریوی در بیماران مبتلا به بیماری ریه پارانشیمی. واسکول فارماکول. 2006 ؛44 (5): 372-6.[PubMed] [Google Scholar]

26. Madden B ، Crerar-Gilbert A. فشار خون ریوی و سیلدنافیل. Br J Anaesth. 2005 ؛95 (4): 562.[PubMed] [Google Scholar]

27. Sheth A ، Park JE ، Ong Ye ، Ho TB ، Madden BP. مزایای اولیه همودینامیکی سیلدنافیل در بیماران مبتلا به فشار خون ریوی مزمن ترومبوآمبولیک مزمن و اختلال عملکرد بطن چپ. واسکول فارماکول. 2005 ؛42 (2): 41-5.[PubMed] [Google Scholar]

28. Madden BP ، Sheth A ، Ho TB ، Park JE ، Kanagasabay RR. نقش بالقوه سیلدنافیل در مدیریت فشار خون ریوی بعد از عمل و اختلال عملکرد بطن راست پس از جراحی قلب. Br J Anaesth. 2004 ؛93 (1): 155-6.[PubMed] [Google Scholar] < Span> 25. Madden BP ، Allenby M ، Loke TK ، Sheth A. نقش بالقوه ای برای سیلدنافیل در مدیریت فشار خون ریوی در بیماران مبتلا به بیماری ریه پارانشیمی. واسکول فارماکول. 2006 ؛44 (5): 372-6.[PubMed] [Google Scholar]